Aramese Lichamelijke Genocide

 

 

26-4-2014: Ottomaanse genocide: 99 jaar geleden, zal het erkend worden voor de honderdste verjaardag?

 

24-3-2011: Turkije, Islamitische conferentie in Pakistan in 1980, Aramese klooster St. Gabriel, de etnische zuivering van Arameeërs en de afvallige Arameeërs die zich “Assyriërs” noemen

 

19-7-2010: Eeuwenoude Aramese kerk St. Jacob van Nisibin in Tur Abdin in Turkije is beklad met racistische anti-Aramese en antichristelijke teksten

 

11-11-2009: Premier van Turkije: Een Moslim kan nooit genocide plegen

 

21-2-2009: Turkije, Koerden, het Aramese klooster St. Gabriel en wereldwijd Aramese protest.

 

3-1-2009: Een belangrijke Koerdische Leider in Turkije biedt excuses aan voor het aandeel van de Koerden in de Aramese Genocide van 1915

 

3-7-2007: Aramese – Armeense afslachtingen uit de Ottomaanse Tijd: een Koerdische verantwoordelijkheid

 

 

 

Het Aramese volk: Het Aramese volk (niet te verwarren met 'Armeniërs') spreekt Aramees, de taal van Abraham, Mozes en Jezus Christus. Zij zijn het inheemse volk van wat in vroegere tijden 'Aram-Nahrin' werd genoemd en in onze dagen bekend is geworden onder de naam 'Mesopotamië'

Sommige Arameeërs noemen zich in onze dagen "Assyriërs", dit vanwege de haatzaaiende geestelijke koloniale activiteiten van de Westerse missionarissen en diplomaten in het Midden-Oosten in de 16e en 19e eeuw. Andere Arameeërs zijn bekend geworden als "Chaldeeërs".  Ze zijn echter allemaal Arameeërs. Overal waar U het woord "Assyriërs" tegenkomt dient U het als Arameeërs te lezen.


 

Aramese – Armeense afslachtingen uit de Ottomaanse Tijd: een Koerdische verantwoordelijkheid

 

3-7-2007- Deel 6

 

In het laatste deel van zijn interview, onthult de heer Gabriel Sengo, de Voorzitter van de Aram Nahrin Organisatie, iets wat voor een lange tijd verborgen bleef vanwege de Franse en Engelse Koloniale bedriegerij, dubbelzijdigheid en intriges

 

 Engelse Versie

 

Door Prof. Dr. Muhammad Shamsaddin Megalommatis, Orientalist

 

Bron: http://www.buzzle.com/articles/aramean-armenian-massacres-ottoman-times-kurdish-responsibility.html

http://www.americanchronicle.com/articles/viewArticle.asp?articleID=31317

http://www.afroarticles.com/article-dashboard/Article/Aramean---Armenian-Massacres-of-the-Ottoman-Times--a-Kurdish-Responsibility/28116


 

De Aramese en Armeense afslachtingen aan het einde van de Ottomaanse tijd zijn hoofdzakelijk, overwegend en grotendeels een Koerdisch verantwoordelijkheid. Duizenden artikelen en pagina’s van de Westerse bibliografie verschaffen niet de duidelijkheid en inzichtvolheid als het korte antwoord van de heer Gabriel Sengo

 

Interview met de heer Gabriel Sengo, Voorzitter van de Aram Nahrin Organisatie, deel VI

 


 

Recentelijk werd gediscussieerd over de historische zaken met betrekking tot de Armeense afslachtingen, dat plaatsvonden aan het einde van de Ottomaanse Rijk. Hoe was het met de Arameeërs in deze tijd en tot wat voor hoogte hebben zij geleden in deze kwestie?

 

Voorafgaand hieraan, willen wij eerst een opmerking maken. Zoals wij eerder hebben opgemerkt wordt de Aramese mentaliteit gekarakteriseerd door respect en liefde naar anderen toe. Als we het hebben over genocide en afslachtingen, dan noemen wij alle groepen die hieronder hebben geleden. Daarom noemen wij het: Aramese- Armeense – Griekse afslachtingen, zonder onderscheid te maken.

 

Helaas hebben wij dit wederzijdse respect en waardigheid aan de kant van de Grieken en de Armeniërs gemist.

Wat nog erger is dat de beide kanten, de Grieken en de Armeniërs, publiekelijk de Aramese Koloniale geestelijke genocide goedkeuren, dat wil zeggen het identificeren van de Aramese Natie met de Criminele Westerse, Geestelijke, Koloniale product “Assyriërs”. Valselijk hebben ze het over “Assyrische Genocide”, “Assyrische Natie”, terwijl ze zeer wel op de hoogte zijn van deze valsheden.

