Getuigenissen van de geleerden van de Syrische Kerk van Antiochië met betrekking tot synoniem: Arameeërs/Syriërs

 

Aramese Lichamelijke Genocide

 

2-8-2016: Turkije, Syrië en Irak: Arameeërs, de ondergang van een inheems volk, deel 3

 

21-4-2016: Na de Turken komen de Koerden.... Arameeërs, Gog en Magog...

 

6-2-2016: Chemische aanval op Ghouta, Damascus in 2013, Arameeërs, Koerden, Turken....

 

12-5-2015: Turkije, Syrië en Irak: Arameeërs, de ondergang van een inheems volk, Deel II

 

13-4-2015: Honderd jaar Ottomaanse Genocide: Aram-Naharaim Organisatie en Aramese Democratische Organisatie sturen een brief aan de EPP Groep van het Europese Parlement

 

6-3-2015: Honderd jaar Aramese Genocide: Oude en Nieuwe Genocide. ISIS/ISIL valt de Arameo- Assyrische en Chaldese dorpen langs de rivier Chabur aan in Syrië

 

10-6-2014: Steeds meer Koerden erkennen hun eigen rol in de Ottomaanse genocide………

 

9-5-2014: Turkije, Syrië en Irak: Arameeërs, de ondergang van een inheems volk

 

26-4-2014: Ottomaanse genocide: 99 jaar geleden, zal het erkend worden voor de honderdste verjaardag?

 

24-3-2011: Turkije, Islamitische conferentie in Pakistan in 1980, Aramese klooster St. Gabriel, de etnische zuivering van Arameeërs en de afvallige Arameeërs die zich “Assyriërs” noemen

 

19-7-2010: Eeuwenoude Aramese kerk St. Jacob van Nisibin in Tur Abdin in Turkije is beklad met racistische anti-Aramese en antichristelijke teksten

 

15-3-2010: Zweden erkent de Aramese Lichamelijke genocide, maar ontkent de Aramese Geestelijke Genocide

 

11-11-2009: Premier van Turkije: Een Moslim kan nooit genocide plegen

 

21-2-2009: Turkije, Koerden, het Aramese klooster St. Gabriel en wereldwijd Aramese protest.

 

3-1-2009: Een belangrijke Koerdische Leider in Turkije biedt excuses aan voor het aandeel van de Koerden in de Aramese Genocide van 1915

 

3-7-2007: Aramese – Armeense afslachtingen uit de Ottomaanse Tijd: een Koerdische verantwoordelijkheid

Het Aramese volk: Het Aramese volk (niet te verwarren met 'Armeniërs') spreekt Aramees, de taal van Abraham, Mozes en Jezus Christus. Zij zijn het inheemse volk van wat in vroegere tijden 'Aram-Nahrin' werd genoemd en in onze dagen bekend is geworden onder de naam 'Mesopotamië'

Sommige Arameeërs noemen zich in onze dagen "Assyriërs", dit vanwege de haatzaaiende geestelijke koloniale activiteiten van de Westerse missionarissen en diplomaten in het Midden-Oosten in de 16e en 19e eeuw. Andere Arameeërs zijn bekend geworden als "Chaldeeërs".  Ze zijn echter allemaal Arameeërs. Overal waar U het woord "Assyriërs" tegenkomt dient U het als Arameeërs te lezen. In Turkije zijn de Arameeërs bekend geworden als “Süryani” en in Arabische als “Al-Suryan”


Aramese (lichamelijke) Genocide

Het wordt soms valselijk ook "Assyrische" Genocide" genoemd

English Version

 

 

In hun oorspronkelijke woongebied, de bakermate van de voorvaders, werden de vredelievende Arameeërs vertrapt, genegeerd, geminacht, vervolgd en vermoord gedurende eeuwen door de diverse fanatieke machthebbers en volkeren in het Midden-Oosten.

