Wie zijn de Irakese Christenen die in sommige media ook bekend zijn geworden als,, Assyrische” Christenen?

 

Sinds de oorlog tegen Irak en de verdrijving van het regime van Saddam Hoessein; kwamen de Irakese Christenen meer en meer in het centrum van de aandacht van de internationale pers. Vele artikelen werden gepubliceerd over hun situatie; commentaren/suggesties werden geschreven over hun toekomst in Irak; de autobommen tegen de kerken op 1-8-2004 enz.. enz..

 

Wie zijn deze mensen die sinds duizenden jaren vertoeven in het gebied wat ooit bekend stond als “Assyrië” en vandaag een deel vormt van Irak? Wie zijn deze Christenen die bijgedragen hebben aan de wereldbeschaving? Wat is hun oorsprong? Deze Christenen leven niet alleen in Irak maar leven verspreid over het hele midden-oosten en zijn onderverdeeld in diverse denominaties. Wie maakte deze Christenen bekend als “Assyrische” Christenen, waarom en sinds wanneer? Wat is hun oorsprong?

 

Het gebied van het inheemse Irakese Christenen werd bekend onder de naam ,,Mesopotamië” hetgeen vandaag de dag is onderverdeeld in Turkey, Syrië en Irak. Om deze reden werden deze Christenen ook genoemd,, Turkse Christenen”, “Irakese Christenen”, “Syrisch Arabische Christenen” of als “Kurdische Christenen”; vooral diegenen woonachtig in het noorden van Irak.

 

Wie zijn deze Christenen precies die nog steeds Aramees spreken en het slachtoffer werden van discriminaties, genociden en vervolgingen voor honderden jaren met het resultaat dat ze bijna zijn uitgeroeid?

 

Inhoud

1. De moderne ,,Assyrische” Christenen zijn het inheemse Aramese volk van Irak.

2. Het Aramese volk en het christendom

3. De Aramese denominaties in Irak - Hoeveel personen?

3.1 De Oost- Arameeërs

  • 424 n. Chr.: De Arameeërs van Perzië willen zich afscheiden van de moederkerk, de Syrische kerk van Antiochië

  • 431 n. Chr.: De Oost- Syrische (“Nestoriaase”) Kerk scheidt zich af van de kerk van Antiochië.

  • 1552 n. Chr.: Splitsing Oost-Syrische kerk: Vorming van de Chaldeeuwes Katholieke kerk van babylon

  • 1850-1900 n. Chr.: De term “Assyriërs” uitgevonden door de Anglicaanse missionarissen en geplakt op de Oost-Aramese “Nestorianen” van Iran en Hakkaria.

  • 1975 n. Chr.: De moordaanslag op patriarch Esaia Shamun en de vorming van de “Assyrische” Kerk van het Oosten.

  • 1968 n. Chr.: De oude kerk van het oosten opgericht als gevolg van een twist.

 

3.2. De West- Arameeërs  

  • 33-37 n. Chr.: De Syrisch Orthodoxe kerk, de moeder van alle kerken

  • 1783 n. Chr.: De vorming van de Syrisch Katholieke kerk.

4. Hoeveel Christenen zijn er in Irak?

 

1. "Assyrische” Christenen" of Christenen van de geografische “Assyrië" is de inheemse Aramese volk van Irak

 

De meerderheid van de Irakese Christenen, tussen 500.000-600.000, die in sommige media ook bekend raakten als,,Assyrische” of "Chaldeeuwse" Christenen zijn de inheemse Arameeërs van Mesopotamië die vandaag een groot deel van Irak vormt. Deze oude Semitische volk, onderverdeeld in diverse denominaties en verspreid over het hele midden-oosten, vertoeft in Mesopotamië- de bakermaat van de beschaving, sinds duizenden jaren en heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de wereldbeschaving, in het bijzonder door hun taal, het Aramees ook gesproken door Abraham, Mozes en Jezus Christus.

Heden ten dage bedraagt hun aantal rond 4 miljoen wereldwijd die geleden hebben onder discriminatie, etnische zuivering, genociden en onophoudelijke vervolgingen gedurende honderden jaren tot vandaag de dag.

 

De naam,, Assyrische” Christenen werd gebruikt door de Anglicaanse missionarissen in de 19e eeuw waarmee de Aramese stammen van Urmia (Iran) en Hakkaria (grens Turkije- Irak) werden aangeduid die sindsdien prefereren om zich “Assyriërs” te noemen en proberen met alle mogelijke middelen om de Aramese erfgoed van ons volk en het Aramese te vervormen door het verspreiden van behoorlijke hoeveelheid desinformatie.

