Blz 17, Kolom 1

Başkan APO: Biz Urfa’ya hala Ruha diyoruz.

Voorzitter APO: We noemen Urfa nog steeds Ruha.

Sanırsam Süryanice’den gelen bir kelimedir Ruha.

Zoals ik het begrijp komt dit woord Ruha uit het Syrische taal.

A.D.Ö: Bütün bunlarla birlikte, halkımız, katliamlardan kurtulmadı.

ADO: Al deze zaken samen hebben ons volk niet gereed van de afslachting.

Ama, fırsat buldukça da bilimi, medeniyeti, kültürü geliştirmekten de uzak durmuyordu.

Maar toen ze de mogelijkheid voor kregen; vermeerderden zij hun kennis, beschaving en cultuur onophoudelijk.

Yine bütün bölge halklarıyla barış içinde yaşamayı da sürekli tercih ediyordu.

Opnieuw prefereerden zij altijd op basis van vrede met alle volkeren in deze regio verder te leven. 

Her şeyin tersyüz olması 1500’lü yıllarda Osmanlıların güçlenmesiyle başladı.

Alles wat met hen fout is gegaan is begonnen met de komst van het Ottomaanse rijk sinds het jaar 1500 .

Mevcut çelişkileri daha da derinleştirip halklar arasında kin tohumlarını ekerek, halkları birbirine kırdırdı.

De bestaande tegenstellingen tussen de volkeren werden extra versterkt, het inplanten van het zaad van vijandigheid aangewakkerd zodat de volkeren elkaar vermorzelden.

Avrupalıların bölgeye gelmesi de Osmanlıların istemiydi, çünkü gittikçe en başta kendileri zayıflıyordu.

De komst van de Europeanen naar de regio was met welwillendheid van het Ottomaanse rijk; dat komt omdat zij meer en meer zwakker werden.

Bazı yeni mezheplerin geliştirilmesi amacıyla Batılı misyonerlere bölgede çalışma izni verildi.

Om het ontstaan van de verschillende nieuwe denominaties te bewerkstelligen, werden de Westerse missionarissen toestemming gegeven om in de regio te werken.

O döneme kadar, Yakubi ve Nasturi olmak üzere, Süryanilerin sadece iki mezhebi vardı.

Tot dan toe waren de Syriërs, zoals gebruikelijk, slechts verdeeld in twee denominaties, Jacobieten en Nestorianen.

Misyonerlerin, yani Batılı ajan papaz ve rahiplerin bölgeye girmesiyle, katolik ve protestanlık da birer mezhep olarak halkımıza kabul ettirildi.

Met de komst van de missionarissen, dat wil zeggen de Westerse geheime agenten (die werkten als) priesters en monniken naar de regio, werden zowel Katholicisme als Protestantisme als denominaties ingevoerd binnen ons volk.

Tabii ilk geldiklerinde, güya Süryanileri koruyacaklarını iddia etmişlerdi.

Natuurlijk, toen ze voor het eerst naar de regio kwamen, claimden ze zogenaamd dat ze Syriërs kwamen helpen.

Başkan APO: Romalılar ikiye böldü, bunlar da bölünmeyi dörde çıkardı.

Voorzitter APO: De Romeinen hebben hen in tweeën verdeeld en zij (de missionarissen) hebben hen in vieren verdeeld.

A.D.Ö: Tabii ki bu bölünmeden Osmanlıların da büyük çıkarı vardı.

A.D.O: Natuurlijk, de Ottomanen hadden een groot voordeel bij deze verdeeldheid.

Batı’dan hem maddi destek alıyorlar ve hem de Asurilerin bölünmesi Osmanlı egemenliğini rahatlatıyorlar.

Van het Westen kregen ze economische steun en tegelijkertijd verschafte de verdeeldheid onder de Assyriërs de Ottomanen rust.

Asuriler (Süryaniler) Osmanlı egemenliği altında yaşıyorlardı.

Assyriërs (Syriërs) leefden onder de heerschappij van de Ottomaanse macht.

Onları korumları gerekirken, Batılılara böldürdüler ven sonra da kendilerine yem yaptılar.  

In plaats van dat het Westen hen zou moeten beschermen, hebben zij hen verdeeld en uiteindelijk gebruikten zij hen voor hun doeleinden.

Halkımız istemediği halde, Avrupalıları zorla yaşadıkları bölgelere sokuyorlardı.

