|
Oost- Aramese Chaldese bisschop Mgr. Paulus Faraj Raho vermoord
Mosul (Irak)- Vandaag 13-3-2008 bereikte ons het vreselijke nieuws dat de op 29-2-2008 ontvoerde Oost- Aramese Chaldese bisschop van Mosul, Mgr. Faraj Raho is vermoord.
Mgr. Faraj Raho is nu de derde geestelijke op rij die op een brute wijze wordt vermoord. Op 12-10-2006 werd de West-Aramese Syrisch Orthodoxe priester Paulus Iskandar in Mosul ontvoerd en afgeslacht. Op 3-6-2007 werd de Oost-Aramese Chaldese priester Ragied Aziz Gannie samen met drie diakenen vermoord. En vandaag werd Mgr. Faraj Raho vermoord.
De daders zijn zeker geen mensen die uit blinde fanatisme handelen. Integendeel, het heeft alle schijn van dat het hier om een weldoordacht plan gaat. Immers, hoe kun je het beste een volk het land uitjagen om het te zuiveren van ‘ongewensten en onreinen’? Dit doe je door z’n leiders te vermoorden en dan zal het volk wel weggaan. Het vermoorden van deze geestelijken is een signaal aan de Aramese Christelijke bevolking van Irak, ook bekend geworden als “Assyriërs” en Chaldeeërs, dat ze ongewenst zijn in Irak en het land zo snel mogelijk dienen te verlaten.
Het volk lijkt de boodschap zeer goed te hebben begrepen. Sinds de Irak-oorlog hebben er honderdduizenden van hen het land verlaten en zijn gevlucht naar landen als Syrië, Jordanië en het Westen.
De strategie om Irak van z’n oorspronkelijke Aramese volk te zuiveren lijkt parallellen te vertonen met de jaren 80 en 90 in het Zuid-Oosten van Turkije, in Tur Abdin. Destijds werden om de zoveel tijd vooraanstaande personen uit het Aramese volk vermoord. Overbodig om te zeggen: Uiteraard werd er geen enkel poging gedaan om de daders te achterhalen, ze kwamen uit het ‘niets’ en ‘verdwenen’ ineens in het niets.
De overheid vertelde de buitenwereld dat het om PKK-strijders ging die de Christenen vermoordden. Men “vergat” echter daarbij te zeggen dat de meeste moorden werden gepleegd door de Koerden die voor de veiligheidsdienst werkten, ze werden ook wel dorpswachters genoemd.
Het gevolg was dat er een complete emigratie naar het Westen plaatsvond. 40 jaar terug waren er rond 60.000 Arameeërs in Turk Abdin, nu zijn er slechts rond 2.000 overgebleven. De strategie werkt dus wel!
De chaos in Irak is veel groter dan in Turkije. En daarom kun je veel effectiever het land zuiveren van “ongewensten”, “onreinen” en “onbesnedenen”.
Het probleem voor de Aramese Christenen is dat ze op niemand terug kunnen vallen. De in Irak wonende Turkmenen worden gesteund door Turkije, de Armeniërs door Armenië. Maar de Arameeërs hebben in feite niemand waar ze een beroep op kunnen doen met het gevolg dat ze extra kwetsbaar zijn. En dat belooft niet veel goeds voor de toekomst!