 

In vroegere tijden werd de bakermaat van de Aramese voorvaders,, Aramnahrin” (of: Aram-Nahrin) genoemd in het Aramees. In het Hebreeuws werd het ,,Aram-Naharaim” genoemd, eenterm die we geregeld in het oude testament tegenkomen. Toen het oude testament werd vertaalt in het Grieks, werd de term,, Aram-Naharaim” vertaalt door “Mesopotamie” waar velen mee bekend zijn geraakt tijdens hun opleiding.

 

Vanwege de overweldigende aanwezigheid van de Arameeërs in het zuiden van Aram-Naharaim; werd het ,,Beth-Aramaya” genoemd, dat betekent in het Aramees het huis van de Arameeërs.

Het noorden van Aram-Naharaim werd Paddan-Aram genoemd; dat betekent het vlakte/land van Aram waar Bijbelse figuren als Abraham en Jacob hebben vertoefd; hetgeen globaal gesproken vandaag de dag het zuid-oosten van Turkije omvat. Een deel van Paddan-Aram wordt vandaag Tur-Abdin genoemd in het Aramees dat betekent “bergen van de dienaren Gods” vanwege de overweldigende aanwezigheid van kloosters en kerken.

 

2. Het Aramese volk en het Christendom

 

 Na de komst van Jezus Christus, hebben de Arameeërs van Aram-Naharaim de leer van Jezus Christus geaccepteerd en hebben samen met de apostelen van Jezus en de bekeerde Joden, de Syrische Kerk van Antiochië opgericht, het tweede patriarchaat na Jeruzalem, waar voor het eerst de volgelingen van Jezus Christus “Christenen” werden genoemd (Handelingenm 11:26). Deze kerk was de moeder van alle kerken – en de eerste kerk opgericht buiten Israël, wiens patriarch vandaag de dag in Damascus, Syrië resideert

 

Voor meer informatie over de oprichting van de Syrisch Orthodoxe kerk van Antiochië wordt verwezen naar Verborgen Parel van de hand van gerespecteerde Oxford professor Sebastian Brock.

 

De Semitische Arameeërs (‘niet te verwarren met Armeniërs’) ondergingen een naamsverandering na het aanvaarden van het Christendom en werden dan “Syriërs” genoemd om te worden onderscheiden van de Arameeërs die niet waren bekeerd. Men mag dit echter niet verwarren met de huidige Arabieren in Syrië.

 

------------------Synonymie: Arameeërs /Syriërs----------

Klik hier voor de getuigenissen van de brilliante geleerden van de Syrisch orthodoxe kerk van Antiochië omtrent de synonymie: Arameeërs/Syriërs

 

Het Aramese volk is vredelievende volk, die een leven lijdt volgens de 10- geboden; respect en liefde toont aan z’n buren, de wetten van de landen respecteert wiens onderdanen zij vormen, anderen het voorbeeld geven van liefde en broederschap in het gebied van de voorvaders die ook genoemd wordt Aram-Nahrin in het Aramees, Aram-naharaim in Hebreeuws en Mesopotamië in Grieks. Maar…. helaas, het Aramese concept van vredige samenwerking gebaseerd op wederzijdse respect en begrijp; een goede manier om conflicten op te lossen; werd niet door iedereen met open armen ontvangen in dit deel van de wereld.

 

In tegendeel, het onrecht wat Aramese volk is aangedaan in het gebied van Aram-Naharaim gedurende eeuwen in termen van discriminatie, uitsluiting, etnische zuivering en genociden kan niet worden uitgelegd doormiddel van pen en papier. De climax van mishandeling en terreur werd bereikt in 1914-1918 toen ongeveer 600.000 van hen van verschillende denominaties op een brute wijze werden afgeslacht wiens onschuldige bloed nog steeds schreeuwt voor gerechtigheid.

 

3. De Aramese denominaties in Irak- samenvatting

De Irakese Christenen – de Christenen van de geografische,, Assyrië”

-----Spirituele kolonialisme – verdeel en heerspolitiek -------

 

De verwarring omtrent de identiteit van ons volk werd gecreëerd in de 16e en 19e eeuw door de westerse missionarissen toen ze startten met hun activiteiten in het Midden-Oosten.