Ondanks dat ons volk het niet wilde, echter door hun belabberde toestand, konden de Europenen de regio binnensluipen.

Tabii bunu da Hıristiyanlık adı altında yapıyorlardı.

Natuurlijk, dit deden ze onder het dekmantel van het Christendom.

Başkan APO: Niye bunu yapıyorlar?

Voorzitter APO: Waarom hebben ze dit gedaan?

A.D.Ö: Osmanlı çıkarları bunu gerektiriyor.

A.D.O: De belangen van de Ottomanen vereisten dit.

Asurilerin birliği onlar için bir tehlikedir, ama bölünmeleri rahatlatma yaratıyor.

De eenheid van de Assyriërs was een gevaar voor hun, maar hun verdeeldheid verschafte hen rust.

Eğer halkımız bölünmemiş olsaydı, gerçekten büyük bir güçtü.

Als ons volk niet was verdeeld, dan zou het werkelijk een grote macht (van betekenis) zijn geweest.

Osmanlılar için tehlike oluşturuyordu ve zaten bunun için böldüler. 

Het gevaar binnen het Ottmaanse rijk begon toe te nemen en om deze reden werden ze hoe dan ook verdeeld.

Halkı bölerek hedeflerine ulaşıyorlardı

Ze bereikten hun doel door het verdelen van het volk.

Başkan APO: Yani böl- yönet politikası..

Voorzitter APO: Met andere woorden, verdeel en heerspolitiek..

A.D.Ö: Evet, tüm bunlara ek olarak Arap ve Fars topraklarında da kilise ve medreseler kurmaktan uzak durmadılar.

A.D.O: Ja, al deze zaken versterkten de onophoudelijke bouw van scholen en kerken in de gebieden van Arabieren en Perzen

Blz 17, Kolom 2

Aynı şeyleri bu topraklarda da yapmaya çalıştırlar.

Precies hetzelfde spelletjes wilden ze ook spelen in dit land (Syrië).

Sonuçte Türk, Kürt, Arap ve Farsların egemen güçleri; şeyh ve beyleri, halkımızın katliamında ortak roller oynadılar.

Uiteindelijk, hebben de leiders, de Sjeiks en de heerser van de Turken, de Koerden, de Perziërs en Arabieren allemaal een rol gespeeld bij de afslachting van ons volk.

Yine halkımız, tüm acılarını erkenden unutmaya ve elinden geldiğince dostluğu geliştirmeye çalışmıştır.

Opnieuw heeft ons volk geprobeerd om al hun woonden zo snel mogelijk te vergeten en alles in het werk te stellen om in vriendschap te leven (met deze volkeren om hen heen).

Bu halklarla yeniden bazı ilişkileri geliştirmek için Süryaniler, sürekli dostluğu dayatıryordu.

Om opnieuw met deze volkeren verschillende relatie op te bouwen, hebben de Syriërs constante vriendschap nagestreefd.

19.yy ve 20.yy’larda Naim Faik, Aşur Yusuf ve Senherib Balê isminde bazı milliyetçi gençlerimiz çıktı.

Tussen de 19e en 20ste eeuw zijn er enkele nationalistische jongeren opgestaan zoals Naim Faik, Aşur Yusuf en Senherib Bale.

“Doğu Yıldızı (Mezopotamya Yıldızı)” adıyla bir de dergi çıkardılar.

Ze hebben ook een tijdschrift genoemd,, De ster van het oosten (Ster van Mesopotamië)” uitgegeven.

Ayrıca “Özgürlük Yolu” adıyla da bir dergi çıkarmaktaydılar.

Naast dit wilden ze ook een ander tijdschrift uitgeven met de naam “De Weg van Bevrijding”

Bu dergiler üç dilde; Süryanic, Kürtçe ver Türkçe, ama Süryanice alfabeyle yazılıyordu.

Deze tijdschriften werden in 3 talen uitgegeven, Syrisch, Turks en Koerdisch, maar werden geschreven in het Syrische alfabet.

Osmanlılar bunu duyunca, bir halkın tekrar canlandığını ve bu yönlü bir hareketliliğin yaşanmakta olduğunu farkediyor.

Toen de Ottomanen hiervan hoorden, merkten ze op dat een volk opnieuw wakker was geworden en zodoende een beweging met een doel wilden oprichten.

