Arameeërs van Syrië

 

26-6-2007: Aram Nahrin: de Arameeërs, de Bijbel, Christendom en het Westen

 

27-6-2007: Het Aramees: Het Duizend jaar lange Traject van de Wereld taal

 

28-6-2007: Gabriel Sengo opent de Poorten van het Aramese Gedachtegoed, Cultuur en Wijsheid

 

2-7-2007: Noem de Luisterrijke Natie van de Arameeërs niet bij de foute benaming ‘Assyriërs'

 

2-7-2007: De uitroeiing van de Aramese Natie: Het Resultaat van de Anglo- Franse Plan

 

(Foto: wikipedia.org)

De historicus Poseidonios uit Apamea (ca. 135 v.Chr- 51 v.Chr), was een Griekse stoïcijnse filosoof, politicus, astronoom, geograaf en leraar. Hij zegt: “Het volk dat wij, de Grieken, Syriërs noemen, noemen zij zichzelf Arameeërs

(Uit:  J.G. Kidd, Posidonius (Cambridge Classical Texts and Commentaries, 1988), vol. 2, pt. 2, pp. 955-956)

 

(Foto: wikipedia.org)

Strabo (geboren op 63 v. Chr, gestorven ca. 24 n. Chr), was een Griekse historicus geograaf en filosoof. Hij is het meest bekend om zijn Geographika (Geografie). Hij zegt: “Poseidonius speculeert dat de namen van deze naties ook verwant zijn, omdat, zegt hij, het volk dat wij Syriërs noemen wordt door de Syriërs zelf Arameeërs genoemd.

(Uit: The Geography of Strabo, translated by Horace Leonard Jones and published in Vol. I of the Loeb Classical Library edition, 1917, Book I, Chapt. 2, 34)

 

(Foto: http://www.ccel.org)

Flavius Josephus (37 n. Chr- 100 n. Chr) was een Joodse historicus en apologeet van priesterlijke en Koninklijke afkomst die de vernietiging van Jeruzalem in 70 overleefde en vastlegde en zich later in Rome vestigde. Hij zegt: “Aram had de Arameeërs die de Grieken Syriërs noemden.”

(Uit: Antiquities of the Jews, translated by William Whiston in 1737, Book I, Chapt. 6)

 

Eusebius van Caesarea (264 n. Chr. – 30 mei 339 n. Chr) was een bisshop van Caesarea in Palestina en wordt vaak “vader van de kerkgeschiedenis” genoemd vanwege zijn werk in het vastleggen van de geschiedenis van de vroegere kerk. Hij zegt: “…. en van Aram de Arameeërs die Syriërs worden genoemd.

(Uit: Sebastian Brock, "Eusebius and Syriac Christianity," in Harold W. Attridge and Gohei Hata, eds., Eusebius, Christianity, and Judaism (Leiden 1992), p. 226)

 

Abu Al-husayn 'ali Ibn Al-husayn Al-mas'udi, geboren in 895 in Bagdad (Irak) en overleed in 957 in al-Fustat (Egypte) was een historicus en reiziger, bekend als “de Herodotus van de Arabieren.” Hij was de eerste Arabier die de geschiedenis en wetenschappelijke geografie combineerde op groot schaal. Over Tur Abdin zegt hij: “Tur Abdin is de berg waar nog steeds overblijfselen van de Arameeërs Syriërs overleven.

(From: Michael Jan de Goeje: Bibliotheca Geographorum Arabicorum III, Leiden 1906, 54, I)

 

Professor Dietrich Hermann Hegewisch, geboren op 15 december 1746 in Quakenbrück (Duitsland) en overleed op 4 april 1812 in Kiel, was een productieve historicus aan de universiteit van Kiel met een brede interesse. Hij zegt: “Verdienen de Syriërs, zoals ze gebruikelijk worden genoemd, of de Arameeërs zoals ze feitelijk worden aangeduid, niet meer aandacht in de wereld-geschiedenis dan dat ze gewoonlijk krijgen?