 

Zoals vele andere inheemse, bijvoorbeeld volkeren van Amerika, Peru, Mexico, Chili en andere landen over de hele wereld, heeft ook ons volk geleden onder de Westerse kolonialisme dat ons volk behoorlijk heeft geschaad. Hieronder willen wij U uitleggen hoe de Westerse missionarissen naar het midden-oosten kwamen en ons volk hebben verzwakt door het zaaien van verdeeldheid en onderlinge haat.

 

  • Stop het geestelijke kolonialisme waardoor ons is ontworteld van z’n oorsprong.
  • Stoppen met ons volk te identificeren als,, Assyrische” Christenen, een mythe die is uitgevonden door de Anglicaanse missie en opgravingen van de Britse consul in Mosul in 1842.
  • Stop het geestelijke kolonialisme die geleid heeft tot haat, verdeeldheid en de ondergang van het Aramese volk in het Midden-Oosten.
  • Stop de geestelijke kolonialisme die was gebracht naar het midden-oosten onder de dekmantel van liefde, broederschap en vooral in de naam van ,, Jezus”- Jezus zou waarschijnlijk dit soort ,,evangelisatie” resoluut van de hand hebben gewezen. Evangelisatie uitgevoerd in Zijn naam door hen wiens enige doel lijkt te zijn: verdeeldheid en verzwakking van een volk.

 

Aramese denominaties in Irak:

(West) Syrisch Orthodox: 80.000- 100.000

(West) Syrisch Catholics: 40.00

(Oost) Syrisch  Nestoriaanse "Chaldeeers" 200.000-400.000

(East) Syrisch Nestoriaanse"Assyriers" 25.000-30.000

 

3.1 De Oost- Arameeërs

 

Het (Oost)- Aramese volk raakte bekend als ,, Christenen van de geografische Assyrië” of ,, Assyrische Christenen” of “Christen Assyriërs

 

424 n. Chr.: Vergadering in Seleucia- Ctsiphon: De afscheiding van de oost- Arameeërs van de stoel van Antiochië

 

De Arameeërs waren verspreid over het hele Midden-Oosten. Echter in het prille begin van het Christendom waren ze geografische onderverdeeld in Oost- Arameeërs; diegenen woonachtige in Perzische rijk en West- Arameeërs; diegenen woonachtige in de Romeinse rijk.

 

In het Romeinse Rijk was de Syrisch orthodoxe kerk van Antiochië; de moeder kerk, met Antiochië als centrale jurisdictie.

De oost- Arameeërs stonden evens onder het gezag van Antiochië met hun Catholicos die zetelde in Seleucia – Ctesiphon.

 

Het zou echter niet lang meer duren of de oost- Arameeërs zouden pogingen ondernemen om zich van Antiochië los te weken.

 

Om politieke redenen, vervolging, afslachtingen en discriminatie alsmede de vijandschap tussen Perzië en Byzantium, werd door de Arameeërs in het Perziche rijk in 424 besloten om zich los te maken van de kerk van Antiochië en voortaan als zelfstandig Patriarchaat in Seleucia- Ctesiphon verder te gaan.

Een buitengewoon gerespecteerde autoriteit op het gebied van de Syrische Kerk geschiedenis en Aramese/Hebreeuwse taal is professor Sebastian Brock. Naar aanleiding van de splitsing van de oost- Arameeërs, zegt hij in deel II van “De Verborgen Parel” op blz. 191,, Na de sporadische vervolgingen in de eerste helft van de vierde eeuw, werden deze van 340-370 onder Shapur II algemeen, en men schat dat er meer dan 16.000 Christenen gestorven zijn, waaronder, in 344, de metropoliet van Seleucia- Ctesifon. Na een periode van betrekkelijke rust, begonnen de vervolgingen opnieuw in 420, en in 446 (het beruchte bloedbad in Kirkuk); en een paar jaar later weer, toen er misschien wel 153.000 Christenen in Mesopotamië en Armenië werden gedood, en na 540.

