Attiya Tunc

Alias: Attiya Gamri, Attiya Gamri-Beth Arsan

 

Fikri Aygur


Twentsche Courant/Tubantia: 18-4-2000

 

Hongerstaken in tent voor gerechtigheid

 

 

 

ENSCHEDE - Uit de gettoblaster klinkt volksmuziek, er wordt geklapt en gezongen. In een tent naast het Enschedese hoofdbureau van politie bivakkeren sinds maandagmiddag een kleine vijftig hongerstakers op matrassen.

 

De stemming zit er, twee uur nadat de laatste hap is gegeten, nog goed in. 'Maar zaterdagochtend zullen we wel wat slapjes zijn', voorspelt Nelja Ceven (18).

De Enschedese heeft met geloofsgenoten uit Twente, Duitsland, België, Oostenrijk en Frankrijk gehoor gegeven aan de oproep van culturele verenigingen van Syrisch­Orthodoxe christenen in Europa om mee te doen aan de jaarlijkse 'vastenactie'. Sinds vijf jaar wordt er de zes dagen voorafgaand aan 24 april ergens in Europa door een groep leden van de Suryoye/Assyrische-kerk niet gegeten en niet gedronken. De achterliggende gedachte bij de korte hongerstaking is van politieke aard: aandacht voor de moord op een half miljoen Assyriërs/Suryoyes in 1915 door het Turkse leger.

 

'Die volkenmoord wordt op de dag van vandaag door de Turkse regering ontkend', zegt Fikri Aygur uit Hengelo, één van de organisatoren van de hongerstaking. 'Op 24 april 1915 is het Turkse leger begonnen met het vermoorden van een anderhalf half miljoen christenen, onder wie een half miljoen Suryoyes. Als Turkije lid wil worden van de Europese Gemeenschap, moet het eens beginnen met het erkennen en respecteren van de mensenrechten.'

 

Nelja Ceven en Jacob Kangus (17) hebben vrij genomen van hun werk voor de hongerstaking. Nelja is assistent-kok in het restaurant van haar broer, Jacob werkt in een kippenslachterij. 'Ik heb dit er graag voor over', zegt hij. 'Zelf ben ik nog maar vijf jaar in Nederland. Ik heb het zelf in Zuid-Oost Turkije ondervonden wat het betekent om onderdrukt te worden. We hadden er geen rechten en mochten er onze taal niet spreken. De mensen in Nederland en Europa moeten weten wat daar gebeurt.'

 

Met de hongerstaking willen de Suryoyes politieke druk uitoefenen om Turkije te dwingen schuld te bekennen aan de volkenmoord van 85 jaar geleden. In Twente wonen momenteel circa 20.000 Suryoye-christenen, die merendeels in de jaren '80 uit Zuid-Oost Turkije zijn gevlucht. 'Kijk', zegt Attiya Tunc uit Oldenzaal, wijzend op de hongerstakers: 'Hier zitten de nazaten van de slachtoffers van 1915. Wij voelen ons de resten van een volk dat bijna is vernietigd.' Op de vraag of ze verwacht dat Turkije onder de indruk zal raken van een ver van Ankara gehouden hongerstaking, antwoordt Tunc: 'Het gaat ons niet alleen om de aandacht van Turkije, maar ook om aandacht van Turkije, maar ook om aandacht van Europese politici. De hongerstaking die we vorig jaar hielden, heeft in geval een uitnodiging opgeleverd om te komen praten in het Europese parlement. Nee, de mensen die hier vasten, doen het niet voor niets’