 

De ‘Hellenic Electronic Centre’: Een racistische Organisatie die wereldwijd veroordeeld dient te worden.

 

Er is een racistische Griekse organisatie genoemd “Hellenic Electronic Centre” (HEC), die samen met de Armeense Organisaties (bijvoorbeeld ANCA) in de Verenigde Staten, geestelijke genocide heeft gepleegd jegens de Aramese Natie door het promoten, verheerlijken en handhaven van al de clichés van de Westerse Geestelijke Kolonialisme.

 

Echter wat betreft wijzelf, we zullen doorgaan met hen te respecteren en hen noemen bij hun echte namen. We zullen de Grieken geen “Albanezen” of “Macedoniër” noemen en de Armeniërs geen “Azeri’s” of “Mongoliërs” noemen. Misschien zijn ze niet volwassen genoeg en weten niet hoe ze anderen volkeren moeten respecteren, met name diegene die deze vreselijke leed hebben ondergaan in de geschiedenis als henzelf. We zullen hen genoeg tijd geven om te leren hoe ze moeten respecten.

 

Wat betreft de afslachtingen, hebben de Arameeërs net zoveel geleden als de Armeniërs en verloren rond 600.000 mensen. Over de manier waarop het plaats heeft gevonden denken wij dat de bijdrage van de Koerden doorslaggevend is geweest.

 

De veelzeggende rol van de Koerdische Doodseskaders in het uitroeien van de Christenen.

 

Wij weten dat de Ottomanen de opdracht gaven tot het uitroeien van de Christenen van het Ottomaanse rijk. Er is echter een zeer belangrijke zaak wat heel vaag is gediscussieerd omdat het bijna een taboe is.

 

De kwestie is dit: zonder de deelname van de Koerdische doodseskaders en bendes, zou het voor de Ottomanen onmogelijk zijn geweest om hun plan zo effectief uit te voeren zoals ze het hebben gedaan. De Koerden waren de buren van de Arameeërs (en ook van Armeniërs), ze aten met hen, ze praatten en dronken met hen, ze noemden elkaar “Kriew”, dat is “mijn naaste” en in diepere zin betekende het “Mijn Broer”, ze kenden elk spellonk en ondergrondse geheime plaatsen waar de Arameeërs en Armeniërs zich schuilhielden, ze kenden de gezinsstructuur, de structuur binnen de individuele dorpen, omdat de Koerden meestal de ‘Agas’ waren van deze dorpen.

 

Zonder de medewerking van de Koerden, zou het heel moeilijk zijn geweest – om niet te zeggen onmogelijk- voor de Ottomanen om hun plannen zo effectief uit te voeren zoals ze het gedaan hebben!

 

In de hele discussie heb ik niets gehoord van de bijdrage van de Koerden aan deze afslachtingen. Sommige van de hedendaagse Koerden zeggen, “De Turken hebben onze voorvaderen gedwongen om de Christenen te doden”. Wel, dit is een schaamteloze valsheid.

 

Er zijn honderden voorbeelden bekend waar de Koerden complete Aramese dorpen uitroeiden onder de begeleiding van de Ottomanen. Als de Koerden geweigerd hadden de Christenen te doden, dan waren de Ottomanen niet zo effectief geweest.

 

Er zijn sommige voorbeelden van nobele Koerden bekend die hun eigen leven riskeerden (uit respect voor hun “Kriew” relatie met hun Christelijk vrienden), onderdak en bescherming gaven aan de Christenen.

Waarom kon de Ottomaanse Rijk deze nobele Koerden niet beletten dit te doen? Waarom kon de Ottomaanse Rijk niets doen tegen de nobele Koerdische Seikh Fathallah van Ankaf die langs de Aramese dorpen ging en iedere Moslims vervloekte die de Christenen iets aandeed?

 

De grote meerderheid van de Koerden hebben deelgenomen aan deze afslachtingen voor persoonlijk voordeel.

 

Na het afslachten van de mannen, namen ze in vele gevallen de jonge meisjes en de eerbare moeders mee om hun persoonlijke lage begeerten ermee te bevredigen.

 

Nu zien wij iets vreemds in Turkije gebeuren en dat is dit: Vele Christelijke meisjes en vrouwen die waren onteerd en gedwongen tot de Islam, informeerden hun kinderen over deze gruwelijke gebeurtenissen en hun kinderen op hun beurt gaven dit geheim door aan hun kinderen.

 

Wat wij nu zien is dat velen van deze “Moslims” hun Christelijk wortels herontdekken en gaan terug naar het christendom. En dat is de reden dat vele mensen in Turkije zo “nerveus” zijn geworden van de activiteiten van de missionarissen (18-4-2007: Drie Christenen vermoord in Malatya).