 Onder deze omstandigheden (= vervolging, dreiging) is het wellicht begrijpelijk, dat er op een synode in 424 besloten werd, dat de Katholikos van het oosten, en niet de Patriarch van Antiochië, die een burger was van het Romeinse rijk, verantwoordelijk was voor alle zaken betreffende discipline en geloof binnen de Perzische Rijk. (De titel Patriarch werd overigens pas in 498 formeel door de Katholikos aangenomen). Het verlangen om zich van hun westerse medebroeders in het geloof te distantiëren, kan ook gedeeltelijk verklaring waarom men zo enthousiast was over de theologische leer van Theodorus van Mopsuestia (350-429), wiens geschriften in het westen verdacht geworden waren door de afzetting van zijn minder begaafde leerling Nestorius tijdens de concilie van Efeze in 431. ”

 

Dus voor 424 daar was één volk en één kerk, namelijk: De Syrisch (Orthodoxe) Kerk van Antiochië en het Aramese volk van Aram-Naharaim. Zelfs na de beslissing van 424; waren de kerkvaders van beide kanten zich goed bewust van hun Aramese oorsprong. Klik hier voor citaten van deze kerkvaders.

 

Door het besluit van 424 werd Seleucia- Ctesiphon tegenover Antiochië geplaatst of liever gezegd: Seleucia splitste zich van Antiochië. Toen de leer van Nestorius werd verworpen door de kerkelijke vergadering van Efeze in 431; werd deze door de Arameeërs in het Perzische rijk uitdrukkelijk niet verworpen met het gevolg dat er een scheuring optrad tussen de Arameeërs in Perzië en de Arameeërs in het Romeinse Rijk. Deze Oost- Arameeërs “Nestorianen” van de Syrische Kerk van het Oosten, werden het slachtoffer van de Westerse missionarissen en werden diverse exotische namen aangeduid waardoor ze werden gesplitst. Eerst werden ze door de missionarissen van de Katholieke kerk aangeduid als,, Chaldeeërs” in 1552; later in 1841 werden ze geïdentificeerd als de “Tien verloren stammen van Israël” en uiteindelijke werden ze als gevolg van opgravingen vanaf 1843 aangeduid als,, Assyriërs”.

 

Na de splitsing van de Oost- Arameeers raakte hun kerk bekend als,, De (Syrische) Kerk van het Oosten” of “De Oost- Syrische kerk” of ,, De Kerk van Seleucia” of ,, De Kerk van Perzie”.

,, Oost- Syrisch” vanwege de geografische positie in Perzie met Seleucia – Ctesiphon als de zetel van de Catholicos. Als gevolg hiervan, continueerde de kerk van Antiochië zich, om geografische redenen, als “Het West- Syrische Kerk”; daar zij in het Romeinse Rijk zetelde.

 

Dat zowel de Arameeërs in Perzië als de Arameeërs in het Romeinse rijk Orthodoxe waren, bewijst de lijst van hun Catholicossen. Op deze link vindt U een lijst van de Catholicossen van de kerk in Perzië: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Patriarchs_of_Babylon

De Catholicossen van de Perzische kerk worden als orthodoxe omschreven tot: 21 Mar Dadisho I 421-456

Op deze lijst kunt U dus zien dat nadat de Syrische kerk van het oosten de leer van Nestorius niet ondubbelzinnig verwierp, de Catholicossen/ patriarchen ook naar hem worden genoemd, dus Nestoriaans Patriarchen.

 

Sebastion Brock zegt echter in deel II van De Verborgen Parel op blz 192,, De laatste Katholikos van de Kerk van het oosten die door de Syrisch- orthodoxe Kerk beschouwd werd als Orthodox, was Babowai, die als martelaar stierf in 484”

 

431 n. Chr.: Het concilie van Efeze veroordeelt de leer van Nestorius. De oost- Arameeërs doen dat niet en volgen zijn leer waardoor de afsplitsing van Antiochië een feit is geworden. Deze kerk is later gesplitst in drie kerken, namelijk:

 

