Arameeėrs van Syriė

 

26-6-2007: Aram Nahrin: de Arameeėrs, de Bijbel, Christendom en het Westen

 

27-6-2007: Het Aramees: Het Duizend jaar lange Traject van de Wereld taal

 

28-6-2007: Gabriel Sengo opent de Poorten van het Aramese Gedachtegoed, Cultuur en Wijsheid

 

2-7-2007: Noem de Luisterrijke Natie van de Arameeėrs niet bij de foute benaming ‘Assyriėrs'

 

2-7-2007: De uitroeiing van de Aramese Natie: Het Resultaat van de Anglo- Franse Plan

 

(Foto: wikipedia.org)

De historicus Poseidonios uit Apamea (ca. 135 v.Chr- 51 v.Chr), was een Griekse stoļcijnse filosoof, politicus, astronoom, geograaf en leraar. Hij zegt: “Het volk dat wij, de Grieken, Syriėrs noemen, noemen zij zichzelf Arameeėrs”

(Uit:  J.G. Kidd, Posidonius (Cambridge Classical Texts and Commentaries, 1988), vol. 2, pt. 2, pp. 955-956)

 

(Foto: wikipedia.org)

Strabo (geboren op 63 v. Chr, gestorven ca. 24 n. Chr), was een Griekse historicus geograaf en filosoof. Hij is het meest bekend om zijn Geographika (Geografie). Hij zegt: “Poseidonius speculeert dat de namen van deze naties ook verwant zijn, omdat, zegt hij, het volk dat wij Syriėrs noemen wordt door de Syriėrs zelf Arameeėrs genoemd.”

(Uit: The Geography of Strabo, translated by Horace Leonard Jones and published in Vol. I of the Loeb Classical Library edition, 1917, Book I, Chapt. 2, 34)

 

(Foto: http://www.ccel.org)

Flavius Josephus (37 n. Chr- 100 n. Chr) was een Joodse historicus en apologeet van priesterlijke en Koninklijke afkomst die de vernietiging van Jeruzalem in 70 overleefde en vastlegde en zich later in Rome vestigde. Hij zegt: “Aram had de Arameeėrs die de Grieken Syriėrs noemden

(Uit: Antiquities of the Jews, translated by William Whiston in 1737, Book I, Chapt. 6)

 

Eusebius van Caesarea (264 n. Chr. – 30 mei 339 n. Chr) was een bisshop van Caesarea in Palestina en wordt vaak “vader van de kerkgeschiedenis” genoemd vanwege zijn werk in het vastleggen van de geschiedenis van de vroegere kerk. Hij zegt: “…. en van Aram de Arameeėrs die Syriėrs worden genoemd.”

(Uit: Sebastian Brock, "Eusebius and Syriac Christianity," in Harold W. Attridge and Gohei Hata, eds., Eusebius, Christianity, and Judaism (Leiden 1992), p. 226)

 

Abu Al-husayn 'ali Ibn Al-husayn Al-mas'udi, geboren in 895 in Bagdad (Irak) en overleed in 957 in al-Fustat (Egypte) was een historicus en reiziger, bekend als “de Herodotus van de Arabieren.” Hij was de eerste Arabier die de geschiedenis en wetenschappelijke geografie combineerde op groot schaal. Over Tur Abdin zegt hij: “Tur Abdin is de berg waar nog steeds overblijfselen van de Arameeėrs Syriėrs overleven.”

(From: Michael Jan de Goeje: Bibliotheca Geographorum Arabicorum III, Leiden 1906, 54, I)

 

Professor Dietrich Hermann Hegewisch, geboren op 15 december 1746 in Quakenbrück (Duitsland) en overleed op 4 april 1812 in Kiel, was een productieve historicus aan de universiteit van Kiel met een brede interesse. Hij zegt: “Verdienen de Syriėrs, zoals ze gebruikelijk worden genoemd, of de Arameeėrs zoals ze feitelijk worden aangeduid, niet meer aandacht in de wereld-geschiedenis dan dat ze gewoonlijk krijgen?”

(Uit: D.H. Hegewisch: Die Aramäer oder Syrer; ein kleiner Beitrag zur allgemeinen Weltgeschichte, Berlinische Monatschrift, 2, 1794, p. 193)

 

Op pagina 197 zegt hij: “De namen Syriė, Assyrie, Mesopotamiė, Babylon etc. stammen af van de Grieken die onbekend waren met de werkelijke geografie van deze landen toen de namen voor het eerst werden gebruikt. Later, deels vanwege blijvende onwetendheid en deels vanwege gemak ondanks dat ze beschikten over accurate kennis, hielden ze vol in het gebruik omdat het anders iets van inspanning zou vergen om de oude op te geven, bekende namen en divisies van landen, en over te schakelen naar nieuwe, zelfs als ze meer nauwkeurig waren. De oude, echte, enige naam van deze landen is Aram, het wordt diverse malen in het Oude Testament genoemd en de Griekse geleerden waren ook bekend mee en waarschijnlijk beschreven ze de bevolking van deze gebieden als Arameeėrs, hoewel zelden, daar ze gewoonlijk doorgingen met de term Syriėrs, dat bekend was bij de Grieken”

 

Op pagina 307 zegt hij: “De Syriėrs of Arameeėrs waren niet louter talrijk en groot volk, maar ze waren ook een veel ontwikkeld volk.”