(Uit: D.H. Hegewisch: Die Aramäer oder Syrer; ein kleiner Beitrag zur allgemeinen Weltgeschichte, Berlinische Monatschrift, 2, 1794, p. 193)

 

Op pagina 197 zegt hij: De namen Syrië, Assyrie, Mesopotamië, Babylon etc. stammen af van de Grieken die onbekend waren met de werkelijke geografie van deze landen toen de namen voor het eerst werden gebruikt. Later, deels vanwege blijvende onwetendheid en deels vanwege gemak ondanks dat ze beschikten over accurate kennis, hielden ze vol in het gebruik omdat het anders iets van inspanning zou vergen om de oude op te geven, bekende namen en divisies van landen, en over te schakelen naar nieuwe, zelfs als ze meer nauwkeurig waren. De oude, echte, enige naam van deze landen is Aram, het wordt diverse malen in het Oude Testament genoemd en de Griekse geleerden waren ook bekend mee en waarschijnlijk beschreven ze de bevolking van deze gebieden als Arameeërs, hoewel zelden, daar ze gewoonlijk doorgingen met de term Syriërs, dat bekend was bij de Grieken

 

Op pagina 307 zegt hij: De Syriërs of Arameeërs waren niet louter talrijk en groot volk, maar ze waren ook een veel ontwikkeld volk.

 

(Photo: http://portrait.kaar.at)

Professor Theodor Mommsen, geboren op 30 november 1817 in Garding, Schleswig (nu In Duitsland) en overleed op 1 november 1903 in Charlottenburg, dichtbij Berlijn, was een Duitse historicus en schrijver, bekend om zijn meesterwerk over de geschiedenis van Rome. Hij ontving de Nobel Prijs voor literatuur in 1902. Hij zegt: “…de geschiedenis van de Aramese of Syrische natie die de oostkust omvatte en zich uitstrekte tot aan de binnenlanden van Azië tot aan Eufraat en Tigris

(Uit: The History of Rome, geschreven tussen 1854 in 1856, Leipzig, door Theodor Mommsen, Boek 1, Hoofdstuk 1)

 

“… de Arameeërs verdedigden hun nationaliteit met de wapens van zowel intellect alsmede met hun bloed tegen alle lokmiddelen van de Griekse civilisatie en alle dwangmaatregelen van oosterse en westerse despoten, en met een halsstarrigheid waar geen Indo- Germaanse volk ooit heeft aan getipt en die naar ons toe, die Westerlingen zijn, lijkt soms meer en soms minder dan menselijk.“

 (ibid, Boek 3, Hoofdstuk 1)

 

(Photo: wikipedia.org)

Professor Theodor Nöldeke, geboren op 2 maart 1836 in Harburg, dichtbij Hamburg, overleed op 25 december 1930 in Karlsruhe, was een vooraanstaande Duitse Semitische geleerde die studeerde in Göttingen, Wenen, Leiden en Berlijn. Hij zegt: De hoofdstroom van de bevolking van al deze wijde landschappen van Middellandse zee tot voorbij Tigris behoorde tot een zekere nationaliteit, dat van Arameeërs

(Uit:  Th. Nöldeke: Assyrios Syrios Syros, in Zeitschrift für klassische Philologie, Hermes 5, Berlin 1871, p. 460)

 

Op pagina 461 zegt hij: Het is wel begrijpelijk dat het volk is begonnen met het overdragen van de naam van het land aan de meest belangrijke nationaliteit en dus de naam “Syrier” was etnologisch vastgehouden en gelijkgesteld met ‘Aramees.’

 

Op pagina 468 zegt hij: Sinds de tijd van Alexander [de Groot], als het niet enigszins eerder was, is het volk begonnen met het overdragen van de naam van de Syriërs exclusief over aan de overheersende nationaliteit in Syrië, en op deze manier werd deze originele politiek- geografische term een etnologische term dat werd geïdentificeerd met de lokale Arameeërs.”

Vanaf de tijd dat de Grieken meer betrokken raakten met Azië, identificeerden ze met de benaming Syriërs het volk dat zichzelf Arameeërs noemde. (Uit: Th. Nöldeke, Kurzgefasste Syrische Grammatik (Leipzig, 1880), p. XXIX)

 

Voor wat betreft de naam van deze natie en haar taal is het oorspronkelijk ‘Aramees’ in essentie en ook de enige dat het meest geschikt is voor het gebruik door de hedendaagse geleerden.”

(Uit: Th. Nöldeke, "Die Namen der aramäischen Nation und Sprache,” in Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft 25 (1871), p. 131)

 

(Foto: www.doaks.org)

Karl Eduard Sachau, geboren op 20 juli 1845 en overleden op 17 september 1930 was een Duitse oriëntalist. In 1872 was hij professor aan de Universiteit van Wenen en in 1876 aan de Universiteit van Berlijn waar hij werd benoemd tot de directeur van de nieuwe Seminaar van Oriëntaalse talen in 1887. Hij is met name opmerkenswaardig voor zijn werk over Syrisch en andere Aramese dialecten. Hij zegt: De natie van de Arameeërs: Deze nationale naam, vooral in navolging van de invloeden van de Joods- Christelijke literatuur, baande weg voor de Griekse benaming Syriërs.”