  1. 1552 n. Chr. In 1552/53 werd de Syrische “Nestoriaanse” kerk van het Oosten gesplitst in twee groepen als gevolg van de activiteiten van de missionarissen van de Rooms Katholieke kerk. Het deel van de kerk dat zich aansloot bij Rome in 1552/1553 kreeg de naam “Chaldeeërs” en daarmee was de Chaldeeuwse Kerk van Babylon geboren. De Patriarch van deze kerk is Emmanuel Delly en resideert in Bagdad. De Oost- Aramese Chaldeeërs vormen de grootste Christelijke minderheid in Irak. Hoewel exact getallen ontbreken over aantal Chaldeeërs; schattingen lopen uiteen tussen 200.000- 400.000; voornamelijk in het noorden van Irak.
  2. 19e eeuw (1842- 1915).: De overgebleven oost- Aramese Nestorianen bleven trouwen aan de Oost- Syrische ,, Nestoriaanse” kerk tot de 19e eeuw. In de 19e eeuw zien we dezelfde tafereel zich herhalen, in navolging van de Katholieke missionarissen en het toepassen van verdeel en heerspolitiek. Dit keer waren de Anglicaanse missionarissen die de overgebleven deel van de Oost-Syrische “Nestorianen” van Hakkaria (grens Turkije-Irak) en Urmia (Iran) onjuist en tegenstrijdige met historische feiten identificeerden als “Assyriërs”; puur geografisch en alleen toegepast op de “Nestorianen. De Oost-Aramese “Nestorianen” prefereren sindsdien om zichzelf als “Assyriërs” te presenteren en proberen daarbij met alle mogelijke middelen om deze term op te dringen op andere Aramese denominaties door het verspreiden van behoorlijke hoeveelheid onjuiste informatie omtrent de oorsprong van ons volk en taal[1]. Zij begonnen met het vervalsen van de historische feiten. Bijvoorbeeld: Aramese taal hebben ze veranderd in ,, Assyrische” taal; Aramese volk in,, Assyrische” volk. Sint. Afrem de Syriër noemen zij St. Afrem de Assyriër[2]; de Syrische Kerk hebben zij veranderd in de,, Assyrische Kerk”. Op deze manier proberen ze met alle mogelijke middelen om ons culturele erfgoed en Aramese te vervalsen. Wat betreft het gedrag van de westerse missionarissen, is er een gedegen onderzoek verschenen van de hand van professor John Joseph. Hij zegt,, ,, Andere door het westen gesteunde stromingen begonnen zich te profileren in het begin van de 20ste eeuw. Een Zweeds - Amerikaanse “Augustana Synode” had een Nestoriaanse priester in dienst die een twee-dagen school bestuurde. De “Evangelican Association for theAdvancement of the Nestorian Church” opgericht in Berlijn in 1906 had een Nestoriaanse priester in dienst die een Lutherse opleiding kreeg in Duitsland. Gedurende tien jaren heeft een Duitse “Orient mission” een weeshuis buiten Urmia onderhouden voor de Nestoriaanse vluchtelingen uit de bergen. Andere kleine missies waren verbonden met “The American Dunkards”, “The Holiness Methodists”, “The American Southern Baptists and Northern Baptists” en de Engelse stromingen. Daar was waarschijnlijk geen enkel missieveld in de wereld waar zoveel rivaliserende “Christelijke” krachten aan het werk waren dan in Urmia in het begin van deze eeuw; allemaal vechtend voor de heerschappij onder deze enkele mensen. Het resultaat van deze ongepaste strijd uitte zich in demoralisatie, arrogantie van de kant van de Perzische Christenen, de transformatie van religie naar sport en handel. Deze factoren verminderden het respect van de Moslims voor de Christelijke gemeenschap en vermeerderde hun haatdragende jaloezie jegens de voor zichzelf opkomende en succesvolle buren[3].

Al deze ,,Christelijke” groeperingen waren actief om de zielen te stelen van de Oost- Arameeërs van Perzië. Dit gedrag van,, verdeel en heerspolitiek” kan niet worden begrepen vanuit de Bijbelse achtergrond. In tegendeel, de Heilige Paulus veroordeeld dit soort,, evangelisatie” praktijken door te zeggen,, Ik heb er altijd mijn eer in gesteld het evangelie niet te verkondigen op plaatsen waar al over Christus gesproken was. Het is niet mijn bedoeling te bouwen op een fundering die door een ander is gelegd” (Romeinen 15;20)

 

2.1 1975.: Na de activiteiten van de Anglicaanse missie, de aartsbisschop van Cantebury Assyrian mission: 1887-1890; 1890-1915; maakte de nationalistische fanatisme zich meester van sommige Oost-Aramese,, Nestorianen”. Het grote probleem voor de fanatici was de naam van de Syrische Kerk van het Oosten. Tot 1975 werd deze kerk genoemd,, (De Apostolische) Kerk van het Oosten”. Dit was een doorn in het vlees van de fanatieke nationalisten. Men wilde de naam van deze kerk veranderen. De Patriarch Mar Eshai Shamun XXII weigerde om de naam van zijn kerk te veranderen. In 1975 werd hij onder mysterieuze omstandigheden om het leven gebracht. Over deze moordaanslag zegt professor John Joseph in zijn boek het volgende,, De officier van justitie voerde aan dat één van de motieven voor het vermoorden (van de Patriarch) was Assyrische nationalisme; hij probeerde te bewijzen dat de Assyrische Universele Alliantie (AUA) was betrokken bij de moordaanslag[4]

Na de moordaanslag op Eshai Shamun XXIII; werd een nieuwe Patriarch gekozen in 1976. Zijn naam: Mar Dinkha IV. Dezelfde jaar, dus in 1976, werd de naam van de Oost- Syrische Kerk veranderd in,, “Holy Apostolic Catholic Assyrian Church of the East” (http://www.cired.org/). Patriarch Mar Dinkha resideert in Chicago; Verenigde Staten.