 

(Photo: http://portrait.kaar.at)

Professor Theodor Mommsen, geboren op 30 november 1817 in Garding, Schleswig (nu In Duitsland) en overleed op 1 november 1903 in Charlottenburg, dichtbij Berlijn, was een Duitse historicus en schrijver, bekend om zijn meesterwerk over de geschiedenis van Rome. Hij ontving de Nobel Prijs voor literatuur in 1902. Hij zegt: “…de geschiedenis van de Aramese of Syrische natie die de oostkust omvatte en zich uitstrekte tot aan de binnenlanden van Aziė tot aan Eufraat en Tigris ”

(Uit: The History of Rome, geschreven tussen 1854 in 1856, Leipzig, door Theodor Mommsen, Boek 1, Hoofdstuk 1)

 

“… de Arameeėrs verdedigden hun nationaliteit met de wapens van zowel intellect alsmede met hun bloed tegen alle lokmiddelen van de Griekse civilisatie en alle dwangmaatregelen van oosterse en westerse despoten, en met een halsstarrigheid waar geen Indo- Germaanse volk ooit heeft aan getipt en die naar ons toe, die Westerlingen zijn, lijkt soms meer en soms minder dan menselijk

 (ibid, Boek 3, Hoofdstuk 1)

 

(Photo: wikipedia.org)

Professor Theodor Nöldeke, geboren op 2 maart 1836 in Harburg, dichtbij Hamburg, overleed op 25 december 1930 in Karlsruhe, was een vooraanstaande Duitse Semitische geleerde die studeerde in Göttingen, Wenen, Leiden en Berlijn. Hij zegt: “De hoofdstroom van de bevolking van al deze wijde landschappen van Middellandse zee tot voorbij Tigris behoorde tot een zekere nationaliteit, dat van Arameeėrs”

(Uit:  Th. Nöldeke: Assyrios Syrios Syros, in Zeitschrift für klassische Philologie, Hermes 5, Berlin 1871, p. 460)

 

Op pagina 461 zegt hij: “Het is wel begrijpelijk dat het volk is begonnen met het overdragen van de naam van het land aan de meest belangrijke nationaliteit en dus de naam “Syrier” was etnologisch vastgehouden en gelijkgesteld met ‘Aramees.’”

 

Op pagina 468 zegt hij: “Sinds de tijd van Alexander [de Groot], als het niet enigszins eerder was, is het volk begonnen met het overdragen van de naam van de Syriėrs exclusief over aan de overheersende nationaliteit in Syriė, en op deze manier werd deze originele politiek- geografische term een etnologische term dat werd geļdentificeerd met de lokale Arameeėrs

“Vanaf de tijd dat de Grieken meer betrokken raakten met Aziė, identificeerden ze met de benaming Syriėrs het volk dat zichzelf Arameeėrs noemde.” (Uit: Th. Nöldeke, Kurzgefasste Syrische Grammatik (Leipzig, 1880), p. XXIX)

 

“Voor wat betreft de naam van deze natie en haar taal is het oorspronkelijk ‘Aramees’ in essentie en ook de enige dat het meest geschikt is voor het gebruik door de hedendaagse geleerden

(Uit: Th. Nöldeke, "Die Namen der aramäischen Nation und Sprache,” in Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft 25 (1871), p. 131)

 

(Foto: www.doaks.org)

Karl Eduard Sachau, geboren op 20 juli 1845 en overleden op 17 september 1930 was een Duitse oriėntalist. In 1872 was hij professor aan de Universiteit van Wenen en in 1876 aan de Universiteit van Berlijn waar hij werd benoemd tot de directeur van de nieuwe Seminaar van Oriėntaalse talen in 1887. Hij is met name opmerkenswaardig voor zijn werk over Syrisch en andere Aramese dialecten. Hij zegt: “De natie van de Arameeėrs: Deze nationale naam, vooral in navolging van de invloeden van de Joods- Christelijke literatuur, baande weg voor de Griekse benaming Syriėrs

(Uit: Verzeichnis der Syrischen Handschriften der königlichen Bibliothek zu Berlin von Eduard Sachau 1. Abteilung, Berlin 1899, Vorrede I)

Het Aramese volk: Het Aramese volk (niet te verwarren met 'Armeniėrs') spreekt Aramees, de taal van Abraham, Mozes en Jezus Christus. Zij zijn het inheemse volk van wat in vroegere tijden 'Aram-Nahrin' werd genoemd en in onze dagen bekend is geworden onder de naam 'Mesopotamiė'

Sommige Arameeėrs noemen zich in onze dagen "Assyriėrs", dit vanwege de haatzaaiende geestelijke koloniale activiteiten van de Westerse missionarissen en diplomaten in het Midden-Oosten in de 16e en 19e eeuw. Andere Arameeėrs zijn bekend geworden als "Chaldeeėrs".  Ze zijn echter allemaal Arameeėrs. Overal waar U het woord "Assyriėrs" tegenkomt dient U het als Arameeėrs te lezen.