(Uit: Verzeichnis der Syrischen Handschriften der königlichen Bibliothek zu Berlin von Eduard Sachau 1. Abteilung, Berlin 1899, Vorrede I)

 

 

 

 

Het Aramese volk: Het Aramese volk (niet te verwarren met 'Armeniërs') spreekt Aramees, de taal van Abraham, Mozes en Jezus Christus. Zij zijn het inheemse volk van wat in vroegere tijden 'Aram-Nahrin' werd genoemd en in onze dagen bekend is geworden onder de naam 'Mesopotamië'

Sommige Arameeërs noemen zich in onze dagen "Assyriërs", dit vanwege de haatzaaiende geestelijke koloniale activiteiten van de Westerse missionarissen en diplomaten in het Midden-Oosten in de 16e en 19e eeuw. Andere Arameeërs zijn bekend geworden als "Chaldeeërs".  Ze zijn echter allemaal Arameeërs. Overal waar U het woord "Assyriërs" tegenkomt dient U het als Arameeërs te lezen.


Noem de Luisterrijke Natie van de Arameeërs niet bij de foute benaming ‘Assyriërs'

 

 2-7-2007- Deel 4

 

 In voortzetting van onze interview met de heer Gabriel Sengo, de voorzitter van de Aram Nahrin Organisatie, gaan wij de kwaadaardige en criminele rol belichten die de Westerse Christelijke missionarissen en diplomaten hebben gespeeld in het Midden Oosten, met name onder de Arameeërs.

 Engelse Versie

Door Prof. Dr. Muhammad Shamsaddin Megalommatis, Orientalist

Bron: http://www.buzzle.com/articles/do-not-call-illustrious-nation-aramaeans-misnomer-assyrians.html

http://www.afroarticles.com/article-dashboard/Article/Do-not-Call-the-Illustrious-Nation-of-Aramaeans-by-the-Misnomer--Assyrians--/27814

http://www.americanchronicle.com/articles/viewArticle.asp?articleID=31143


De Arameeërs zijn slachtoffers geworden van haatgenerende daden, ongekende discriminatie van de kant van de Fransen en Britten die een valse, misleidende Jezus presenteren.

 

Door de helderheid van de antwoorden van de heer Sengo, wordt de criminele en sluwe aard van de Westerse christendom ontbloot in al zijn diepte en breedte.

 

De verwezenlijking van daden en praktijken van de Katholieke en Anglicaanse missionarissen onder de Arameeërs is de geleidelijk en dodelijke Westerse academische, educatieve en culturele infiltratie onder de Arameeërs, en de diffusie van valse identiteiten, namelijk ‘ Chaldeeërs’ en ‘Assyriërs’ voor een deel van de Aramese natie.

 

Het vernietigen van de identiteit van een volk door omkoping en chantage is een groot criminele daad, en de heer Sengo is zeer gerechtvaardigd om dit weloverwogen ‘Geestelijke Genocide’ te noemen.

 

Een Interview met de heer Gabriel Sengo, voorzitter van de Aram Nahrin Organisatie- Deel IV.

 


- Zijn er Arameeërs die zichzelf met andere etnische namen identificeren; wat zijn deze namen?

 

- Ja, die zijn er. Sommigen noemen zich Chaldeeërs (sinds 16e eeuw) en anderen noemen zich Assyriërs (sinds 19e eeuw). Beide zijn de geestelijke kinderen van de Westerse Geestelijke Koloniale praktijken.

 

‘ Assyriërs’ – slaven van de Britse en ‘Chaldeeërs” – slaven van de Franse

 

-Waarom heeft dit plaats gevonden, en wie is verantwoordelijk voor deze verdeeldheid?

 

- Dit heeft plaatsgevonden vanwege de geestelijke oorlog tussen de Westerse Katholieken en Protestanten. Ten diepste was het een oorlog tussen de voormalige grootmachten Frankrijk (samen met de Rooms Katholieke kerk) aan de ene kant en Groot Brittannië (samen met de Anglicaanse kerk) aan de andere kant dat werd overgebracht in de 16e en 19e eeuw naar het Midden-Oosten en hebben ravage aangericht onder de Aramese natie door hen te versplinteren en te verzwakken. Door dit proces, werden de Arameeërs kwetsbaar gemaakt aan hen die de pad van het ‘zwaard’ hanteren en woorden als ‘vrede’ en ‘broederschap’ niet kennen.