Ze werden het slachtoffer van etnische zuiveringen, deportaties, afslachtingen, pogroms en moordpartijen op een manier waarbij zelfs “wilde dieren” zich voor zouden schamen. De climax van terreur en etnische zuivering tegen ons volk werd in 1914-1918 bereikt waarbij ongeveer 600.000 Arameeërs van diverse denominaties op een brute wijze werden afgeslacht wiens bloed nog steeds schreeuwt om gerechtigheid. Volgens de van oorpsrong Amerkaanse priester, Dale Johnson, hebben de Arameeërs meer dan 38 verschillende afslachtingen meegemaakt sinds hun bekering tot het Christendom. We zullen in het kader van dit onderwerp de afslachting van 1895 en 1915-1918 behandelen aan de hand van enkele citaten

 

Henry Morgentghau de Ambassador van Verenigde Staten

 

Aramese - Armeense en Griekse Genocide

 

 

 

Henry Morgenthau was de Ambassadeur van Verenigde Staten in Turkije tussen 1913 en 1916.

 

In zijn boek ‘Het verhaal van Henry Morgenthau, (hier en hier) lezen we over de genocide van de Christenen in het Ottomaanse rijk; onder hen de Arameeërs van Mesopotamië die met de synoniem “Syriërs” worden aangeduid.

 

Hoofdstuk XXII:

 

“En nu de jonge Turken, die zoveel ideeën van Abdul Hamid hadden overgenomen, maakten ook zijn Armeense politiek de hunne. Hun passie voor het Turkificeren van de natie scheen logischerwijs het uitroeien van alle Christenen te vereisen – Grieken, Syriërs (= Arameeërs) en Armeniërs….. Ze zouden alle Grieken, Syriërs (= Arameeërs) en Armeniërs en andere Christenen vernietigen, de Moslems families in hun huizen en boerderijen plaatsen om zo veilig te stellen dat deze gebieden niet konden worden afgepakt van Turkije op een soortgelijke wijze”.

 

Hoofdstuk XV:

 

………. Hij was een doorn in de zij van Talaat en Enver gedurende bepaalde tijd, en ze waren zeer tevreden dat hij zijn imperiale koppigheid moest uitvoeren tegen de Syriërs (= Arameeërs) , Armeniërs en anderen niet- Moslem elementen in de Middellandse provincies.

 

Hoofdstuk XXIV:

 

De Armeniërs zijn niet de enige onderdanen van Turkije die hebben geleden onder de politiek van het maken van Turkije een land alleen voor de Turken. Het verhaal dat ik verteld over de Armeniërs, zou ik ook kunnen vertellen, met zekere aanpassingen, over de Grieken en de Syriërs (= Arameeërs)….. …… het was waarschijnlijke om de reden dat de beschaafde wereld niet protesteerde tegen deze deportaties dat de Turken besloten om dezelfde methodes toe te passen op een groter schaal, niet alleen op de Grieken, maar ook op de Armeniërs, Syriërs (Arameeërs), Nestorianen en andere onderdanen.

 

In het boek van Morgenthaus wordt dus gesproken van “Armenians, Greeks, Syrians, Nestorian”.

 

“Syrians (= Syriërs)” = synoniem voor Arameeërs. De Arameeërs van het oude Testament worden Syriërs in het Nieuw Testament genoemd.

Meer hierover: http://www.aramnahrin.org/Dutch/Aramese-Geleerden-Getuigenis.htm

 

“Nestorianen” is helaas een ketterse benaming voor de Oost- Syriërs of tewel de Oost- Arameeërs.

 

Oost- en West – Arameeërs heeft te maken met geografie aan het begin van het christendom. Grofweg was rivier de Eufraat de grens. De Arameeërs die ten oosten van Eufraat leefden, globaal gesproken de Perzische Rijk, werden Oost- Arameeërs genoemd, dus Nestorianen en later “Chaldeeërs” (1552) en weer later “Assyriërs” (19e eeuw).

De Arameeërs die ten westen van rivier de Eufraat woonden, globaal gesproken in het Romeinse Rijk, werden aangeduid als West- Arameeërs of West- Syriërs of kortweg “Syriërs”. Of soms worden zowel de Oost- als de West- Arameeërs gewoon aangeduid met "Syriërs".