Aram Nahrin: de Arameeėrs, de Bijbel, Christendom en het Westen

26-6-2007- Deel 1

Om de uitzonderlijke bijdrage van de Aramese Natie aan de vorming en ontwikkeling van het Christendom, Islam en andere religieuze systemen toe te lichten, en de vreselijke toestand te onderstrepen die de religieus- en politiek verdeelde natie heeft geschaad, hebben wij besloten om de eminente Aramese denker en activist, de heer Gabriel Sengo, de voorzitter van de Aram Nahrin Organisatie te interviewen.

English Version

Door Prof. Dr. Muhammad Shamsaddin Megalommatis, Orientalist

Bron: http://www.buzzle.com/articles/aram-nahrin-aramaeans-bible-christianity-west.html

http://www.americanchronicle.com/articles/viewArticle.asp?articleID=30683

http://www.afroarticles.com/article-dashboard/Article/Aram-Nahrin--the-Aramaeans--the-Bible--Christianity--and-the-West/27211


We zijn van overtuigd dat door verscheidene opeenvolgende delen, van noodzakelijke lengte en zeer informatieve interview, de gemiddelde Westerse lezer een ongekende mogelijkheid zal krijgen om de donkere kant te zien van de  (halve) maan van het Midden-Oosten dat voor lange tijd onder geheime stilte is gehouden.

Een serie van artikels over de Arameeėrs, die niemand meer 'Assyriėrs' of  'Chaldeeėrs' mag noemen, zal deze interview in de juiste context plaatsen.

Een Interview met de heer Gabriel Sengo, de voorzitter van de Aram-Nahrin Organisatie


- Wilt U het doel en de activiteiten van de Aram Nahrin organisatie beschrijven?

Aram Nahrin is een Internationale Mensenrechten en Culturele Organisatie om wereldwijd de belangen van de Inheemse Aramese Natie te verdedigen . Dit houdt onder meer in, het promoten van hun zuivere culturele erfgoed, strijden voor de erkenning van hun fundamentele mensenrechten, met name in het Midden-Oosten, strijden tegen de Westerse geestelijke Koloniale praktijken, vechten voor de erkenning van zowel de geestelijke alsmede de lichamelijke genocide, en de wereld te voorzien van onafhankelijke en zuivere informatie omtrent de Aramese natie. Om dit te bereiken, participeren wij onder andere in de van belang zijnde VN vergaderingen, rapporteren aan de internationale instanties /organisaties omtrent diverse zaken betreffende de rechten van onze natie, schrijven naar overheden om hen te helpen onderwijzen enz.. enz.. 

-Wie vertegenwoordigd Aram Nahrin?

Aram Nahrin presenteert het Aramese inheemse natie (die ook bekend is geworden als "Assyriers" of Chaldeeėrs) van het Midden- oosten die sinds duizenden jaren vertoeven in dit gebied. Sinds het begin van de 20ste eeuw zijn velen van hen naar het Westen gevlucht, vooral vanwege vervolging and discriminatie. Arameeėrs zijn niet zelfde als 'Armeniėrs' en zijn te onderscheiden van Arabieren. In het Midden-Oosten kan men ze vinden in Syriė (1.5 miljoen), Libanon (2.0 miljoen), Israėl (50.000), Jordaniė (70.000), Irak (500.000-600.000), Iran (10-20.000) en zijn bekend onder de religieuze benamingen als "Maronieten", "Syrisch Orthodox", "Syrisch Katholiek", " Chaldeeėrs", "Nestorian of Assyriers", "Melkiet (Grieks) Orthodox " en "Melkiet (Griek) Katholiek".

-Waar komen de leden van Aram Nahrin vandaan?

Ze komen van verschillende landen van het Midden-Oosten. Om enkele te noemen: Syriė, Turkey, Iraq, Jordaniė enz.

-Hoe goed zijn de Arameeėrs bekend in het Westen?

De Arameeėrs (inclusief "Assyriėrs" en Chaldeeėrs) zijn zeer onbekend in het Westen bij het publiek, hoewel soms onjuist bekend geworden als "Arabische Christenen". De meerderheid van het publiek in het Westen is zich bewust van de Aramese taal, de taal gesproken door Christus Jezus, Mozes en Abraham. Velen zijn echter niet bekend met de eigenaars van deze taal, namelijk de Aramese natie, die sinds duizenden jaren vertoeft in het gebied van Aram-Nahrin hetgeen bekend is geworden bij velen als Mesopotamiė. Voorzover ze beetje bekend zijn geworden in het Westen, worden ze onjuist gepresenteerd, maar eerder met benamingen uitgevonden door de Koloniale Geestelijke Activiteiten van het Westen om ons natie te splitsen en te vernietigen!

1. Aramese Geschiedenis en de Bijbel

- Zou je onze lezers een kort overzicht kunnen geven van de Aramese geschiedenis?