 

Beide partijen meenden in de naam van “Jezus” te handelen. Echter, deze was niet de Jezus Christus van de Bijbel, maar een “andere”; namelijk de machtige Jezus van het Westen die ravage heeft aangericht in het Midden-Oosten daarbij de naam van Jezus Christus van de Bijbel misbruiken. Zijn tactiek is altijd geweest het vermengen van politieke en religieuze zaken me elkaar.

 

- Zou U historische details kunnen geven?

 

In 1553 hersenspoelden de Rooms Katholieke missionarissen een deel van de Oost- Aramese “Nestoriaanse” geestelijken doormiddel van omkoping om zichzelf  “Chaldeeërs” te noemen en daarmee was Chaldese kerk (van Babylon) geboren en de verdeeldheid binnen de Oost- Arameeërs een feit!

 

Als een tegenzet, starten de Anglicaan dezelfde speel in de 19e eeuw en hersenspoelden de overgebleven deel van de Oost- Aramese “Nestoriaanse” stammen van Hakkaria (grens Turkije – Irak) en Urmia (Iran) om zichzelf “Assyriërs” te noemen – een term die werd gebruikt puur geografisch en alleen toegepast op de “Nestorianen”.

 

- Wat zijn de consequenties van deze verdeeldheid?

 

De consequentie van dit geheel is dat een verdeelde natie natuurlijk een zwakke natie is. Verder vormt dit een obstakel voor de wereldwijde sociale, culturele en mensenrechten ontwikkeling /vooruitgang van onze natie.

 

De missionarissen (geestelijke kolonialisten) kwamen naar het Midden-Oosten en hebben ravage aangericht onder de weerloze, zwakke en veelal analfabete Arameeërs van Mesopotamië. In plaats van hen te helpen, kwamen ze ‘binnen’ en plantten twijfels in de harten van onze natie betreffende hun etnische oorsprong, iets wat diepe verdeeldheid en haat onder onze volk heeft veroorzaakt.

 

Het valselijk presenteren van de Arameeërs als “Assyriërs” is criminele daad- een Geestelijke Genocide.

 

De oorlog en haat tussen de Anglicaanse en de Katholieke kerk werd uitgevochten ten koste van de Aramese natie. De Katholieken (samen met Frankrijk) promotten hun product “Chaldeeërs” en de Anglicanen (met Groot Brittannië) hun product “Assyriërs”. Sindsdien werd de “Assyrianism” extreem fanatiek en heeft zelfs het niveau van terrorisme bereik en daarmee onze natie bezoedeld.

 

Aramese taal “Assyrische taal” noemen is een vorm van geestelijke genocide, Aramese volk “Assyrische volk” noemen is een vorm van geestelijke genocide, Aramese genocide “Assyrische genocide” noemen is een vorm van geestelijke genocide enz.

 

De Aramese geestelijke genocide wordt ook door sommige krachten bij de Europese Parlement verheerlijkt. Om deze reden hebben wij hen een veelomvattende rapport gestuurd om hen eraan te herinneren dat door de verheerlijking van de “product” en “creatie” van hun voorvaders en door het negeren van de inheemse Aramese oorsprong van onze natie ze de fundamentele mensenrechten van onze natie aan het schenden zijn.

 

Anders uitgelegd:

 

Wij vechten tegen een fenomeen dat was gecreëerd door het Westen in de naam van “Jezus “ en heeft ongekende haat en verdeeldheid binnen onze natie teweeggebracht. Wij zijn niet blij hiermee, en hebben het niet om gevraagd. Doormiddel van omkoping en hersenspoeling van onze natie, werden ze ontworteld van hun oorsprong en leerden hen een valse identiteit die was geïntroduceerd door de missionarissen.

 

Het is zeer triestig en pijnlijk om het gedrag te zien van de kerk van Engeland naar de Arameeërs toe en hun pogingen om onze natie te verdelen door het implementeren van een gruwelijke vorm van fanatisme. De Arameeërs hebben anderen altijd met respect en broederlijke liefde tegemoet getreden. Bijvoorbeeld, een zevende-eeuws monnik genoemd Theodorus uit Tarsus ging naar Engeland en werd de bisschop van Canterbury en zorgde voor zowel de heroprichting van het christendom daar alsmede het meebrengen van kenmerkende Aramese tradities en gebruiken.