Bu dönemde gerçekten de Ermeni, Kürt ve Süryani hareketleri canlanıyordu.

In deze tijd, was het duidelijk dat de bewegingen van Armeniërs, Koerden en Syriërs het leven vatte.

Osmanlılar bir kez daha dini sarıldılar, dine dayalı oyunlara yöneldiler.

De Ottomanen hebben opnieuw hun toevlucht gezocht tot het geloof, waarmee zij steun hebben verworven.

Kürtlerin şeyh ve beylerini yanlarına çekmeyi basardılar.

Ze begonnen de Sjeiks en de heersers van de Koerden naar zich toe te trekken.

Ermeni ve Süryani katliamlarında bunları kullandılar.

Ze hebben deze leiders gebruikt voor de afslachting van Armeniërs en Syriërs.

Ermenilerin dışında, Mardin, Urfa, Diyarbekir, Siirt, Hakkari ve diğer bölgelerde de yarım milyona yakın Süryaniyi katlettiler.

Na de Armeniërs werden in Mardin, Urfa, Diyarbekir, Siirt, Hakkaria en andere gebieden ongeveer half miljoen Syriërs afgeslacht.

Bu katliam 1914-1919 yılları arasında yapıldı.

De afslachting vond plaats tussen 1914 en 1919.

100 bine yakın bir topluluk da anayurttan göç ettirildi.

Ongeveer honderd duizenden mensen van de gemeenschap raakten ook ontheemd van hun vaderland.

Başkan APO: Bu dönemlerdeki bir Ermeni katliamı biliniyor, ama tarih bir Asurilerin o katliamından pek söz etmiyor.

Voorzitter APO: In deze tijd wordt melding gemaakt van de afslachting onder de Armeniërs, maar in de geschiedenis wordt er niet gesproken over de afslachting van de Assyriërs.

Bir katliam olmuştur ve bu doğrudur.

Er heeft een afslachting plaatsgevonden, dat is waar.

A.D.Ö: Zaten en büyük göç de bu dönemde başlıyor.

A.D.O: Hoe dan ook, de grootste emigratie vond plaats in die tijd.

Göç; Rusya, Filistin, Amerika, Suriye ve Hindistan’a oluyor.

Ze zijn gevlucht naar Rusland, Palestina, Amerika, Syrië en India.

Başkan APO: Ne kadar insan göc ediyor?

Voorzitter APO: Hoeveel mensen zijn vluchteling geworden?

A.D.Ö: 100 binden fazla olduğunu tahmin ediyoruz.

A.D.O: We schatten meer dan 100-duizenden.

Başkan APO: Bundan önce dışarıya göç varmıydı?

Voorzitter APO: Was er hiervoor ook al emigratie naar het buitenland?

A.D.Ö: Kanımızca daha öncelere bu boyutta yok.

A.D.O: We geloven dat er voorheen in dergelijke grootte niet plaats heeft gehad.

Yalnız 7.yy’da Ruha’dan Kürdistan’a büyük bir göç var.

Maar in de 7^e eeuw was er een grote vluchtelingenstroom van Ruha naar Koerdistan.

Kenaniler büyük olarak bilinen bir kabile Hindistan’a göç eidyor.

De Kenanieten, een bekende grote stam, emigrereerde naar India.

(Opmerking vertalers: Kenaniten is niet de juiste woord, het moet zijn “Kaynakieten”. Kaynak is een dorp in Urfa)

Kenaniler Ruhalı Süryanlierdir.

Deze Kenanieten waren Syriërs uit Urfa.

Şu anda Hindistan’daki nüfüsları yarım milyona yakındır.

Op het ogenblik bedraagt hun aantal in India rond half miljoen.

Başkan APO: Bunların göç etmesinin nedenleri neydi?

Voorzitter APO: Wat was de reden van hun emigratie?

A.D.Ö: Tüccar olarak, ticari amaçlarla göçüyorlar.

A.D.O: Het waren zakenmensen, en ze emigreerden voor handel.

7.yy’dan önce de Hıristiyanlık Hindistan’a uzanmış ve orada da bazı Hıristiyan topluluklar vardı.

Het christendom had al voor de 7e eeuw India bereikt en er waren al verschillende christelijke groepen daar.

Bu tüccarlar da oradaki yaşamı daha çok tercih ediyorlar.

Deze zakenmensen konden hun zaken daar veel beter doen.