Het gebied waar het Aramese volk vandaan komt was bekend geworden als “Mesopotamiė” en is sinds de 20ste eeuw verdeeld in moderne staten Irak, Syriė en Turkije.

In vroegere tijden werd de bakkermaat van de Aramese voorvaders Aramnahrin” (of: Aram-Nahrin) genoemd in het Aramees. In het Hebreeuws werd het ,,Aram-Naharaim” genoemd, een term die we geregeld in het oude testament tegenkomen. Toen het oude testament werd vertaalt in het Grieks, werd de term,, Aram-Naharaim” vertaalt door “Mesopotamie” waar velen mee bekend zijn geraakt door het lezen van educatieve en historische teksten.

Het noorden van Aram-Naharaim werd Paddan-Aram genoemd; dat betekent het vlakte/land van Aram waar Bijbelse figuren als Abraham en Jacob hebben vertoefd.

In Genesis 24:4 zegt Abraham tegen zijn knecht,

“...dat je hier in Kanaän, waar ik nu woon, geen vrouw zult gaan zoeken voor mijn zoon Isaak, maar naar mijn geboorteland zult gaan. Daar, bij mijn familie moet je een vrouw voor hem zoeken.”

Abraham zegt, “….mijn geboorteland zult gaan…. mijn familie…” dat betekent het land van zijn Aramese vaders Paddan- Aram (een deel van Aram-Naharaim). (vergelijk dit met Deutronomium 26:5)

Globaal gesproken is dit gebied gesitueerd in het Zuidoosten van Turkije. Een deel van Paddan-Aram wordt vandaag Tur-Abdin genoemd in het Aramees, dat betekent de “bergen van de dienaren Gods” vanwege de overweldigende aanwezigheid van kloosters en kerken.

Door de overvloedige aanwezigheid van de Arameeėrs in het zuiden van Aram-Naharaim; werd het ,,Beth-Aramaya” genoemd, dat betekent in het Aramees het huis van de Arameeėrs

2. De Inheemse Aramese tradities en het Proto-land Paddan-Aram/ Tur Abdin

Volgens de inheemse Aramese historische tradities, vormt het gebied van Paddan-Aram- met name “Tur Abdin”- het ‘oer’ of 'Proto'-  land van de Aramese natie. Vanuit deze ‘oer’ of inheemse land, begonnen de Arameeėrs in de loop van de geschiedenis zich te verspreiden over het gebied van het Midden- Oosten. Ze vestigden vele koninkrijken. Om enkele ervan te nomen: Aram-Damascus, Aram-Beth Eden (Amos 1:5), Aram- Bit Bahiani, Aram- Bit Zamani (Diyarbekir), Arpad, Samal and Hama.

Het bewustzijn van het proto-land Tur Abdin/Paddan Aram als het land van de Arameeėrs wordt duidelijk door de getuigenissen van de briljante Inheemse geleerden van de Syrische kerk van Antiochiė. Deze geleerden hadden toegang tot de originele historische bronnen, die in de loop van de tijd verdwenen, en dus zijn hun getuigenissen van grotere waarde dan de theorieėn uitgevonden door sommige (materialistische en soms gepolitiseerde) moderne geleerden! Enkele voorbeelden zullen dit toelichten:

* Johannes van Beth Rufina, priester in Antiochiė en discipel van de grote anti- Chalcedonianse leider Petrus de Iberian (417-491), zegt '"Na de vloed in de dagen van Noach, de bewoonden Arameeėrs  Beth Nahrin".

*Patriarch Michaėl de Grote uit Militene (Turkije, Malatya, † 1199) zegt, 'De koninkrijken, die in de oudheid zijn gevestigd door ons ras, de Arameeėrs, namelijk de nakomelingen van Aram, en Syriėrs werden genoemd….'

*Patriarch Afrem Barsauwm, die ook wordt genoemd 'de ster uit het Midden-Oosten', zegt ' Beth Nahrin Beth Abraham, het land van Noach, Sem en Aram'

Over Tur- Abdin:

* Patriarch Afrem Barsauwm (die wordt genoemd 'de ster uit het midden-oosten') zegt, 'De eerste bewoners van Tur Abdin ware Arameeers'. Dit wordt ook herhaald door de Oost- Aramese Chaldese metropoliet Aday Sher, geboren in 1867 in Shaqlawa (Noorden van Iraq), en werd later de bisschop van Se 'ert (in Turkije).

Over Beth- Aramaye:

Yacob Avgin Manna (Jacques-Eugene Manna 1867-1928), bisschop van de Oost- Aramese Chaldese kerk schreef 'Het volk van Babylon en Assur, die Arameeėrs zijn. De landen van Babylon en Assur werden altijd Beth Aramaye, genoemd, dat betekent het land van de Arameeėrs

(Meer hierover: http://www.aramnahrin.org/Dutch/Getuigenissen_geleerden.htm)

Niet alleen de inheemse Aramese tradities, maar ook de Bijbelse tradities omtrent Laban en Betuėl de Arameeėrs van Paddan- Aram (Genesis 24:1-66) en Abraham (2038 v. Chr) de wandelende Arameeėr (Deutronomium 26:5) openbaren iets over het Proto-land Paddan- Aram/Tur Abdin. 