  

Oriëntaals christendom verwerpt de valse Jezus van het Westen, en worden geconfronteerd met Euro- gepromote Genocide.

 

- Wat zijn de belangrijke verschillen tussen de Aramese Christenen en de Westerse Christenen? Wie definieert U als Westerse Christenen? De Orthodoxen, de Katholieken, de Protestanten?

 

- Met de Westerse Christendom, bedoelen wij de Katholieken en diverse Protestante denominaties. In het verleden hebben de Arameeërs erg veel geleden onder de Byzantijnse Keizers, met name na de Raad van Chalcedon in 451 n. Chr., daar de Arameeërs  zich niet wilden onderwerpen aan de Keizer.

 

Er is een immense verschil in de mentaliteit tussen de Aramese en de Westerse Christenen. De Aramese Christenen zijn in het algemeen zeer zuiver, simpel en eerlijk in hun benadering naar hun medechristenen toe. Ze hebben geen belang of wat dan ook om hun eigen ideeën op te dringen bij hun medechristenen. Ze hebben geen geheime agenda of wat dan ook, maar handelen vanuit vroom Christelijke liefde! Twee voorbeelden zullen dit toelichten:

 

In de jaren-80 ging een evangelische missionaris naar Tur Abdin om daar het evangelie te “verkondigen”. Eenmaal op reis (in Tur Abdin), raakte hij de weg kwijt en kwam een Aramese monnik tegen die op het land werkte. De man ging naar de monnik toe en introduceerde zichzelf als een Christen uit het Westen en zei dat hij de weg kwijt was geraakt. Zonder enige aarzeling, ging de monnik naar hem toe en omhelsde hem. De Westerling was verbaasd en verlamd! Zijn antwoord aan de monnik was, “ Maar U kent mij niet. U weet het niet of ik Katholiek, Protestant of Baptist ben. En U kust mij?” De monnik antwoordde hem onmiddellijk en zei, “Ik ben niet geïnteresseerd in Uw geloofsrichting. U zei dat U een Christen bent en dat is genoeg voor mij. Het betekent dat U mijn broeder bent”.

 

Dit illustreert de simpele, zuivere, niet wantrouwige en vrome Aramese Christendom.

 

Wat betreft het Westers christendom, onze ervaring is helaas dat velen van hen een heimelijke motieven hadden wanneer ze praatten over “liefde” en “broederschap” in de naam van Jezus. In het algemeen vermengden ze politieke en religieuze zaken met elkaar iets wat typisch is voor de onheilige Jezus van het Westen. Het paradepaardje van “Jezus van het Westen” is altijd geweest: verdelen, overheersen, verzwakken en onderwerpen van andere naties.

 

Een perfecte voorbeeld is de oprichting van de Syrisch Katholieke kerk waarbij de “geestelijke” en de “politieke” machten samenwerkten om in de naam van “Jezus” de Aramese natie te verzwakken.

 

,, De eerste [Syrisch] Katholieke Patriarch was ingewijd in Aleppo in 1662 met Franse hulp door de bemiddeling van Ambassador Francois Picquet (pagina 33)….. hetgeen werd aangemoedigd door de Franse diplomaten aanwezig in Aleppo in die tijd… De diplomaten moedigden de splitsing aan in de hoop dat er op een dag de oostelijke kerken zich zouden verenigen met de kerk van Rome (XiX)…. De katholieke missie activiteiten werden zeer sterk ondersteund door het Franse ministerie van Buitenlandse Zaken, die was versterkt in de regio door de vorming in 1856 van een vice-consulaat in Diyarbekir op verzoek van het Vaticaan (Pagina 36) (The Forgotten Genocide: Eastern Christians, The Last Arameans is a scientific analyse from the hands of Sebatien de Courtios)

 

En wat lezen wij in vele Katholieke boeken en websites? Het verhaal wordt op een andere manier vertelt! Ze noemen het “De Unificatie van de Syriërs met de Moeder kerk (dat is de Rooms Katholieke kerk)

 

Maar natuurlijke beschouwen ze de Syrisch Orthodox kerk van Antiochie als “ketters” en om hun minachting te onderstrepen noemen sommigen het “Jakobitische Kerk” om zodoende de autoriteit van deze kerk te verzwakken die de moeder was van alle kerken, inclusief de Rooms Katholieke kerk.

