Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties
Commissie voor de Rechten van de Mens
Subcommissie voor de Promotie en Bescherming van de Rechten van de mens.
Werkgroep over Inheemse Volkeren; 24ste sessie.
Datum: 31/7-4/8 2006
Genčve, Zwitserland
Gelezen op: 2-8-2006
De bakermat van beschaving Aram-Nahrin (Irak) staat in brand en huilt: Hoe het conflict op te lossen?
Gelezen mondelinge verklaring onder het agendapunt: 4. Bespreking van ontwikkelingen met betrekking tot de promotie en bescherming van de rechten van de inheemse volkeren; inclusief hun mensenrechten en vrijheden.
(a) Inheemse volkeren en het voorkomen en oplossen van conflicten
Blauw +Arial = niet gelezen hardop
Heer Voorzitter;
In het kader van onderwerp 4 (c) willen wij graag onze zorgen uiten over de complexe en bloedige conflict in de landen van de voorvaderen; in vroegere tijden Aram-Nahrin genoemd in het Aramees; vertaalt in Mesopotamië door de Grieken en in onze tijden bekend geworden als Irak.
Rondvliegende menselijke lichaamsdelen; verminkte lichamen in de straten bedekt met menselijke bloed, ontredderde en huilende moeders; huilende kinderen om hun ouders; hartverscheurende taferelen; het is ondraaglijk hoe het onschuldige volk van Irak lijdt. De bakermat van de beschaving brandt en vrede, liefde broederschap lijkt ver weg en onbereikbaar. Niemand weet hoe het conflict op te lossen en iedereen zit met de handen in de haren.
Wraak en bloedbad zijn de dagelijkse straattaferelen in Irak. De weg van fanatisme en intolerantie viert hoogtij en woorden als vrede, respect en broederschap lijken zeer zeldzaam.
Veel van de begane gruweldaden, waar de onschuldige Irakese volk onder lijdt; worden begaan door de buitenlandse terroristen die chaos en anarchie in Irak willen teweeg brengen om het vestigen van democratie te beletten. Er schijnen echter ook groeperingen in Irak te zijn die de huidige toestand met gejuich begroeten om etnische zuiveringen door te voeren om bepaalde delen van het land te ontdoen van z’n inheemse bevolking.
Heer Voorzitter;
Het Inheemse Aramese volk die sinds duizenden jaren in dit deel van de wereld woont, is bekend met dit soort tirannie; fanatisme en genadeloosheid gedurende honderden jaren. Er zijn in Irak verschillende Aramese denominaties; zoals de West- Aramese Syrisch Orthodoxen, West- Aramese Syrische Katholieken en Melkiten; Oost- Aramese Chaldeeërs en Oost- Aramese Assyriërs.
Er zijn rond 500.000 Arameeërs in Irak die geconcentreerd zijn in het Noorden en centrale deel van het land met enkele duizenden in het zuidelijke deel. Enkele ruwe getallen over de diverse denominaties:
West- Aramese Syrisch Orthodoxen: 80.000-100.000
West- Aramese Syrische Katholieken: 40.000-45.000
West- Aramese Syrische Melkiten ?????
Oost- Aramese Chaldeeërs: 200.000-300.000
Oost- Aramese Assyriërs: 25.000-30.000
Hoe kun je nu als inheemse volk omgaan met zulke complexe conflicten? En hoe is het inheemse Aramese volk omgegaan met dit soort onmogelijke en complexe situaties sinds honderden jaren op lokale en regionale niveau? Als een inheemse natie ben je toevertrouwd aan de genade van volkeren en regimes die niet bekend zijn met ‘Mensenrechten”; laat staan met inheemse rechten.
Desondanks, geloven wij dat het geheim achter het omgaan met dit soort complexe conflicten is: het liefhebben en respecteren van je buurman als jezelf! We geloven dat deze weg is de beste medicijn om de wonden te helen, tranen te drogen, het gehuil van kinderen en moeders te stoppen, conflicten op te lossen en te fungeren als een solide fundament voor democratie en Mensenrechten.
Helaas verwelkomt niet iedereen deze levenswijze met open armen; omdat onze ervaring is dat sommigen volken dit beschouwen als achterlijke levenswijze en zeer waarschijnlijk zullen hun toevlucht zoeken naar de weg van het zwaard, en deze verheerlijken en promoten! In hun perceptie van de wereld; de weg van onderdrukken en onderwerpen van anderen als tweederangs burgers lijkt te worden verhoogd tot een heilige daad. En dit maakt het oplossen van conflicten zeer moeilijk; niet te zeggen onmogelijk.