Orada İslamiyetin etkileri de yoktu veya ne Osmanların ve ne de Arapların baskıları da yoktu.

Daar was nog de vervolging door de Islam, of de vervolging door de Ottomanen en nog de vervolging door de Arabieren aanwezig.

Blz 17, Kolom 3

19.yy’a geri dönelim.

Terugkerend naar de 19e eeuw.

1914-1919 yılları arasındaki katliamlardan sonra halkımız pasifikasyona uğrayarak tümüyle içine kapanmış, bölge halklarına var olan güvenini bir bütün olarak yitirerek komşu halklara ilişkiler geliştirmekten uzaklaşmaya başlamıştır.

Na de afslachting van 1914- 1919 kwam ons volk in z’n geheel in de passiviteit terecht en bleef in die toestand gesloten, ze vertrouwden de volken in de regio niet meer, ze begonnen aversie te krijgen jegens hun buurvolkeren.

Daha sonraki yıllarda, bireylere yönelik de olsa, baskılar durmamıştır.

Jaren na die tijd, al waren vertrouwen ondermijnende daden, hield de onderdrukking niet op.

Bu nedenle göç edenler, anayurtta kalan akrabalarını da yanlarına çekmeye çalışmışlardır.

Om deze reden, werd door hen die gemigreerd waren, er aan gewerkt om hun achtergeblevenen familieleden in het vaderland naar zich toe te halen.

Devamlı bir şekilde, geriye kalanları bulundukları topraklara çektiler.

Op deze manier continueerde dit zich totdat alle achtergeblevenen het land verlieten.

Öte yandan; 1933 yılında bu sefer de Irak’da büyük bir katliam yaşanıyor.

Van andere kant, werd in 1933 ditmaal een grote afslachting in Irak aangericht.

Asuriler üzerindeki bu katliam da, Kürt ağa ve şeyhleri ile Araplar tarafından ortaklaşa gerçekleştirilmiştir.

Deze afslachting van de Assyriërs werd bewerkstelligd door de Koerdische Aga’s en Sjeiks samen met de Arabieren.

Hatta Irak rejimi uçaklarla köyleri bombalamıştır.

Zelfs heeft het regime van Irak hun dorpen met vliegtuigen gebombardeerd.

Buradan da bir göç başlıyor; bazıları Yunanistan ve Kıbrıs’a bazıları da Amerika’ya göçüyor.

Vanaf dit punt start een emigratie, sommigen emigreerden naar Griekenland en Cyprus, en sommigen naar Verenigde Staten.  

Bir bölümü de hala Suriye’de Habur çayı kıyılarında yaşıyor.

Een deel van deze mensen leeft nu nog in Syrië aan de oever van de rivier de Habbur.

Kısaca; halkımız doğan istikrarsızlık sonucu vatan topraklarını terketmeye, göçe yönelmeye ve mültecileşmeye gittikçe daha sık başvurmuştur.

Kortom, het resultaat van het begin van instabiliteit was dat ons volk z’n vaderland de rug heeft toegekeerd, de weg van diaspora is opgegaan en de emigratie is sindsdien extra toegenomen.

Tabii bu, en başta gelişen güvensizliğin sonucunda olmuştur.

Natuurlijk, de eerste reden voor de emigratie was de argwaan.

Yani halkımız öyle bir durumla karşılaştı ki, artık “ülke ne olursa olsun, ben canımı kurtarayım yeterlidir” diyerek ülkesinden kaçmıştır.

Dat wil zeggen dat ons volk in een zodanige situatie terechtkwam dat zei “het maakt mij niet uit wat er gebeurt, ik wil mijn hachje redden, dat is genoeg” en z’n land is uitgevlucht.

Elbetteki bu durum daha çok bölgeyi yöneten egemen güçlerden kaynaklanmıştır.

Natuurlijk zijn in deze situatie, de meeste die vluchtten waren de heersende/voorname sterke leiders van het volk.

Yaptığımız tespitlere göre, halkımızdan 1,5 milyon kişi dişarda, Rusya, Avustralya, Amerika, Batı Avrupa ülkelerinde mülteci olarak yaşiyor.

Volgens onze bevindingen, zijn er 1,5 miljoen mensen van ons volk in het buitenland, in Rusland, Australië, Verenigde Staten, West- Europa.

Başkan APO: Suriye ve Lübnan’da ne kadar Süryani var?