(Meer hierover, bijvoorbeeld: http://www.aramnahrin.org/Dutch/InheemseVolkeren_2006_Aramees.htm (aan het einde)

 

Ooggetuigenverslag en wetenschappelijke analyse

 

 

De Aramese Genocide is gedeeltelijk opgetekend in een boek, getiteld ‘Het vergoten bloed’, door een ooggetuige, de heer Abdel Messih Numan Karabasi, die ten tijde van de genocide van 1915 Aramees studeerde in onze Klooster Zahfaran in de stad Mardin in Zuid-Oosten van Turkije.

Het boek is recentelijk vertaald naar het Nederlands (en Duits) en rapporteert de etnische zuiveringen en afslachtingen in the omgeving van de stad Mardin uitgevoerd door de Turken in samenwerking met de Koerden.

Een andere boek omtrent de Aramese genocide is een wetenschappelijke analyse van de hand van Sebastien de Courtios omtrent de Aramese Genocide van 1895 -1915-1918, getiteld,, The Forgotten Genocide: Eastern Christians, The Last Aramaeans"

 

Het derde boek omtrent de Aramese genocide is van de Aartspriester Sleman Henno verschenen in 1977 aan de hand van de gesprekken die hij voerde met de overlevenden van de genocide van 1915-1918. Recentelijk is dit boek vertaald naar het Nederlands en Duits. Er wordt ook aan gewerkt om het boek te vertalen naar Engels.

En zoals boven aangehaald; wordt de Aramese genocide tegelijk met Armeense en Griekse genocide genoemd door Henry Morgenthau

 

Hieronder vermelden wij alle drie boeken op een rij:

 

Abdel Messih Numan Karabasi

Het vergoten bloed; Door: Abdel Messih Numan Karabasi

Het Nederlandse en Duitse vertaling is verkrijgbaar bij de Syrisch orthodoxe Klooster in Glane.

 

The Forgotten Genocide: Eastern Christians, The Last Aramaeans, door Sebastien de Courtois

 

 

De vervolging en de uitroeiing van de Syro - Arameeers in Tur Abdin 1915, door Sleman Henno

Het Nederlandse en Duitse vertaling is verkrijgbaar bij de Syrisch Orthodoxe klooster in Glane.

 

Om U een indruk te geven van deze wreedheden,  begaan tegen het onschuldige en weerloze Aramese volk, zijn hieronder enkele voorbeelden weergegeven uit de boeken van  Abdel Messih Numan Karabasi en Sebastien de Courtois.

 

------De afslachting van 1895-1896-----

Sebastien de Courtois

Abdel Messih Numan Karabasi

1. Blz. 105 van het boek

Ze (=Moslims) hadden zich onderverdeeld in groepen en opereerden systematisch van huis tot huis, zorgden zorgvuldig ervoor om de huizen van de Moslims te ontzien. Ze trapten de deuren, plunderden alles, en als de mensen thuis waren, sneden ze hun keel door. Ze vermoorden iedereen die ze vonden, mannen, vrouwen en kinderen, de meisjes werden ontvoerd. Bijna alle Moslims in de stad, soldaten, zaptiyes (Ottomaanse politie) en Koerden namen deel aan de afschuwelijke slachterij (Blz. 105, Report #18, December 18, 1895)

2. Blz. 109 van het boek

Daden van ongelofelijke wreedheid werden began.” Een vader had de doorgesneden kelen van z’n vijf kinderen in z’n schoot en hij onderging dezelfde lot (Blz. 109 Report #18, December 18, 1895).

3. Blz. 113 van het boek

Het dorp Qarabash, ten oosten van Diyarbekir, werd volledig bewoond door de Syriërs en werd vernietigd. Een Syrisch Orthodoxe priester zag hoe zijn dochters werden verkracht voor z’n ogen waarna hun keel werd doorgesneden. (Blz. 113)

4. Blz. 113 van het boek

De dorpen van Kabia, Jarukia, Kan Akbwar, Arz ogli, Kazam, Olan, Kadia, Satia, Safia en Masbrakia ondergingen allemaal dezelfde lot… de Koerden en de Turken sneden de bewoners de keel door en werden weggevaagd van de kaart. (Blz. 113)

 

 

 

1. Blz. 39/40 van het boek

Rampspoed en vervolgingen waar de Christenen in Amid en omliggende dorpen in 1895 aan waren blootgesteld.