3. Arameeėrs en het Christendom.

Na de komst van Jezus Christus hebben de Arameeėrs (inclusief “Assyriėrs” en Chaldeeėrs) van Aram-Naharaim de leer van Jezus Christus aanvaard en hebben samen met de apostelen van Jezus Christus en de bekeerde Joden de Syrische kerk van Antiochiė opgericht, het tweede patriarchaat na Jeruzalem, waar voor het eerst de volgelingen van Jezus Christus “Christenen” werden genoemd (Handelingen 11:26). Deze kerk was de moeder van alle kerken – en de eerste kerk opgericht buiten Israėl – wiens patriarch resideert in Damascus, Syriė.

De Semitische Arameeėrs ( niet verwarren met ‘Armeniėrs’) ondergingen een naamsverandering na het aanvaarden van het christendom en werden “Syriėrs” genoemd, om te worden onderscheiden van de Arameeėrs die niet waren bekeerd.

In diepere zin, behoort de naam "Syriėr" toe aan het Aramese volk en niet aan het Arabische indringers. Echter, na het veroveren van Mesopotamiė door de Arabieren,  hebben ze de benaming "Syriers" overgenomen met het resultaat dat de echte "Syriėrs", dat wil zeggen: de Arameeėrs, vreemdelingen werden in hun eigen inheemse landen.

De Arameeėrs waren verspreid over het hele midden-oosten. Echter, in het vroege begin van het christendom; werden ze geografisch verdeeld in Oost- Arameeėrs, diegenen die leefden in het Perzische rijk en West- Arameeėrs, diegenen die leefden in het Romeinse (Byzantijnse) rijk. Globaal gesproken, was rivier de Eufraat de grens.

De kerk in het Romeinse Rijk: Syrisch Orthodoxe kerk van Antiochiė; de moederkerk, met als kerkelijke stoel: Antiochiė.

De kerk in Perziė: De kerk van het Oosten of de kerk van Perziė; met Seleucia Ctesiphon als de kerkelijke stoel van de Katholikos. Echter de Arameeėrs in Perziė vielen onder het kerkelijke bestuur van Antiochiė.

De Arameeėrs die niet overgingen tot het Christendom, bleven heidenen, maar met de komst van de Islam, bekeerden velen zich tot de Islam, vergaten hun Aramese oorsprong, en worden daarom "Arabieren" genoemd.

-Wat voor religies, stromingen praktiseren/geloven de moderne Arameeėrs? Zou je details kunnen geven over hun aantalen, religieuze hiėrarchie enz? 

 

De Arameeėrs bestaan uit diverse denominaties, bijvoorbeeld: Orthodoxen, Katholieken en kleinere facties zoals Protestanten, Baptisten enz.. De meerderheid echter bestaat uit Orthodoxen en Katholieken.

De getallen die hier en elders worden genoemd zijn alleen geschat. In het Midden-Oosten zijn de overheden niet vrijgevig met het verstreken van juiste getallen over hun Christelijke onderdanen!

Hiėrarchie Orthodox: Patriarch- Bisschop- Priester.

Het hoofd van de kerk is Patriarch, de bisschop is het hoofd van de aartsbisdom en de priester (getrouwd in geval van Orthodoxen) zijn de hoofden van de locale kerken.

De priesters zijn verantwoordelijkheid verschuldigd aan de bisschoppen en de bisschoppen op hun beurt aan de Patriarch. De monniken leven in het algemeen geschieden van de bewoonde wereld in de kloosters en leiden een ascetische leven!

Katholieke Hiėrarchie:

In plaats van de Patriarch, zijn de Aramese Katholieken onderdanen van de Paus van Rome, en dit betreft de West- Aramese Syrisch Katholieken, de West- Aramese Melkietische Katholieken, de West- Aramese Maronieten en de Oost- Aramese Chaldeeėrs. De priesters zijn niet getrouwd. Buiten dit om, is verder de hiėrarchie min of meer dezelfde.

4. Denominaties:

De Oost- Arameeėrs:

De hoofdkerk is de Syrische kerk van het Oosten of de Oost- Syrische kerk die ook bekend is geworden als "De Nestoriaanse Kerk", "De Kerk van Perzie", "De Kerk van het oosten" en meer recentelijk (sinds 1976) als "De Apostolische Katholieke Assyrische Kerk van het Oosten".

Er zijn in Irak rond 20.000-25.000 "Assyriers", terwijl wereldwijd hun aantal wordt geschat rond 400.000, waarvan velen in de Verenigde Staten wonen.

Men kan ze echter ook aantreffen in Rusland, Oekraļne, Armeniė, Georgiė, Iran, Syriė en Libanon.

De Kerkleiders in het Oosten en het Westen:

Voor de hoofdstroom "Nestorianen" is hun kerkleider Patriarch Mor Dinkha IV, die in Verenigde Staten, Chicago resideert.

In 1968, splitste de Oost-Syrische kerk en het gesplitste deel werd genoemd: De Oude Kerk van het Oosten, wat soms ook genoemd wordt "De Assyrische Orthodoxe Kerk".