Onze indruk is dat dit pad, die leidt tot vrede, onbekend is bij sommigen volken hetgeen resulteert in de huidige situatie. Anderen laten twee gezichten zien, namelijk: voor de kamera verheerlijken zij de weg van liefde, respect en broederschap; terwijl in werkelijkheid ze de weg van het zwaard hanteren.
In zulke vijandige omgeving heeft ons volk altijd moeten vechten en is nog steeds aan het vechten om te overleven en zich neer te leggen bij de vreselijke condities opgelegd door hun vervolgers om niet te worden gedood door hen. Ze moesten hen onvoorwaardelijk gehoorzamen; ze werden gedwongen tot assimilatie en het ontkennen van hun rijke culturele erfgoed en werden gedwongen tot implementatie van vreemde culturen.
Een andere punt is heer de voorzitter, dat het Aramese levenswijze niet wordt erkend of beloond in de nieuw Irakese constitutie. In “dankbaarheid” voor de Aramese levenswijze van vrede en respect worden ze uitgesloten uit de nieuwe Irakese grondwet; terwijl het “product” gecreëerd door de Westerse Geestelijke Kolonisatie van 16e en de 19e eeuw, die een verwoestend effect had op het Aramese volk in het Midden-Oosten; wordt verheerlijkt in de nieuwe grondwet.
In Artikel 124 van de constitutie lezen wij; “Deze constitutie zal de administratieve, politieke, culturele en onderwijs rechten garanderen voor nationaliteiten zoals Turkmenen, Chaldeeërs, Assyriërs en alle andere componenten. Een wet zal dit regelen”
Merk alstublieft op hoe expliciet de Westerse geestelijk Koloniale en slavernij producten “Assyriërs” (een product van Westerse Anglicaanse missionarissen) en “Chaldeeërs” (een product van Westerse Franse/Rooms Katholieke missionarissen) wordt verheerlijkt in de Irakese grondwet zonder een verwijzing naar het Aramese oorsprong. In onze verklaring onder agenda punt 4 (a); hebben wij dit probleem uitvoerig uitgelegd.
Om het Aramese levenswijze van respect en broederschap, in een zee van fanatisme en intolerantie; te handhaven; vragen wij voor Uw steun in de volgende punten:
* Demonstreer alstublieft Uw solidariteit om het Aramese aanwezigheid in de landen van de voorvaders te handhaven.
* Help alstublieft om de Aramese natie, als inheemse volk van Irak, op te nemen in de nieuwe Irakese constitutie.
Dank U;
Gabriel Sengo
Voorzitter
Stichting Arameeers van Aram-Naharaim
Postbus 178
7550 AD
Hengelo(Ov.)
Achtergrond informatie over het Aramese volk (inclusief “Assyriërs” en Chaldeeërs)
Het gebied waar het Aramese volk vandaan komt was bekend geworden als “Mesopotamië” en is sinds de 20ste eeuw verdeeld in moderne staten Irak, Syrië en Turkije. In vroegere tijden werd de bakkermaat van de Aramese voorvaders Aramnahrin” (of: Aram-Nahrin) genoemd in het Aramees. In het Hebreeuws werd het ,,Aram-Naharaim” genoemd, een term die we geregeld in het oude testament tegenkomen. Toen het oude testament werd vertaalt in het Grieks, werd de term,, Aram-Naharaim” vertaalt door “Mesopotamie” waar velen mee bekend zijn geraakt tijdens hun opleiding.
Het noorden van Aram-Naharaim werd Paddan-Aram genoemd; dat betekent het vlakte/land van Aram waar Bijbelse figuren als Abraham en Jacob hebben vertoefd.
In Genesis 24:3-4 zegt Abraham tegen zijn knecht, “Leg je hand onder mijn heup en zweer me bij de Heer, de God van hemel en aarde, dat je hier in Kanaän, waar ik nu woon, geen vrouw zult gaan zoeken voor mijn zoon Isaak, maar naar mijn geboorteland zult gaan. Daar, bij mijn familie moet je een vrouw voor hem zoeken.”
Abraham zegt, “….mijn geboorteland zult gaan…. mijn familie…” dat betekent het land van zijn Aramese vaders Paddan- Aram (een deel van Aram-Naharaim).
Globaal gesproken is deze gebied gesitueerd in het Zuidoosten van Turkije. Een deel van Paddan-Aram wordt vandaag Tur-Abdin genoemd in het Aramees dat betekent “bergen van de dienaren Gods” vanwege de overweldigende aanwezigheid van kloosters en kerken.