Voorzitter APO: Hoeveel Syriërs zijn er in Syrië en Libanon?

A.D.Ö: Takriben 1 milyona yakın.

A.D.O: Ongeveer 1 miljoen,

Bunların büyük bir bölümü asimile olmuş.

Het grootste gedeelte hiervan is geassimileerd.

Kendilerini “Meliki” veya “Rum- Ortodoks” olrak adlandırmaktadırlar.

Ze “.presenteren zichzelf als ,,Melikiten” of als ,,Rum Orthodoxen”.

Buna karşın Cizre bölgesinde hala Süryanice konuşan 300 bin civarında bir kitle var.

Tegenover dit zijn er in het gebied van Cizre (Syrië) 300.000 die nog steeds Syrisch spreken.

Başkan APO: Melikler ve Rum-Ortadokslar yani Süryani midir?

Voorzitter APO: Dat wil zeggen, zijn de Melkieten en Rum Orthodoxen Syriërs?

A.D.Ö: Evet.

A.D.O: Ja.

Bunlar Roma İmparatorluğu döneminde Romalılara bağlanıyorlar.

Deze zijn sinds de tijd van het Romeinse rijk verbonden met de Romeinen.

Süryanice´de “Melko” yani “Meliki” kral demektir.

In het Syrisch betekent ,,Malko” dat wil zeggen ,,Meliki” koning (Keizer).

Kraldan, imparatorluktan yana olanlara bu Meliki adı verilmiştir.

Vanaf de tijd van de keizer, het rijk, werd hen deze naam Meliki gegeven.

Bunların büyük bir bölümü Romalıların Katolik mezhebini de kabulleniyor.

Van deze groep accepteert een grote deel ook de Rooms Katholieke denominatie.

Hıristiyan kilisesinde en büyük bölünme 4. ve 5. yy’larda oldu.

In de Christelijke kerk heeft de grootste verdeeldheid plaatsgevonden in de 4e en 5e eeuw.

Bu dönemde kilisenin 4. kongresi oluyor ve ardından da bölünme meydana geliyor.

In deze tijd werden er 4 kerkelijke congressen gehouden; en hierna werd de verdeeldheid zichtbaar.

Başkan APO: Süryanilerden ayrılanlar Romalılara mı bağlanıyor, bunlarda gittikçe halk gerçekliğinden uzaklaşma mı oluyor?

Voorzitter APO: Zijn diegenen die zich hebben afgescheiden van de Syriërs en bij Rome zijn aangesloten; door hun afscheiding vervreemd geraakt met de ware geschiedenis van hun volk?

Blz 17, Kolom 4

A.D.Ö: Öyle oluyor.

A.D.O: Ja, het komt daarop neer.

Biz Asuri Demokratik Örgütü olarak, yurtdışına yayılmış olan halkımızı da kucaklamayı esas almışız.

Wij als Assyrische Democratische Organisatie, bekommeren ons ook om hen die naar het buitenland zijn uitgeweken.

Avrupa’da ve diğer ülkelerde, halkımızın birliğini sağlamayı amaçlayan dernek, federasyon ve benzeri biçimdeki çalışmalarımız da var.

In Europa en andere landen hebben wij verenigingen, federaties die tot doel hebben om de eenheid te bewerkstelligen binnen ons volk en voeren gelijksoortige activiteiten uit.

Halkın büyük bir bölümü dernek ve federasyonlara bağlanmıştır.

Een groot deel van het volk is aangesloten bij verenigingen en federaties.

Amacımız, bu kuruluşlar yoluyla yurtdışında yaşayan insanlarımız arasında halk kültürümüzü korumak ve halkımızın sesini duyurabilmektir.

Onze wens is het om door deze organisaties die in het buitenland gevestigd zijn, met hun activiteiten het volk en onze cultuur te beschermen en het stem van ons volk te laten horen.

İnsanlarımızda halk ve vatan sevgisini güçlendirmeye çalışıyoruz.

We werken eraan om ons volk de liefde voor hun land en hun volk te versterken.

Ülkeye geri dönüş sorunu da bu çalışmaların kapsamındadır.

De kwestie van de terugkeer naar hun vaderland is ook hiermee verbonden.

Son dönemlerde Midyat’da devlete bağlı korucular tarafından katledilen 6 Süryani arasında, geri dönüş çalışmaları yapan ve Almanya’dan gelen geri dönüş komitesinin 2 üyesi de vardır.