De Patriarch van de Oude Kerk van het Oosten is Mor Addai II, die resideert in Bagdad.

Daarnaast zijn er ook kleine groepringen die van de Oost- Syrische kerk zijn gesplitst, bijvoorbeeld: Nestoriaanse Baptisten, Protestanten, Assyrische Pinkster kerk enz.. enz..

Chaldeeėrs:

In het jaar 1553, hersenspoelden de Katholieke missionarissen een deel van de Oost- Aramese "Nestoriaanse" geestelijkheid doormiddel van omkoping om zichzelf "Chaldeeėrs" te noemen en daarmee was de Chaldese kerk (van Babylon) geboren en de verdeling van de Oost- Arameeėrs werd een feit! Deze Chaldeeėrs kunnen voornamelijk gevonden worden in het noorden van Irak. Er zijn echter ook Chaldeeėrs in Iran, Syriė, Libanon en het Westen, met name in de Verenigde Staten. In Irak zijn er rond 200.000- 300.000 Chaldeeėrs en wereldwijd zijn er rond 500.000-600.000.

De kerkleider is Patriarch Mor Emmanuel III Delly, die in Irak resideert. Patriarch Delly is onderdaan van de Paus.

De West- Arameeėrs

De hoofdstroom: De Syrisch Orthodoxe Kerk van Antiochiė. De Patriarch is Mor Zakka Iwas I en resideert in Damascus. Aanhangers wereldwijd rond 1.000.000, in Irak rond 80.000, in Syriė 160.000 en in Libanon 80.000. Daarnaast kunnen ze gevonden worden in Turkije, Israėl, Jordaniė en het Westen (inclusief Noord Amerika, Braziliė en Argentiniė).

Syrische Katholieke Kerk:

Deze bestaat sinds 17e eeuw. Patriarch is Ignatius Peter III Abdel Ahad, resideert in Beirut, onderdaan van de Paus van Rome. Rond 100.00 aanhangers wereldwijd, in Irak rond 40.000.

Syrisch Maronitische Kerk:

Sinds 1182 onderdaan van Rome. Patriarch Mor Nasrallah Boutros Cardinal Sfeir, resideert in Bkerke, Libanon. De Aramese Maronieten zijn de grootste groep van alle Aramese denominaties. Wereldwijd worden de Aramese maronieten geschat op 4-5 miljoen, terwijl andere bronnen spreken van 12 miljoen mensen. In Libanon zijn er rond 1 miljoen Maronieten. In het Westen, wonen ze vooraal in Verenigde Staten, Australiė, Nieuw Zeeland en Braziliė.

Melkietische (Grieks) Orthodoxe Kerk, Antiochese Orthodoxe Kerk:

(De term "Grieks" heeft niets te maken met etniciteit, het is eerder een kerkelijke term).

Ze zijn de volgelingen van de Oecumenische Raad van Chalcedon, sinds 451. Hun Patriarch is Mor Ignatius IV (Hazim) en resideert in Damascus, Syriė. De meeste van de Melkietische Orthodoxe Arameeėrs wonen in Syriė en Libanon. In  Syriė wordt hun aantal geschat op rond 600.000, terwijl wereldwijd hun aantal geschat wordt rond 1.200.000- 1.400.000. Daarnaast kan men ze aantreffen in Iran, Irak, Koeweit, Turkije en het Westen (inclusief Noord en Zuid Amerika, Australiė en Europa).

Melkietisch (Grieks) Katholieke Kerk:

Sinds 1724 gescheiden van de Melkietisch (Grieks) Orthodoxe Kerk. Patriarch is Mor Gregorios III Laham, resideert in Damascus, Syriė en is een onderdaan van de Paus van Rome. Er zijn wereldwijd rond 1.100.000 West- Aramese Melkietische Katholieken met rond 700.000 in het Midden-Oosten. De West- Aramese Melkietische Katholieken kunnen gevonden worden in Egypte, Jordaniė, Palestina, Braziliė, Canada, Australiė, Mexico, Venezuela en Argentiniė.

Zeer ruwe berekeningen: Totaal aantal Arameeėrs wereldwijd:  400.000 + 600.000+ 1.000.000+ 100.000 +4.000.000 + 1.400.000 + 1.100.000 = 8.600.000

Als we aannemen dat er wereldwijd 12 miljoen Maronieten zijn, dan komt de totaal aantal Arameeėrs op: 16.600.000.

5. Niet Christelijke Arameeėrs.

- Zijn er niet Christelijke Arameeėrs?