Onder de boeken van de priester Paulus - de zoon van de priester ‘Abdul Ahad uit de familie Qascho Lahdo -, priester van het dorp Qarabasch, heb ik een pamflet ontdekt, waarin de vervolgingen van het jaar 1895 beschreven waren met de pen van priester ‘Abdul Ahad, een van degenen die vervolgd werden bij de gruwelijke beproevingen waar de Christenen in het stadje Amid, Edessa, Krotfrot, Sibabrak, Militini, Sasun en andere dorpen in hun omgeving aan waren blootgesteld.

.......Begin november 1895 zette van haatgevoelens vervulde afgunst en bloeddorst de Moslimleiders in Amid aan, tegen de Christenen een vervolging te beginnen, die geleid werd door Gamil Pascha, Bahram Pascha en de andere tirannen. Ze stuurden oproepen aan alle Koerden, om klaar te staan, de Christenen te overvallen en te doden; men beloofde hun, dat ze wapens zouden krijgen, zodra ze in Amid zouden aankomen. .....

2. Het dorp Qarabasch (blz. 42/43 van het boek)

........ Op de eerste vrijdag in november trokken de Koerden het dorp binnen, en doodden en beroofden de bewoners twee dagen lang. Het merendeel van hen zocht zijn toevlucht in de Duiventoren in het oosten van het dorp. De Koerden overvielen de burcht en verwoesten deze bovenop de Syriërs die eronder begraven werden. Degenen die geprobeerd hadden te ontkomen, werden door de Koerden voor de poort van de burcht omgebracht: niet één persoon kon zich redden. .............De dochter van de priester, Hanna, die getrouwd was, droeg op haar vlucht haar kind Zacharias, toen een Koerd haar zo met zijn zwaard in de rug stak, dat die door haar buik heen het kind trof: ze stierven allebei. ....

3. Het dorp Alibar (blz. 43/44 van het boek)

De leiders van de Moslims vertelden hun gemeen: ‘Kom, wij brengen jullie naar Amid en redden jullie voor zaken die voor ons als buren ongehoord zijn.’ En toen de Moslims ze bij elkaar hadden en buiten het dorp hadden gebracht, brachten ze ze allemaal om; vervolgens keerden ze terug naar het dorp en namen bezit van hun eigendommen.

 

Klik hierop voor meer Citaten over Aramese Genocide van 1895-1896 uit het boek van Abdel Messih en Sebastien de Courtios

 

-----Aramese Genocide van 1915-1918 begaan door de Turken en Koerden-----

Sebastien de Courtois

Abdel Messih Numan Karabasi

1. Blz. 162/163 van het boek

 

Van maart tot november 1915, een immense rode lijn, de kleur van bloed doorregende de hemel boven Turkije. Monsterlijke daden vonden plaats; onnoemelijk, ondefinieerbaar, toen het jonge Ottomaanse land z’n eigen zoons decimeerde of beter gezegd roeide uit met z’n eigen handen- velen van hen dienden in z’n leger- verdreef hen uit hun huizen, verkrachte hun dochters, ontvoerde hun vrouwen, verstrooide hun families, verbrande hun huizen, deporteerde de overlevenden, verbrandde de doden.

Lezer, moge God toestaan dat het dit werk z’n doel mag bereiken, hetgeen is om te rapporteren en te verheerlijken! Mijn ambitie ( is niet pretentieus?) heeft tot het doel om te dienen als een verslag en epos. Als een verslag zal het spreken over afschuwelijke gebeurtenissen die plaatsvonden in een hoek van Turkije; het zal verhalen over de extremen waartoe een land dat z’n wilde instinct niet heeft afgeleerd kan gaan; en door welke barbaarse sluwheid datzelfde land in de twintigste eeuw is opgetogen in het onuitsprekelijke daden achter een respectabel gezicht of beter gezegd achter een gezicht van respectabiliteit.

