Israel Audo

 

Getuigenissen van de geleerden van de Syrische Kerk van Antiochië met betrekking tot synoniem: Arameeërs/Syriërs

 

Aanmelden voor nieuwsbrief

 

Een vraag: Wie waren de vroegere Assyriërs? Waren ze simpelweg één etniciteit of samenstelling uit verschillende volkeren?

 

Wie gaf hen de naam en maakte hen bekend als,, Assyrische” Christenen?

 

SUA/WCA en het toelaten van terrorisme

 

SUA/WCA: Internationaal syndicaat van haatzaaiers

 

Arameeërs van Irak

 

Arameeërs van Turkije

 

Arameeërs van Syrië

 

Aramese geschiedenis, cultuur en taal, een zesdelige interview.

 

Kolonialisme, "Assyrianisme", terrorisme, occultisme, de ondergang van het Aramese volk in het Midden-Oosten en hun Diaspora

 


 

14-2-2018: Het Westerse anti-Aramese koloniale product “Assyriërs” en de onvoorwaardelijke loyaliteit aan de PKK/YPG en Abdullah Ocalan

 

6-2-2017: Arameeërs van Aram-Nahrin Organisatie stuurt een brief aan de VS President Donald Trump

 

9-12-2016: Aramese genocide en de barmhartige Hammo Sharro van Shingal/ Sinjar, Mohammad Sjeik van de stam Tayy en Sjeik Fathallah van Aynkaf.

 

2-8-2016: Turkije, Syrië en Irak: Arameeërs, de ondergang van een inheems volk, deel 3

 

21-4-2016: Na de Turken komen de Koerden.... Arameeërs, Gog en Magog...

 

6-2-2016: Chemische aanval op Ghouta, Damascus in 2013, Arameeërs, Koerden, Turken....

 

12-5-2015: Turkije, Syrië en Irak: Arameeërs, de ondergang van een inheems volk, Deel II

 

15-4-2015: Duitsland noemt slachting onder Armeniërs genocide

 

15-4-2015: Europees parlement roept op tot herdenking Armeense genocide (http://www.nu.nl)

 

13-4-2015: Honderd jaar Ottomaanse Genocide: Aram-Naharaim Organisatie en Aramese Democratische Organisatie sturen een brief aan de EPP Groep van het Europese Parlement

 

6-3-2015: Aramese Genocide: Oude en Nieuwe Genocide. ISIS/ISIL valt de Arameo- Assyrische en Chaldese dorpen langs de rivier Chabur aan in Syrië

 

10-6-2014: Steeds meer Koerden erkennen hun eigen rol in de Ottomaanse genocide………

 

9-5-2014: Turkije, Syrië en Irak: Arameeërs, de ondergang van een inheems volk

 

26-4-2014: Ottomaanse genocide: 99 jaar geleden, zal het erkend worden voor de honderdste verjaardag?

 

24-3-2011: Turkije, Islamitische conferentie in Pakistan in 1980, Aramese klooster St. Gabriel, de etnische zuivering van Arameeërs en de afvallige Arameeërs die zich “Assyriërs” noemen

 

19-7-2010: Eeuwenoude Aramese kerk St. Jacob van Nisibin in Tur Abdin in Turkije is beklad met racistische anti-Aramese en antichristelijke teksten

 

11-11-2009: Premier van Turkije: Een Moslim kan nooit genocide plegen

 

21-2-2009: Turkije, Koerden, het Aramese klooster St. Gabriel en wereldwijd Aramese protest.

 

3-1-2009: Een belangrijke Koerdische Leider in Turkije biedt excuses aan voor het aandeel van de Koerden in de Aramese Genocide van 1915

 

 

Het Aramese volk: Het Aramese volk (niet te verwarren met 'Armeniërs') spreekt Aramees, de taal van Abraham, Mozes en Jezus Christus. Zij zijn het inheemse volk van wat in vroegere tijden 'Aram-Nahrin' werd genoemd en in onze dagen bekend is geworden onder de naam 'Mesopotamië'

Sommige Arameeërs noemen zich in onze dagen "Assyriërs", dit vanwege de haatzaaiende geestelijke koloniale activiteiten van de Westerse missionarissen en diplomaten in het Midden-Oosten in de 16e en 19e eeuw. Andere Arameeërs zijn bekend geworden als "Chaldeeërs".  Ze zijn echter allemaal Arameeërs. Overal waar U het woord "Assyriërs" tegenkomt dient U het als Arameeërs te lezen.