De laatste tijd werden in Midyat 6 Syriërs vermoord, door de dorpswachters die in dienst staan van de overheid, die terug wilden keren van Duitsland naar Midyat waarvan 2 van hen lid waren van de remigratie comité.

Geçmişte de böyle oluyordu.

In het verleden was het ook zo.

1911 yılinda Aşur Yusuf Osmanlılarca katledildi.

In 1911 werd Asur Yusuf door de Ottomanen vermoord.

Kendisi “Süryanilerin Birliği” dergisinin yazarıydı.

Hij was zelf de schrijver van de krant ,,De eenheid van de Syriërs”

Naim Faik de 1914’de önce Filistin’e ordan da Amerika’ya göç etti.

In 1914 is ook Naim Faik eerst gevlucht naar Palestina en daarna naar Verenigde Staten.

Suriye- Türkiye sınırı oluşturulunca halkımız Suriye’de tekrardan örgütlenmeye gitti.

Toen de grens tussen Syrië en Turkije werd vastgelegd; begon ons volk dat in Syrië leefde weer organisaties op te richtten.

Kilise çevresinde bazı gazete ve dergiler, dili geliştiren bazı medreseler geliştirildi.

In de omgeving van de kerken werden diverse kranten en tijdschriften, taal promoterende diverse scholen opgericht.

“Süryani Birliği”, “Betnehrin (Mezopotamya), İdurê” adlarıyla bazı dergiler çıkarıldı.

Verschillende tijdschriften werde uitgegeven zoals “De eenheid van de Syriërs”, “Bethnarin (Mesopotamie), “Idure”.

Onlaraca dergilerin çıkarıldığı söylenebilir.

Er wordt gezegd dat er tientallen tijdschriften werden uitgegeven.

ADÖ’nün kuruluşu bu gelişmelere bağlı olarak sağlanmıştır.

De oprichting van ADO staat in relatie met de ontwikkeling van deze zaken.

Halkın tarihsel gerçeği ve onun acil bir birliğe ihtiyacı olduğu dikkate alınarak kurulmuş.

De werkelijkheid van de geschiedenis van het volk had dan ook behoefte aan deze zaken en werd het (ADO) daarom opgericht.

Kuruluşumuzun esas amacı, en başta mevcut mezhepsel bölünmüşlüğe son verip, tüm mezhepleri halkçılık potası içinde eritip tekrardan milli bütünlüğü pekiştirmektir.

De noodzaak van de oprichting van de organisatie was om einde te maken aan de diverse religieuze stromingen, het stoppen van verdeeldheid en het bewerkstelligen van eenheid, en ze allemaal samen te smelten en onder te brengen onder één stroming om hun eenheid als volk te versterken.

Katolik, Nasturi, Ortodoks ve Protestan gibi mezheplere saygılı olmak temelinde milli bütünlüğü ön plana çıkarıyoruz ve dine herhangi bir saldırımız da söz konusu olmamıştır.

Op het fundament van het respecteren van de stromingen als Katholiek, Nestoriaan, Orthodox, en Protestanten en de eenheid van het volk als geheel het meeste belangrijke punt te beschouwen, hebben wij geen enkele van deze stromingen aangevallen.

Blz 17, Kolom 5

Amacımız dini ve milli gerçeklikleri birbirinden ayırabilmektir.

Ons doel is het afscheiden van religie en seculiere van elkaar.

Biz’de milliyet olgusu tüm mezhepleri kapsayan tarzda ele alınmıstır.

Wij van onze kant als volwassen nationalisten hebben naar geen één denominatie met verkeerd oogmerk gehandeld.

Avruplaı Katolikler bir ilişkimiz yok ama, halkımızdan olup da Katolik mezhebini tercih edenlere de kesinlikle Süryani kabul ediyoruz.  

Wij hebben geen relatie met de Katholieken in Europa, maar diegenen die tot de katholieke stroming behoren; beschouwen wij zeker nog steeds als ons volk.

Bazı dış çevreler ve din adamları, mezhepleri bize karşı kullanma temelinde bize saldırıda bulundular ve hala da yapıyorlar.

In sommige werelddelen hebben sommige geestelijken de denominaties gebruikt tegen ons en hebben ons ook aangevallen en gaan nog steeds ermee door.