 

Ze geven nooit toe dat ze doormiddel van omkoping, hersenspoeling, opzetten vader tegen zoon, dochter tegen moeder, broer tegen broer en familie tegen familie, de Arameeërs van het Midden-Oosten hebben verscheurd en daarbij hen behoorlijk hebben verzwakt!

 

Wat kunnen wij hiervan zeggen? Of het Katholieken of Protestanten betreft, ze gebruikten altijd dit slechte excuus van “unificatie”, “helpen” en “onderwijzen” om niet alleen de Aramese natie maar ook andere naties te vernietigen.

 

Meedogenloos, wreed en criminele antichristelijke Westen.

 

Men kan gewoon wachten en zich afvragen van, hoe lang zal de Schepper van de Hemel dit toelaten? Vermenging van religieuze en politieke belangen met het doel om de Aramese natie te vernietigen, en dus het teweegbrengen van ongekende haat.

 

Kijk bijvoorbeeld naar Irak, het is gewoon vreselijk om zoveel Christelijke denominatie te hebben die allemaal beweren Jezus Christus te gehoorzamen. Daar was oorspronkelijk een kerk, de Syrische Kerk van Antiochië.

 

De Kruistochten – het verbranden van het klooster van St. Barsaumo in Malatya in 1148.

 

Het tweede voorbeeld van het “licht” uit het Westen om het Oosten ermee te “verlichtten” zijn de kruistochten. Als wij het hebben over kruistochten, wordt in vele gevallen de kwaadaardigheid van het Westen alleen naar de Islam toe onderstreept op een verkeerde manier.

 

Wel, dit is niet helemaal waar! De Kruistochten waren niet alleen tegen de Islam gericht, maar tegen het hele Midden-Oosten, inclusief de Aramese Christelijke natie.

 

Ruines van Mor Barsauwmo Klooster in Malatya

De Aramese natie heeft behoorlijk onder kruistochten geleden. Een voorbeeld zal dit toelichten. De Aramese klooster St. Barsaumo in Melitene/ Malatya (Turkije) was de zetel van de Patriarch van Antiochie in de 12e en 13e eeuw. De ruines van dit klooster kunnen nog steeds worden bezichtigd, gesitueerd op de Borsum Kalesi, op een top van een berg ongeveer 55 km ten Oosten van Malatya. Een van de meest beroemde Patriarchen van dit klooster was de Patriarch Michael de Groot (1166-1199 n. Chr.). Voordat hij Patriarch werd van het klooster, was Michael de Abbott van het Klooster.

 

 In 1148, enkele jaren voordat Michael Abbot werd, werd het klooster bezocht door Jocelyn, de heerser van Edessa, de Grote Stad van het Aramese Wijsheid, Wetenschap, Kunst en Theologie, die was ingenomen door de kruisvaarders.

Jocelyn deed zich voor als pelgrim die het klooster kwam bezoeken om te bidden. Echter, toen eenmaal hij en z’n entourage binnen waren, plunderde hij de klooster en stal hij de waardevolle reliek, de hand van St. Barsaumo.

 

De misleidende Jezus van het Westen.

 

Dit is altijd hun tactiek geweest, namelijk het misbruiken van de naam van Jezus Christus om “binnen te komen” en vervolgens een ravage aanrichtten in de naam van dezelfde Jezus. Wij willen onderstrepen, met name naar de Islamitische lezers toe, dat dit niets te maken heeft met Jezus Christus van de Bijbel, maar eerder met de misleidende Jezus van het Westen, iets wat doorgaat tot in onze dagen.

Het verbazingwekkende is dat in de Westerse bibliografie we soms lezen over de relatie tussen de Arameeërs en de Kruisvaarders valselijk als “De Syrisch Orthodoxen ontwikkelden een warme relatie met de Kruisvaarders in de 12e en 13e eeuw”.

 

Conclusies:

 

Onbewust van de intenties van de Westerse missionarissen, verwelkomden wij hen in het Midden-Oosten in de 16e en 19e eeuw als onze gelijke broeders in Christus en waren op geen enkel wijze argwanend over hun nobele bedoelingen. Helaas bleek onze simpele geloof naïef en misrekening te zijn. De plan van de broeders uit het Westen bleek een geestelijke oorlog te zijn tussen Katholieken en Protestanten ten koste van de Aramese natie door hen te verdelen en creëren van valse identiteiten, namelijk “Assyriërs” (19e eeuw) en “Chaldeeërs” (16e eeuw) en dit  opleggen op onze natie.