-Ja, die zijn er! Tussen Midyat (Tur Abdin, Turkije) en Mardin (Turkije) zijn er rond 300.000 Arameeėrs die worden genoemd "Mhalmoye", soms onterecht als "Koerden' aangeduid. Deze "Mhalmoye" zijn bekend onder de naam "Ahlamu Arameeėrs" in de annalen van de Assyrische koningen. Tiglath- Pilsere I (1114-1076) zegt "Ik marcheerde tegen Akhlamu Arameeėrs, vijanden van de god Ashur... Ik stak in één jaar twee keer de rivier de Eufraat over in het achtervolgen van de Akhlamu Arameeėrs... "

De Mhalmoye waren Christenen, echter paar eeuwen geleden gingen ze massaal over tot de Islam na een geschil met een van onze Aramese bisschoppen. ( 24-3-2011: Correctie) In Libanon zijn er rond 70.000 Sunni-Moslims die worden genoemd "Mhallami of Mardinli" (dat is: diegene afkomstig uit Mardin). Wij weten niet of deze Mhallami dezelfde zijn als "Mhalmoye" of Akhlamu. Als ze dezelfde zijn als Mhalmoye, dan zijn ze zeker geen 'Koerden' maar dezelfde groep Arameeėrs die enkele eeuwen terug overgingen tot de Islam.

Er zijn in Syriė twee dorpen die worden genoemd Jubb 'Addin en Bakh'a (50 km van Damascus) waar de inwoners Moslims zijn. Deze Moslims spreken Aramees en zijn bewust van hun Aramese oorsprong. Ze zijn zo trots op hun Aramese oorsprong dat ze zelfs liedjes uit anderen talen vertalen naar het Aramees en onderhouden hun gebruiken en tradities. Echter, andere Arameeėrs die overgingen tot de Islam en behielden niet hun Aramese taal, gingen over tot het gebruik van Arabisch en worden ze daarom in onze dagen "Arabieren" genoemd. Maar, deze "Arabieren" zijn geen Arabieren in de zien van hun etniciteit, maar omdat ze Arabisch hebben ingevoerd als hun taal. Dus ze zijn taalkundig "Ge-arabiseerd", niet etnisch!

Met andere woorden: er zijn miljoenen Islamitische Arameeėrs die hun etniciteit hebben "verloren" na hun overgang tot de Islam en worden "Arabieren" genoemd. Wij weten niet of deze Arameeėrs bewust zijn van hun Aramese oorsprong (Vergelijk dit met Perziė: Na hun overgang tot de Islam, behielden zij hun taal en werden daarom niet "Ge-arabiseerd", maar bleven etnisch Perziėrs).

Er zijn ook Mandeeėrs van Ahwaz en Khorramshar in het Westen van Iran (Khuzistan). Wij weten niet of deze Mandeeers Arameeėrs zijn of dat ze zichzelf als Arameeėrs beschouwen. Sommigen zeggen dat ze Arameeėrs zijn, terwijl anderen zeggen dat ze Palestijnen zijn (gebasseerd op hun 'De Inner Harran').

De interview met de heer Gabriel Sengo zal worden gepubliceerd in diverse achtereenvolgende delen.


Alle delen van het interview:
Deel 1 Interview Deel 2 Interview Deel 3 Interview Deel 4 Interview Deel 5 Interview Deel 6 Interview(slot)

 

****************************************************************

 

Arameans of Syria: http://www.aramnahrin.org/English/Arameans_Of_Syria.htm

Arameans of Iraq: http://www.aramnahrin.org/English/iraqichristians.htm

 

 


Hier kunt U zich aanmelden voor ons nieuwsbrief

 

 

Copyright © 2014 alle rechten voorbehouden

U mag dit artikel overnemen alleen als U de volledig link naar het artikel erbij vermeld.

 

 

Arameeėrs van Irak

 

Arabische Vertalingen: 

 الترجمات العربية

 

Jacob van Urhoy (Urfa, in Turkey)

Getuigenissen van de vermaarde geleerden van de Syrische Kerk van Antiochiė.

 

Professor Dr. John Joseph.

5-7-2008: Assyriė en Syriė: Synoniemen?

 

In een brief aan de auteur (John Joseph),op 11 juni 1997, schreef Patricia Crone dat zij en Cook "Niet betwisten dat de Nestorianen van de Pre- Islamitische periode zichzelf zagen als “Assyriėrs” of dat dit is hoe zij zichzelf noemden. Ze noemden zichzelf Suryane, hetgeen in hun gebruik geen (groter) verwantschap had met de Assyriėrs in vergelijking met de visie van iemand anders…. We nemen het voor als vanzelfsprekend aan dat zij [Nestorianen] de moderne “Assyrische” benaming van het Westen hebben gekregen en ermee doorgaan om zelf opnieuw te hervinden…Maar natuurlijk waren de Nestorianen Arameeėrs.."

(Pagina 27, voetnoot 94)

Professor Dr. Muhammad Shamsaddin Megalommatis

28-6-2004: De bron van oorlogen en tiranniek: de Pan-Arabische valsheid

 

De diepe en verborgen reden van de tirannieke onderdrukking toegepast in het hele Midden-Oosten is door Frankrijk en Engeland opgelegde Pan-Arabische Nationalistische clicks die de neiging hebben om op dictatoriale wijze de verschillende volkeren in het Midden-Oosten, die allemaal geen Arabieren zijn, te Arabiseren.