De schandelijkheid om te zien hoe de eigendom van God en van individuen werden gestolen en op klaarlichte dag geveild. De schandelijkheid om te zien hoe diepe putten gevuld tot de top met lijken, zoals de putten van Dara [Oguz], van Dakikiye, etc.. De schandelijkheid om te zien de wijde Christelijke landen ontdaan van hun bewoners. De schandelijkheid om te zien hoe valleien waren bedekt met slachtoffers, hun keel doorgesneden, hun buik opengereten; zoals de valleien van Lice district ten noordwesten van Diyarbekir… (Pagina 161/162, H. Simon)

2. Blz. 167 van het boek

Ze waren vergezeld met Memduh Bey, en zijn adjudant en bij troepen van Turkse leger. Onder weg, de soldaten kregen het bevel en doodden 70 van tussen Encrai en Set Anna [dorpen langs de weg van Diyarbekir]. De 400 overgebleven mensen werden voor de Zirzewan citadel onderverdeeld in twee groepen en sommige Koerdische soldaten sloegen hen dood. Uiteindelijke werden de overlevenden, inclusief Mgr. Malovan dichtbij Diyarbekir op de zwarte brug geëxecuteerd door een vuurpeloton na een vreselijke martelarij. (Blz. 167 RAHMANI report, op. cit..)

 

3. Blz. 177 van het boek

 

In Diyarbekir zijn velen van de bevolking afgeslacht of zijn overleden na hun deportatie, iets wat werd uitgevoerd met grootste wreedheid, om te zwijgen over hun geruïneerde en geplunderde eigendoom en toebehoren. Het moet worden opmerkt dat velen door angst ook zijn overgegaan tot de Islam om hun leven te redden of door dwang; anderen worden steeds als slaven gebruikt door hun agressors  (Blz.177, G. Habra)

1. (C. Het dorp Ka‘biye blz. 86/87/88/89/90/91)

 

………………….. En op 20 april (1915), om 5 uur ’s avonds, overvielen Koerden van verschillende families het dorp Ka‘biye,……………… Dus brachten ze de gevangenen naar de weg richting Igil, naar een kleine verhoging, waar men over de Eufraat kon uitkijken: daar werden ze uitgekleed, vermoord en naar beneden gegooid, de Eufraat in…………………..

En in de eerste nachtwacht staken ze de lijken van de arme martelaren in brand en ze warmden zich aan hun lichamen tot aan de ochtend. …………………….Omdat er alleen nog maar vrouwen en kinderen in het dorp waren, kwamen de Koerden terug en namen iedere vrouw die hun beviel mee (blz. 89)

… scheidden zich de mannen van de vrouwen, en voor de ogen van allen richtte men de pistolen op hen en schoot men ze dood, en de lijken van de slachtoffers vielen als schapen op de grond. Daarop verschenen de Koerdische groepen als wilde dieren, bewapend met allerlei dodelijke wapens zoals bijlen, spitse haken, zwaarden, dolken, stokken en sikkels. O, bittere gruwel, ontroostbare treurnis, toen men zag, hoe de zuigelingen aan de schoot van hun moeder ontrukt werden en hun bloed zich mengde met melk, hoe dat de moeders voor aller ogen werden verkracht, en hoe er niemand was die dat had kunnen verhinderen of had kunnen eisen dat men ophield. O aarde, dek slechts toe, dek toe, verberg u, zon, verberg u. (blz. 90)

 

2. (C. de wildheid van de misdadigers, boek Blz. 132)

 

Een van de soldaten van het 50ste leger vertelde ons: toen een groep vervolgde christenen richting de dood ging, had een vrouw, de moeder van een zoontje van twee, tegen een soldaat gezegd:’Ik weet dat ik de dood in gevoerd word; hier is mijn zoontje, neem hem mee en adopteer het; ik geef je ook nog de drie gouddinar die ik heb, waarmee je zijn onderhoud kunt betalen.’ De soldaat nam de gouddinars aan en stopte die in zijn zak; daarop droeg hij het kind weg en sloeg het tegen een rots vóór hem, zodat het onmiddellijk, voor de ogen van zijn moeder, stierf.