In Turkije zijn de Arameeërs bekend geworden als “Süryani” en in Arabische als “Al-Suryan”


 

------Meer Citaten omtrent de Aramese genocide van 1895-1896-----

Sebastien de Courtois

Abdel Messih Numan Karabasi

1. Blz. 94 van het boek

 

In Tur Abdin in Augustus 1888, “ een Kurdische clanleider uit Jebel Tur (= Tur Abdin), Hajo Sarukhan heeft een aantal Jacobitische (=Syrisch Orthodoxe) dorpen aangevallen; diverse mensen werden afgeslacht en vele huizen werden platgebrand (blz. 94)

2. Blz. 95 van het boek

Aan het begin van het jaar 1895 bedroeg het aantal diocesen van de Syrisch Orthodoxe kerk dertien. Onmiddellijk na de eerste wereldoorlog bedroeg het aantal slechts vijf plus een nieuwe diocese in Libanon.

3. Blz. 100 van het boek

[…..] De moslim vijandigheid naar de Christenen toe lijkt te zijn verdubbeld, en dit verbergen ze niet onder stoelen of banken, zoals ik gehoord heb, zonder enige redelijkheid. Dus heeft recentelijk een Mullah, heel krankzinnige (man) zoals hij werd beschreven, in een van de belangrijke Moskeen van Harput (= Al’aziz), de heilige oorlog gepredikt en heeft alle Turken opgeroepen om zich voor te bereiden de Christenen uit te roeien (Blz. 100, Report #1 January 25, 1895)

4. Blz. 106 van het boek

Paul Cambon, opsteller van Franco- Britse vriendschapsverdrag in 1914, later ambassadeur van Istanbul, schreef op 4-11-1895 een brief aan zijn moeder over de afslachtingen in Diyarbekir,, Klein Azie is letterlijk in vlammen. Er zijn overal slachterrijen… Ze slachten alle Christenen zonder onderscheid… (Page 106)

5. Blz. 120 van het boek

Maar dichtbij Jezireh, werden de Jacobitische (=Syrisch Orthodoxe) dorpen van Jeble Tur (= Tur Abdin) door de Kurden geplunderd en de inwoners afgeslacht naar hartelust (Blz.120)

6. Blz. 120 van het boek- Rooms Katholieke Pater Galland over de situatie in Tur Abdin die hij aantrof in 1896:

Ik zou het niet weten hoe onder woorden te brengen de kwellingen en droefheid dat ons greep toen we in de Christelijke dorpen (=van Tur Abdin) die we bezochten, de nog altijd recentelijk tekens van plundering en brandstichting aanschouwden, de huizen zonder daken of deuren geheel open en verlaten door hun bewoners; de ontheiligde kerken in dezelfde toestand; de verlaten oogst op de velden door gebrek aan handen en lastdieren. Grote steden bijna tot woestijn geworden waar slechts enkele groepen vrouwen en kinderen rondzwerven door de ruïnes, daar de mannen voor het grootste gedeelte zijn gedood door de Koerdische messen en kogels [….]. In de kleine steden, bedraagt het aantal slachtoffers honderden en het moet worden opgemerkt dat overal eerst de priesters aangevallen werden, dan de schoolleraren en belangrijke landeigenaren of andere invloedrijke figuren […..]. De Koerden komen nog steeds op iedere tijdstip om de Christelijke dorpsbewoners te beroven van de weinige kudde die ze erin slaagden te redden (Blz. 120/121).