Volgens de Aramese historische tradities, vormt het gebied van Paddan-Aram- met name “Tur Abdin”- het ‘oer’- land van de Aramese natie. Vanuit deze ‘oer’ of inheemse land, begonnen de Arameeers in de loop van de gescghiedenis zich uit te bereiden over het gebied van het Midden- Oosten.
Vanwege de overweldigende aanwezigheid van de Arameeërs in het zuiden van Aram-Naharaim; werd het ,,Beth-Aramaya” genoemd, dat betekent in het Aramees het huis van de Arameeërs
Omtrent Beth -Aramaya, Yacob Avgin Manna (Jacques-Eugene Manna 1867-1928), de bisschop van de Oost- Aramese Chaldese kerk schreef , “Het volk van Babylon en Assur zijn Arameeërs. De landen Babylon en Assur werden altijd Beth- Aramaya genoemd, dat betekent het land van de Arameeërs”[1]
Omtrent het ‘Oer’- land “Tur Abdin”; zegt de Oost- Aramese Chaldese metropoliet Aday Sher, geboring in 1867 in Shaqlawa (Noorden van Irak) en werd bisschop van See’ert (Turkije) zegt, “De eerste bewoners van Tur Abdin waren de Arameeërs, daar zij het hele gebergte van Masios bewoonden”. Dit wordt ook herhaald door Patriarch Afrem Barsauwm[2], die ook wel “het ster van het Midden- Oosten” wordt genoemd.
Het Aramese volk (inclusief “Assyriërs” en Chaldeeërs) en Christendom
Na de komst van Jezus Christus hebben de Arameeërs (inclusief “Assyriërs” en Chaldeeërs) van Aram-Naharaim de leer van Jezus Christus aanvaard en hebben samen met de apostelen van Jezus Christus en de bekeerde Joden de Syrische kerk van Antiochië opgericht, het tweede patriarchaat na Jeruzalem, waar voor het eerst de volgelingen van Jezus Christus “Christenen” werden genoemd (Handelingen 11:26). Deze kerk was de moeder van alle kerken – en de eerste kerk opgericht buiten Israël – wiens patriarch resideert in Damascus, Syrië[3].
De Semitische Arameeërs ( niet verwarren met ‘Armeniërs’) ondergingen een naamsverandering na het aanvaarden van het christendom en werden “Syriërs”[1] genoemd, om te worden onderscheiden van de Arameeërs die niet waren bekeerd.
Echter, dit mag niet worden verward met de hedendaagse Syrische Arabieren. Ten diepste behoort de naam “Syriër” toe aan het Aramese volk en niet aan de Arabische veroveraars.
Na de verovering van Mesopotamië door de Arabieren, werd de benaming “Syrier” door hen overgenomen met als resultaat dat de echte Syriërs, dat wil zeggen: Arameeërs, vreemdelingen werden in hun eigen inheemse woongebieden.
De Arameeërs waren verspreid over het hele midden-oosten. Echter, in het vroege begin van het christendom; werden ze geografisch verdeeld in Oost- Arameeërs, diegenen die leefden in het Perzische rijk en West- Arameeërs, diegenen die leefden in het Romeinse (Byzantijnse) rijk.
De kerk in het Romeinse Rijk: Syrisch Orthodoxe kerk van Antiochië; de moederkerk, met als kerkelijke stoel: Antiochië
De kerk in Perzië: De kerk van het Oosten of de kerk van Perzië; met Seleucia Ctesiphon als de kerkelijke stoel van de Katholikos. Echter de Arameeërs in Perzie Seleucia Ctesiphon vielen onder het kerkelijke bestuur van Antiochië.
[1] Kijk alstublieft hier voor de gestuigenissen van de brilliante geleerden van de Syrische Kerk van Antiochie omtrent de synonymy Arameeërs/Syriërs voor een en dezelfde volk; “Beth- Aramaye” of “Beth- Oromoye”; “Proto- land” Tur Abdin/Paddan- Aram: http://www.aramnahrin.org/English/Testimonies_Historians.htm
[2] http://www.aramnaharaim.org/
[3] Meer over de stichting van de Syrisch Orthodoxe kerk van Antiochië: http://www.aramnahrin.org/Dutch/SyrischeKerkVanAntiochie.htm
Irakese Christenen: http://www.aramnahrin.org/Dutch/ChristenenVanIrak.htm