Hatta bir çoğumuz kilise tarafından vaftiz edilmiyor, ölülerimize bile dini dualar okunmuyordu.

Zelfs worden sommigen van ons in de kerk niet gedoopt, onze doden worden zelfs tijdens de gebeden niet herdacht.

Kiliseden adeta tecrit edilmiştik.

Wij zijn bijna de kerk uitgegooid.

Oluşturduğumuz birlik bazı dini çevrelerin çıkarlarına ters düştüğünden bize yönelik bu saldırılar geliştirildi.

Omdat door sommige gelovigen ons streven naar eenheid fout werd geïnterpreteerd, hebben ze zelfs ons aangevallen.

Asuri hareketine, “Sizler Nasturisiniz” diyerek tecrit edilmeye çalışılıyorduk.

Over de Assyrische beweging zeggen ze,, jullie zijn Nestorianen” en werkten eraan om ons te isoleren.

Kilise çevresi Nasturiliği putperestlik anlıyor ve bunu Hıristiyanlığa yönelik hareket olarak kabul ediyor.

De Kerk beschouwt Nestoriaanimse als ketterij en ziet deze als de vijandige beweging van het christendom.

ADÖ´nün temsilcisi ve taraftarlarına Nasturilik bir hakaret gibi yapıştırıldı.

Een vertegenwoordiger van ADO en sympathisanten werden belasterd door een link naar Nestorianisme.

Başkan APO: Yani nasıl ki Müslümanlık Yezidiliği kötülüyorsa, Hıristiyanlık da Nasturiliği kötülüyor öyle mi?

Voorzitter APO: Dat betekent zoals Moslims de Yezides bespottelijk maken; zo maakt het christendom Nestorianen bespottelijk, correct?

A.D.Ö: Evet, Süryani halkı gerçeğini hala da tanımak isteyen bazı çevreler, “Asuri ayrıdır, Süryani ayrıdır” demektedirler. 

ADO: Ja, zelfs als wij nu de wekelijkheid van geschiedenis van het Syrisch volk willen uitlegen, wordt in sommige landen gezegd dat “de Assyriërs anders zijn, de Syriërs anders zijn”.

Keldaniler bile ayrı bir halk gibi göstermeye çalışıyorlar ki, aslında Keldanilik, Katoliklik demektir.

Zelfs de Chaldeeërs werken eraan om als een apart volk te worden beschouwd, terwijl in werkelijkheid de betekenis van ,,Chaldeeërs” Katholiek is.

Başkan APO: “Kurmanc ayrıdır, Zaza ayrıdır” dedikleri gibi…

Voorzitter APO: Zoals wordt gezegd “Kurmanc zijn anders en Zaza zijn anders”…….

A.D.Ö: Aynen böyle.

ADO: Het is inderdaad precies zo.

Bütün bu olumsuzluklara rağmen ülke topraklarında ve dışında yaşayan halkımızın büyük bir bölümü artık şimdi bizi anlıyor.

Ondanks al deze problemen begrijpt het grootste deel van ons volk die in de regio en daarbuiten leven, ons hoe dan ook.

Halk gerçekliğimız konusunda kısaca bunları diyebiliriz.

Over de werkelijkheid van ons volk kunnen wij in het kort zo zeggen.

Blz 17, Kolom 6

Öte yandan , başka halkların içinde yaşandığımızın da bilincindeyiz.

Aan de andere kant, dienen we ook ervan bewust te zijn dat wij ook tussen andere volkeren leven.

Bu durum da bizi çok ilgilendiriyor.

Ook deze kwestie heeft erg veel onze aandacht.

Bizim de yaşadığımız topraklarda çoğunluğu Kürtler oluşturuyor, ama Arap, fars ve Ermeni gibi diğer bazı halklar da mevcut.

In de landen waar wij leven bestaat de meerderheid uit Koerden, maar er leven ook andere volkeren zoals Arabieren, Perzen en Armeniërs.

Halklar arası ilişkilerde bakış açımız şöyledir: Her halk kendi kültüründe, dilinde, geleneklerini yaşamada, iradesini konuşturmada özgür olmalı ve bir eşitlik yaşanmalıdır.

Onze kijk over de relatie tussen deze volkeren is als volgt: Elk volk heeft recht om z’n eigen cultuur, taal, tradities te praktiseren, het verwerven van vrijheid van meningsuiting en dezelfde rechten verkrijgen.