1. Het dorp Sa‘diye (blz. 40 van het boek)

Het ligt 10 km ten zuidoosten van Amid; er woonden Syriërs en Armeniërs, in totaal ongeveer 300 zielen. Op de eerste vrijdag van november 1895 vielen de Koerden het dorp binnen en begonnen mannen en jongens om te brengen. Ze namen de vrouwen en de meisjes gevangen, en roofden de huizen leeg. De christenen vluchtten naar de kerk als hun toevluchtsoord en barricadeerden de deur. Maar de Koerden maakten een gat in het dak, goten nafta en hooi over hen heen en staken dat aan. Om te kunnen vluchten, moesten de ingeslotenen de poort wel openen, maar de Koerden stonden voor de deur klaar om ieder die naar buiten kwam te doorsteken. Niemand wist zich te redden, op drie mannen na, die naar Amid vluchtten om te vertellen van het onheil.

2. De stad Mipharqat (Maiperqat; blz. 43 van het boek)

.... De Koerden vielen binnen en begonnen de bewoners te doden, hun eigendommen te roven en de jonge vrouwen te verkrachten. Omdat er geen vluchtwegen of schuilplaatsen waren, begaf men zich naar de kerk. De Koerden gingen het dak van de kerk op, maakte er een gat in, goten nafta over hen heen en staken dat aan.

Van hun afschuwelijke daden moet verteld worden: ze vielen een huis binnen en troffen daar een knappe vrouw aan; toen ze die vrouw wilden onteren, en haar kuisheid voor de ogen van haar man te schande wilden brengen, nam deze laatste een stok en viel hen daarmee aan. Maar zij bonden hem vast, hakten hem de handen en voeten af, en brachten hem daarna om. Ook de vrouw sneden ze de handen en voeten af, zonder haar te doden. De vrouw had een zuigeling, die ze dus niet meer de borst kon geven. Een goede man zag dat, en bracht haar naar Amid. Zij droeg haar kleine kind met haar tanden. Ze leefde niet lang meer en stierf.

3. Sewerak (blz. 44 van het boek)

De despoot Hadgi Osman Pascha en zijn broer gingen heel gemeen te werk. Ze nodigden de Koerden uit hun omgeving bij zich uit, en zetten ze op tegen de Christenen; de Koerden overvielen de Christenen vervolgens met zwaarden en stokken en sloegen hen grof neer. Slechts vier gezinnen konden zich redden. Het aantal martelaren bedroeg zo’n vierduizend. Evenzo verging het de andere dorpen in de omgeving van Amid:

In het oosten: ‘Ainschah, Telkhas, Giranekh, Satya, Safna, Sa‘diye en Quzan.

In het westen: ‘Alibar, Qartah, Qarakilisa (= De Zwarte Kerk) en Qanqart.

In het noorden: Qadhi en Batrakiye.

In het zuiden: Ka‘kiye, Garukhiye, Khan Aqfanar, Arzaoghli en Hulan.

Hetzelfde overkwam de volgende dorpen: Bschariye, Ligeh, Gharzan, Frotbrat, Adjaman, Hesenmansur en andere.

Hoewel de inwoners van Mardin veel ellende moesten verduren, vonden er in hun stad geen bloedbaden plaats. Dit in tegenstelling met de dorpen rondom Mardin, zoals in Qusur, Banabil, Hesno d-Atto (Qal‘et Mara), Mansuriye en de overige dorpen. Degenen die de bloedbaden konden ontvluchten, zochten hun toevlucht in het Za‘faran Klooster.

 

 

 

 

********************************

 


Hier kunt U zich aanmelden voor ons nieuwsbrief

 

Copyright © Aram-Naharaim Organisatie

 

Brieven aan de overheden en internationale organisaties

 

Arabische Vertalingen: الترجمات العربية

 

Aramese Geestelijke/ Lichamelijke Genocide

 

Nepnieuws over de Arameeërs:

 Arameeërs in de Media

 


 

27-7-2010: Aram-Nahrin Organisatie stuurt een brief aan de Turkse minister van Binnenlandse zaken over de bekladding van de Aramese St. Jacob kerk van Nisibin.

 

20-5-2009: Aramese Organisaties sturen brief aan de President en Premier van Turkije over het klooster St. Gabriel en het erkennen van het Aramese inheemse volk als aparte etnische minderheid.