 

10-8-2005: De Aramese opleving zal het schaakbord van het Midden-Oosten transfigureren

 

Het basisfeit is dat al deze volkeren die allen Arabisch sprekend zijn, geen Arabieren zijn. Hun etnische historische identiteit is Aramees. Arameeėrs zijn Semitisch, maar zover verwijderd van de Arabieren als de vroegere Hebreeėrs verwijderd waren van de Babyloniėrs. Om de redenen die wij gaan uitleggen, zijn deze Aramese volkeren geleidelijk gearabiseerd, maar de arabisatie fenomeen vond slechts plaats op het taalkundig niveau, niet op de etnische, nationale, culturele niveaus

 

Daaruit hebben de koloniale missionarissen, politieke agenten en diplomaten een grote leugen gemaakt (namelijk dat deze Arameeėrs geen Arameeėrs waren, maar ‘Assyriėrs’) waarmee zij de Nestoriaanse Arameeėrs ontwortelden van hun Aramese oorsprong.

 

18-12-2008: Syriėrs, “Assyriėrs” en “Chaldeeėrs” zijn allemaal Arameeėrs

 

Wat is de juiste nationale naam voor de moderne Arameeėrs? Waarom zijn er Arameeėrs, die ondanks het feit dat ze Aramees spreken, volhouden zichzelf “Assyriėrs” te noemen? Waarom hechten andere Arameeėrs zich aan de derde naam “Chaldeeėrs”? Is het juist om de naam ‘Syriac’ (waar Arabisch is van afgeleid) te gebruiken..........

 

18-12-2008: Pseudo – Assyriėrs, Pseudo Chaldeeėrs en de Culturele Nationale Noodzaak van de Aramese natie

 

In tegen-stelling tot de vergezochte – en goed gefinancierde – onnauwkeurig-heden van Simo Parpola, is er geen enkel element in het vóór 2600 jaar geleden overleden Assyrische culturele en nationale erfgoed dat enige overeenstemming vertoont met de hedendaagse zuivere Aramese cultuur, ongeacht van de benaming dat ze gebruiken om zich ermee aan te duiden, Arameeėrs, Chaldeeers, Assyriėrs of Zulu……....

 

Patriarch Emmanuel III Delly

29-10-2008: "...maar Ik wil graag verklaren dat wij, de Chaldeeėrs, de Assyriėrs en de Syriėrs, één volk zijn, bekend als Aramese volk. ..."

 

13-5-2006: Is er een Assyrische kwestie in Irakese Koerdistan?

 

Maar deze claim is onderzocht door historici en hebben geconcludeerd dat de mensen in het Midden-Oosten vaak refereren naar de mensen in hun regio, zoals bijvoorbeeld iemand uit Kirkuk werd Kirkuki genoemd ongeacht of hij Koerd, Turkmeen of Arameeėr was. Dat geldt ook in het geval van Assyriers of “Athuris” zoals ze in de regio worden genoemd. Die benaming werd gebruikt om de Nestoriaanse Arameeėrs van Athur (Asur), een regio in de omgeving van Mosul, mee te identificeren. De term heeft geen enkele relatie met de oude Assyriers en de moderne Assyriers.

 

2-8-2005: Moderne Irakese geschiedenis. De Arabische Meerderheid en De Minderheden

 

Wat betreft de aanduidingen “Assyriers” en “Chaldeeėrs” die worden gebruikt om de niet-Arabische Christenen (anders dan Armeniėrs) ermee aan te duiden. Er is absoluut geen historische verwijzing van hun associatie met de Assyriers en Chaldeeėrs van de oude Mesopotamiė. De eerste verwijzing naar dergelijke associatie begon in de 19de eeuw toen de Britse Protestantse missionarissen probeerden om religieuze invloed te verkrijgen als gevolg van een algemene rivaliteit tussen de Protestante en Katholieke missionarissen in het gebied

 

“The Church of the East and the Church of England: A History of the Archbishop of Canterbury's Assyrian Mission “ is de titel van het boek geschreven door J. F. Coakley en gepubliceerd in 1992.

 

Op pagina 147 Coackley over een meningsverschil tussen Arthu Maclean, hoofd van de Assyrische Missie van de Aartsbisschop van Canterbury van 1886 tot 1891 en Hormuzed Rassam, de broer van Christian Antun (Isa) Rassam, een Chaldese familie uit Mosul. We lezen: "Zoals hij (Maclean) volhield, hebben de 'Syriėrs' zich nooit als 'Assyriers' genoemd;.....  om de benaming 'Assyriers' toe te passen op deze Oosterse Syrische Christenen lijkt mij eerder een fout of anders muggenzifterij. Er is werkelijk, voor zover ik weet, geen bewijs dat ze enige connectie hadden met de Oude Assyriers.... Waarom moeten wij een naam uitvinden terwijl we een heel goed geschikte naam hebben, gebruikt gedurende eeuwen, voor handen? Ik kan begrijpen dat iemand die leeft in de nabijheid van de ruines van Nineve een behoorlijk enthousiasme kan hebben voor de Oude Assyria; maar spreekt het van een gezond verstand om een naam weg te doen dat door het volk zelf wordt gebruikt en een andere naam voor hen uit te vinden met een twijfelachtige toepasbaarheid?"