 

Het punt is dit: het echte probleem zijn niet de missionarissen, het zijn de mensen die opnieuw hun wortels herontdekken. Je kunt tot op een zekere hoogte mensen onderdrukken, maar je kunt niet hun geheugen of bewustzijn uitwissen!

 

Uitdagingen voor de huidige Arameeërs

 

Wat zijn de sociale, educatieve en culturele uitdagingen en doelstellingen voor de huidige Arameeërs? Wat zijn de politieke uitdagingen en doelen voor de huidige Arameeërs?

 

We kunnen het volgende opnoemen:

 

1. Één van de grootste uitdagingen voor de Arameeërs is eenheid. In deze onzekere tijden is het wenselijk voor de Arameeërs om zich te organiseren en zich te ontdoen van het immorele criminele koloniale erfgoed (“Assyriërs” of “ Chaldeeërs”) die ongekende schade heeft aangericht aan de Aramese zaak. Het is deze Westerse Koloniale erfgoed die hun sociale, culturele en politieke ontwikkeling in de weg staan. Niemand zal je serieus nemen (nog je vriend, nog je vijand) als je jezelf aan identiteit verbindt wat effectieve niet de jouwe is.

 

2. Verenigde onder één Aramese stem en vlag, de Arameeërs zullen meer serieus worden genomen op het internationale niveau en zouden daarom in staat zijn om hun fundamentele, culturele, politieke en sociale Mensenrechten meer gerespecteerd te krijgen, niet alleen in het Midden-Oosten maar in de hele wereld.

 

3. Eenmaal verenigd onder de Aramese vlag, de Arameeërs zouden een start kunnen maken, met de hulp van de Internationale Gemeenschap, om de Diaspora gemeenschappen voor te bereiden op hun terugkeer naar de landen van de Aramese voorvaders.

 

4. In dit hele herenigingsproces van de Aramese Natie, zouden de Verenigde Staten en Europa- met name Frankrijk en Groot Brittannië- een belangrijke rol kunnen spellen daar zij het waren die deze schade toe brachten aan de Aramese Natie, door het planten van onoverbrugbare wederzijdse haat binnen deze antieke natie dat zoveel gegeven heeft aan de ontwikkeling van de Mensheid!

 

5. Één van de vruchten van de unificatie van de Aramese Natie zou kunnen zijn de oprichting van een Academische afdeling Arameologie om de Aramese cultuur te versterken en de wereld ermee te verlichten. Dit zou, denken wij, op vreedzame wijze het terrorisme kunnen uitmanoeuvreren. De beste plaats voor een Afdeling Arameologie zou Libanon kunnen zijn in de West- Aramese Maronitische Universiteit in Beiroet. Een tweede afdeling Arameologie zou natuurlijk ook in het Westen kunnen worden opgericht.

 

6. In het Midden- Oosten is de familie meer beschermd, terwijl in de meeste Westerse landen de familiebanden losser zijn en blootgesteld aan gevaren, inclusief seksuele immoraliteit, drugs, wetteloosheid enz.. Het is daarom van cruciaal belang voor de Arameeërs om hun kinderen op te voeden binnen het raamwerk van onvervalste Aramese erfgoed, de Aramese taal, de Aramese gebruiken en tradities, inclusief de zuivere Christelijke morele standaarden.

 

7. Voor de Diaspora Arameeërs is het ook van belang om zich niet te laten meeslepen door het meer luxueuze leven in het Westen, en niet te laten verblinden en op dwaalpaar te worden gezet door de aanlokkelijke verleidingen.

 

8. Het opzetten van sociale instituties en structuren (volgens de Aramese Christelijke waarden) – die de kiem in zich draagt voor de ontwikkeling – om in de behoeften van de moderne jeugd te voorzien en hen te begeleiden op een juiste pad, daar velen van hen hun kinderen verliezen aan de wetteloosheid en immoraliteit van het Westen, beschikbaar op iedere straathoek.

 


 

Alle delen van het interview:

 
Deel 1 Interview Deel 2 Interview Deel 3 Interview Deel 4 Interview Deel 5 Interview Deel 6 Interview(slot)

 

 


Hier kunt U zich aanmelden voor ons nieuwsbrief

 

Copyright © 2014

 

U mag dit artikel overnemen alleen als U de volledig link naar het artikel erbij vermeld.

 

 

 

 

27-7-2010: Aram-Nahrin Organisatie stuurt een brief aan de Turkse minister van Binnenlandse zaken over de bekladding van de Aramese St. Jacob kerk van Nisibin.

 

20-5-2009: Aramese Organisaties sturen brief aan de President en Premier van Turkije over het klooster St. Gabriel en het erkennen van het Aramese inheemse volk als aparte etnische minderheid.

 

 

=============

 

Arameeërs van Syrië

 

Arameeërs van Irak