 

Daarnaast hebben ze haat gecreëerd tussen families, steden en stammen en een vreselijke vorm van fanatisme geïntroduceerd die in onze dagen het niveau van terrorisme heeft bereikt.

 

- Zou U ons informatie kunnen verschaffen over de contacten tussen de Oosterse Christenen en hun kerkleiders? De Georgiërs, de Armeniërs, de Arameeërs, de Kopten, de Abyssiniërs?

 

De Arameeërs, de Armeniërs, de Kopten, de Abyssiniers (Ethiopiër) en Eriterierse Orthodoxe kerken vormen allemaal met elkaar èèn gemeenschap en verwerpen de Raad van Chalcedon (451). Ze worden ook genoemd De Oriëntaalse Orthodoxe Kerken.

 

Voor wat betreft de Abyssinische Orthodoxe Kerk, willen we deze opmerking maken:

Volgens de traditie, werden de Abyssiniers gekerstend door de twee Aramese broeders uit Tyrus, Frumentius en Edesius, die in het midden van de 4e eeuw schipbreuk leden in het Rode Zee en werden gevangen genomen als slaven in het koninkrijk van Aksum.

 

De Arameeërs werden leraars van de Koninklijke Familie en bekeerden koning Ezana tot het Christendom, waarna Frumentius tot de bisschop van Aksum werd ingewijd. In het kalender van de Ethipische Orthodoxe kerk

zijn er vele Aramese heiligen, onder hen de heiligen van het Klooster Mor Gabriel (Tur Abdin, Turkije). 


 

Alle delen van het interview:

 

Deel 1 Interview

Deel 2 Interview

Deel 3 Interview

Deel 4 Interview

Deel 5 Interview

Deel 6 Interview(slot)

 

 

 

 

 

****************************************************************

 

Arameans of Syria: http://www.aramnahrin.org/English/Arameans_Of_Syria.htm

Arameans of Iraq: http://www.aramnahrin.org/English/iraqichristians.htm

 

 


Hier kunt U zich aanmelden voor ons nieuwsbrief

 

 

Copyright © 2014 alle rechten voorbehouden

U mag dit artikel overnemen alleen als U de volledig link naar het artikel erbij vermeld.

 

 

Arameeërs van Irak

 

Arabische Vertalingen: 

 الترجمات العربية

 

Jacob van Urhoy (Urfa, in Turkey)

Getuigenissen van de vermaarde geleerden van de Syrische Kerk van Antiochië.

 

Professor Dr. John Joseph.

5-7-2008: Assyrië en Syrië: Synoniemen?

 

In een brief aan de auteur (John Joseph),op 11 juni 1997, schreef Patricia Crone dat zij en Cook "Niet betwisten dat de Nestorianen van de Pre- Islamitische periode zichzelf zagen als “Assyriërs” of dat dit is hoe zij zichzelf noemden. Ze noemden zichzelf Suryane, hetgeen in hun gebruik geen (groter) verwantschap had met de Assyriërs in vergelijking met de visie van iemand anders…. We nemen het voor als vanzelfsprekend aan dat zij [Nestorianen] de moderne “Assyrische” benaming van het Westen hebben gekregen en ermee doorgaan om zelf opnieuw te hervinden…Maar natuurlijk waren de Nestorianen Arameeërs.."

(Pagina 27, voetnoot 94)

Professor Dr. Muhammad Shamsaddin Megalommatis

28-6-2004: De bron van oorlogen en tiranniek: de Pan-Arabische valsheid

 

De diepe en verborgen reden van de tirannieke onderdrukking toegepast in het hele Midden-Oosten is door Frankrijk en Engeland opgelegde Pan-Arabische Nationalistische clicks die de neiging hebben om op dictatoriale wijze de verschillende volkeren in het Midden-Oosten, die allemaal geen Arabieren zijn, te Arabiseren.

 

10-8-2005: De Aramese opleving zal het schaakbord van het Midden-Oosten transfigureren

 

Het basisfeit is dat al deze volkeren die allen Arabisch sprekend zijn, geen Arabieren zijn. Hun etnische historische identiteit is Aramees. Arameeërs zijn Semitisch, maar zover verwijderd van de Arabieren als de vroegere Hebreeërs verwijderd waren van de Babyloniërs. Om de redenen die wij gaan uitleggen, zijn deze Aramese volkeren geleidelijk gearabiseerd, maar de arabisatie fenomeen vond slechts plaats op het taalkundig niveau, niet op de etnische, nationale, culturele niveaus

 

Daaruit hebben de koloniale missionarissen, politieke agenten en diplomaten een grote leugen gemaakt (namelijk dat deze Arameeërs geen Arameeërs waren, maar ‘Assyriërs’) waarmee zij de Nestoriaanse Arameeërs ontwortelden van hun Aramese oorsprong.