Titel: De Apostolische Katholiek Kerk van het oosten met aan het hoofd: De Patriarch van het Assyrische Kerk van het oosten.

 

2.2 1.2 miljoen, 2 miljoen???? Vanwege de doelbewuste en overweldigende desinformatie, verspreid door de ,, Assyrische” fanatici; komen we geregeld in diverse publicaties getallen als 1.2 miljoen ,, Assyriërs” of zelfs 2 miljoen, ,, Assyriërs” dei zouden leven in Irak. Dergelijke getallen zijn niets anders dan doelbewuste valsheid. Er zijn inderdaad geen exacte getallen bekend van totale Christelijke bevolking in Irak. Echter getallen in de buurt van 500.000- 600.000 zouden waarschijnlijk zeer dicht werkelijkheid liggen dan door de fanatici verspreid wilde getallen. Voor wat betreft ,,Assyriërs”; hun aantal wordt algemeen geschat op 25.000-30.000 personen; heel anders dan de getallen die door hen de wereld worden ingestuurd.

 

  1. 1968.: De oude kerk van het Oosten. De Oude Kerk van het Oosten werd opgericht in 1968 door een splitsing binnen de oost- Syrische ,, Nestoriaanse” kerk.

Patriarch: Mar Addai, resideert in Bagdad; 5 diocesen, met 1 diocees in verenigde staten. Aantal leden van deze kerk onbekend; misschien rond 20.000???

 

3.2 West- Arameeërs

 

  1. 33- 37 n. Chr.: De Syrisch- Orthodoxe kerk van Antiochië, de moeder van alle Syrische Kerken. Volgens aartsbisschop van Bagdad, Severius Hawa, zijn er rond 100.000 Syrisch orthodoxen in Irak met 60.000 in Bagdad[5].
  2. 1783.: De Syrisch Katholieke kerk is opgericht sinds 1783. Aantal leden wordt geschat op 40.000.
  3. 1724.: De Syrisch Melkitische kerk. Aantal leden geschat op 340[6]

 

4. Hoeveel Aramese Christenen in Irak?

  

Totaal aantal Aramese denominaties in Irak bedraagt grofweg: 400.000 + 50.000 + 30.000 + 100.000 + 40.000 = 620.000. Deze getallen zijn meer geloofwaardig en doen veel minder geweld aan de werkelijkheid dan de getallen die door de fanatici de wereld worden in gestuurd. In vele publicaties kom je ook getallen tegen die in de buurt van 500.000- 600.000 liggen[7]

 


 

[1]= http://www.aramnaharaim.org/roomofshame.htm

[2]=http://www.nestorian.org/history_of_the_nestorian_churc.html

[3]= Professor John Joseph,, The Modern Assyrians of the Middle East”, Encounters with Western Christian Missions, Archaeologists, & Colonial powers” (Blz. 133)

[4]= Professor John Joseph,, The Modern Assyrians of the Middle East”, Encounters with Western Christian Missions, Archaeologists, & Colonial powers” (Blz. 251)

[5]= http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/3072085.stm

[6]= http://philtar.ucsm.ac.uk/encyclopedia/christ/east/melk.html

[7]= http://www.parapundit.com/archives/001164.htmlThe Christian Science Monitor says there are 650,000 Christians in Iraq; The biggest bloc of Christians in Iraq are Chaldeans and MSNBC says there are only 190,000 Chaldeans in Iraq.; The UK Independent says there are 700,000 Christians in Iraq.; But CNN says there are 250,000 Christians in Iraq.; A Malaysian newspaper says there are only 500,000 Christians in Iraq.; The Globe And Mail agrees with the 500,000 figure. Archbishop Warduni of the Chaldean Church in Baghdad said to a journalist of the Wallstreet journal in 2002 regarding the Christian community in Iraq,, ,, The community, which once numbered a million, is now down to around 600,000, according to Bishop Warduni, or to 300,000, according to a Christian intellectual who asked not to be identified