İç içe yaşayan halkların birlik ve dayanışma içinde olmaları gerekir; birbirlerine karşı saygı ve sevgi beslemeller.

De volkeren die met elkaar leven dienen onderling solidair te zijn, ze dienen respect en liefde naar elkaar toe te koesteren.

Taraflardan hangisi baskı ve zulmü geliştiriyorsa, ona tavır takınmalıdır.

De partij die andere onderdrukt en vervolgt, dient ertegen te worden opgetreden.

Aynı topraklarda yaşayan halkların gözünde o ortak topraklar kutsal sayılmalıdır.

De in dezelfde grondgebied levende volkeren, dienen dat gemeenschappelijk land als heilig te beschouwen.

Vatan toprakları için tüm halklar birlikte çalışmalıdır.

Voor het belang van het vaderland dienen alle volkeren samen te werken.

Verilecek mücadeleyle ülke kurtarılmalıdır ki, ülke de onları koruyabilsin, onları sahiplenebilsin.

Wanneer door de strijd dient het land bevrijdt wordt, dienen de inwoners van het land hen te helpen, zodat ze ook erfgenamen ervan worden.

Şimdi, bizim de yaşadığımız topraklarda çok sayıda siyasi, milli hareket ler vardır.

Op het ogenblik hebben wij in de landen waar wij leven talrijke politieke, nationale bewegingen.

Bunlar düşüncelerini özgürce ifade edebilmeliler ki, birlikte nasıl yaşayabileceklerini doğru tesbit ede bilsinler.

Deze (bewegingen) dienen in vrijheid zich te uiten, het is noodzakelijk dat men zich bewijst hoe men op waardige wijze met elkaar samen te kunnen leven.

Biz, Ortadoğu insanınıda dini insanın doğal bir parçası olarak görüyoruz.

Wij zien ons zelf als een gelovig volk die deel uitmaakt van het Midden-Oosten.

Bunun için din olgusu her halkin yaşamında özgür olmalıdır.

Om deze reden is het nodig dat iedereen in vrijheid zijn godsdienst mag beleven.

Din, hakimiyet aracı olsun demiyoruz ama, her halk da dininde tam özgür olsun diyoruz.

Wij zeggen niet dat de godsdienst moet regeren over mensen; maar elke volk moet vrij zijn in het beleven van zijn godsdienst.

Halkların geri kalmasında en büyük rolü gerici din adamları, feodaller oynamıştır.

De reden dat het volk is achtergebleven /onderontwikkeld heeft te maken met de achterlijke geestelijken, die lijken op leenheren.

Halkların ekonomik bakımdan düzenlenmesinde ve bilimsel gelişmesi önünde bunların oynadığı olumsuz rol ve oluşturdukları engeller büyüktür.

De economische toestand van het volk dient te worden verbeterd, en de door hen (geestelijke) gespeelde negatieve rol en het opwerpen van barrières voor de wetenschappelijke vooruitgang is groot.

Bu nedenle diyoruz ki, ister tarlada ister fabrikada, nerede çalışıyarsa çalışsin, insanlar özgür olmalıdır.

Om deze reden zeggen wij, ongeacht waar men werkt, op het land of in de fabriek; de mensen dienen vrij zijn.

Yani insanların ekonomik- demokratik halkları da güvenceye alınmalıdır.

Dat wil zeggen, de economische en democratische rechten van de mensen dienen beschermd te worden.

Şimdi de güc olayına geri dönmeyi istiyoruz..

Nu willen wij teruggaan naar de kwestie van macht…

Belirttik, halkımız açısından mülteci olmanın büyük nedenleri vardır.

Wij hebben vastgesteld dat de kwestie van het vluchtelingschap van ons volk vele oorzaken kent.

Burada en büyük neden, halkımızın kendi gerçekliğinden koparılmasıdır; bölge egemen güclerin halkımızın gerçekliğini kabullenmemesidir.

De grootste oorzaak hiervan is dat ons volk zijn werkelijkheid over z’n oorsprong heeft verloren, de machten in de regio hebben de waarheid over ons volk niet erkend.

Ne Türk, ne Arap ve ne de Fars egemenleri bugüne kadar halkımız gerçeğini kabul etmemişlerdir.

Nog de Turken, nog Arabieren, nog Perziërs hebben de werkelijke oorsprong van ons volk erkend.