 

18-12-2008: Syriërs, “Assyriërs” en “Chaldeeërs” zijn allemaal Arameeërs

 

Wat is de juiste nationale naam voor de moderne Arameeërs? Waarom zijn er Arameeërs, die ondanks het feit dat ze Aramees spreken, volhouden zichzelf “Assyriërs” te noemen? Waarom hechten andere Arameeërs zich aan de derde naam “Chaldeeërs”? Is het juist om de naam ‘Syriac’ (waar Arabisch is van afgeleid) te gebruiken..........

 

18-12-2008: Pseudo – Assyriërs, Pseudo Chaldeeërs en de Culturele Nationale Noodzaak van de Aramese natie

 

In tegen-stelling tot de vergezochte – en goed gefinancierde – onnauwkeurig-heden van Simo Parpola, is er geen enkel element in het vóór 2600 jaar geleden overleden Assyrische culturele en nationale erfgoed dat enige overeenstemming vertoont met de hedendaagse zuivere Aramese cultuur, ongeacht van de benaming dat ze gebruiken om zich ermee aan te duiden, Arameeërs, Chaldeeers, Assyriërs of Zulu……....

 

Patriarch Emmanuel III Delly

29-10-2008: "...maar Ik wil graag verklaren dat wij, de Chaldeeërs, de Assyriërs en de Syriërs, één volk zijn, bekend als Aramese volk. ..."

 

13-5-2006: Is er een Assyrische kwestie in Irakese Koerdistan?

 

Maar deze claim is onderzocht door historici en hebben geconcludeerd dat de mensen in het Midden-Oosten vaak refereren naar de mensen in hun regio, zoals bijvoorbeeld iemand uit Kirkuk werd Kirkuki genoemd ongeacht of hij Koerd, Turkmeen of Arameeër was. Dat geldt ook in het geval van Assyriers of “Athuris” zoals ze in de regio worden genoemd. Die benaming werd gebruikt om de Nestoriaanse Arameeërs van Athur (Asur), een regio in de omgeving van Mosul, mee te identificeren. De term heeft geen enkele relatie met de oude Assyriers en de moderne Assyriers.

 

2-8-2005: Moderne Irakese geschiedenis. De Arabische Meerderheid en De Minderheden

 

Wat betreft de aanduidingen “Assyriers” en “Chaldeeërs” die worden gebruikt om de niet-Arabische Christenen (anders dan Armeniërs) ermee aan te duiden. Er is absoluut geen historische verwijzing van hun associatie met de Assyriers en Chaldeeërs van de oude Mesopotamië. De eerste verwijzing naar dergelijke associatie begon in de 19de eeuw toen de Britse Protestantse missionarissen probeerden om religieuze invloed te verkrijgen als gevolg van een algemene rivaliteit tussen de Protestante en Katholieke missionarissen in het gebied

 

“The Church of the East and the Church of England: A History of the Archbishop of Canterbury's Assyrian Mission “ is de titel van het boek geschreven door J. F. Coakley en gepubliceerd in 1992.

 

Op pagina 147 vertelt Coackley over een meningsverschil tussen Arthur Maclean, hoofd van de Assyrische Missie van de Aartsbisschop van Canterbury van 1886 tot 1891 en Hormuzed Rassam, de broer van Christian Antun (Isa) Rassam, een Chaldese familie uit Mosul. We lezen: "Zoals hij (Maclean) volhield, hebben de 'Syriërs' zich nooit als 'Assyriers' genoemd;.....  om de benaming 'Assyriers' toe te passen op deze Oosterse Syrische Christenen lijkt mij eerder een fout of anders muggenzifterij. Er is werkelijk, voor zover ik weet, geen bewijs dat ze enige connectie hadden met de Oude Assyriers.... Waarom moeten wij een naam uitvinden terwijl we een heel goed geschikte naam hebben, gebruikt gedurende eeuwen, voor handen? Ik kan begrijpen dat iemand die leeft in de nabijheid van de ruines van Nineve een behoorlijk enthousiasme kan hebben voor de Oude Assyria; maar spreekt het van een gezond verstand om een naam weg te doen dat door het volk zelf wordt gebruikt en een andere naam voor hen uit te vinden met een twijfelachtige toepasbaarheid?"