Aartspriester Sleman Henno

1. Blz. 32 van het boek

Beste lezer, ik heb de redenen voor de massamoord geschilderd, en de wijze waarop deze tot uitvoering werd gebracht. Kom met mij mee, dan gaan wij samen alle landstreken bezoeken waar de massamoorden zijn begaan, om te zien, wat de twee volkeren, de Turken en de Koerden – die berucht zijn om hun gruwel, boosaardigheid en gemis aan erbarmen -, aan bloedbaden hebben aangericht en aan onschuldig bloed hebben vergoten. Deze gebieden van Anatolië tot aan de grenzen van het Osmaanse Rijk, dus tot aan Perzië en Rusland, werden door veel Christenen bewoond. Wij zullen tragedies en bloedvergieten tegenkomen zonder weerga. Vanaf de schepping van de wereld tot nu heeft men nog nooit zoiets gezien: kinderen, vrouwen en bejaarden werden doodgestoken en zuigelingen uit de schoot gerukt en als ballen tegen de muur gesmeten. Welk een vreselijk, ondraaglijk noodlot. Zoiets hebben zelfs de goddeloze Djengis Khan, noch de Ta-Mongolen Hüläga en Timur Lenk niet voor elkaar gebracht. Ook in de tijden van het heidendom is van zoiets dergelijks ooit bericht. Geen tong, geen pen kan zoiets beschrijven. De tranen wellen ons in de ogen en stromen ons over de wangen. Hele steden werden van Christenen beroofd, alsof daar nooit enige Christen heeft geleefd. In veel dorpen bleef er zelfs geen enkel aandenken aan de Christenen.

 

Click hierop voor meer Citaten over Aramese Genocide van  1915-1918 uit het boek van Abdel Messih en Sebastien de Courtios

 

Wat kunt U doen?

Het voorgaande verhaal laat de wreedheid en meedogenloosheid zien, begaan tegen de weerloze Arameeërs van Mesopotamië die, volgens de citaten werd uitgevoerd door het Turkse leger in samenwerking met de Koerden.

Het leed, de ontering en de vernedering die deze mensen te verduren hebben gehad is met geen pen te beschrijven.

 

De Turken gebruiken vaak het “excuses” dat de Armeniërs in opstand kwamen tegen het Turkse rijk en een eigen staat nastreefden. Maar dit “excuses” geldt zeker niet voor de Arameeërs; integendeel; de Arameeërs hebben iedereen, inclusief de Turken, met respect, liefde en menselijkheid tegemoet getreden; iets wat helaas aan de kant van de Turken en anderen in deze regio ontbrak!

Wij mogen daarom deze martelaren zeker niet vergeten; omdat zij werden afgeslacht enkel en alleen omdat ze geen Moslims waren.

Het onschuldige bloed van deze martelaren schreeuwt om gerechtigheid en erkenning van deze genocide. Hieronder kunt U Uw stem laten horen door het invullen van de onderstaande formulier die wij zullen opsturen naar de diverse instanties waaronder het Europese Parlement om de aandacht te vragen voor de Aramese Genocide.

 

.........Vul het formulier in en laat Uw stem horen!...............

 

 

 

********************************


Hier kunt U zich aanmelden voor ons nieuwsbrief

 

 

U mag dit artikel overnemen alleen als U de volledig link naar het artikel erbij vermeld.

 

 

 

27-7-2010: Aram-Nahrin Organisatie stuurt een brief aan de Turkse minister van Binnenlandse zaken over de bekladding van de Aramese St. Jacob kerk van Nisibin.

 

20-5-2009: Aramese Organisaties sturen brief aan de President en Premier van Turkije over het klooster St. Gabriel en het erkennen van het Aramese inheemse volk als aparte etnische minderheid.

 

 

=============

 

Arameeërs van Syrië

 

Arameeërs van Irak

 

Arabische Vertalingen: الترجمات العربية