Mevrouw Attiya Tunc (Alias: Attiya Gamri, Attiya Xamri, Attiya Gamri-Beth Arsan)

De heer Fikri Aygur (Alias: Fikri Aho), de Voorzitter van ,,Assyrian Chaldean Syrian Union"  en vice voorzitter van ESU.

Twentsche Courant/Tubantia: 14-9-2000

 

Ook islamieten welkom bij Suryoye-festijn.

 

'De eigen cultuur laten zien aan mensen met wie we al twintig jaar samenwonen. ‘Dat is in het kort het doel van de manifestatie die zaterdag van 15.00 tot na middernacht wordt gehouden door Assyriėrs en Suryoye in het Hengelose ExpoCenter. Een doorgaans gesloten gemeenschap geeft opening van zaken.

 

HENGELO - Het is de frustratie van veel Suryoye: door hun uiterlijk aangezien te worden voor Arabier of Turk. 'Heb je het over vasten, dan denkt iedereen meteen aan de ramadan. Dat doet pijn,' zegt Fikri Aygur. Want Suryoye zijn geen islamieten maar christenen die juist door de islamieten vervolgd en uitgemoord werden. Om de cultuur van de Suryoye nu eens goed voor het voetlicht te brengen, is zaterdag een cultureel festival in het Hengelose Expo Center, in de plaats waar Europa's eerste Syrisch-Orthodoxe kerk werd gebouwd.

Op het festival zijn islamieten wel welkom. Er treden ook Koerdische, Turkse, Armeense en, Iraanse muziek- en dansgroepen. Evenals Nederlandse, Franse, Duitse en zelfs Ghanese. Vanaf 15.00 uur is een theatergroep te zien, zijn er lezingen in het Syrisch, Nederlands en Duits en wordt ldederdracht geshowd.

 

Volgens de organisatoren Fikri Aygur en Attiya Tunc is het de bedoeling dat de buitenwereld niet alleen kennis kan maken met de cultuur van de Assyriėrs­Suryoye, omgekeerd kan die doorgaans nogal gesloten gemeenschap ook zijn licht opsteken over andere culturen. 'Onze cultuur staat zaterdag op de voorgrond, maar het gaat ook om integreren, om openstaan voor anderen.'

De organisatie die de manifestatie op touw zet, heet voluit het Bethnahrin Informatie Bureau. Waarbij Bethnahrin de eigen naam is voor het land dat in Nederland bekend staat als Mesopotamiė, het verdwenen land tussen de rivieren Eufraat enTigris, daar waar het christendom voor het eerst voet aan de grond kreeg. Tunc: 'Mesopotamiė is de bakermat van de beschaving. Het is voor ons wat Israėl is voor de joden.'

 

Als land bestaat Mesopotamiė niet meer. De bevolking is vervolgd en verjaagd, het land verdeeld. Begin deze eeuw richtten de Turken bloedbaden aan onder Assyriėrs (Arameeėrs),  waartoe ook Suryoye (= Syriėrs= Arameeėrs) behoren. Een feit dat nog steeds voor woede onder de Suryoye zorgt, ook onder jongeren.

Toch zijn ook islamitische Turken zaterdag dus welkom bij de manifestatie. Aygur: ‘Iedereen die democratisch is, die ons erkent en respecteert, is uitgenodigd. We moeten laten zien dat we ook kunnen samenwerken. Het zijn niet de volkeren die anderen onderdrukken, het zijn de regimes.' Tunc: 'Je kunt mensen beter te vriend hebben dan als  vijand.'

Het wantrouwen onder de Suryoye tegenover islamieten is nog steeds heel groot, weten de organisatoren van het festijn. Negentig procent van ons moet niets van moslims hebben. De jongeren horen er van hun ouders ook niets dan erge dingen over. Wij willen laten zien dat niet iedere moslim een gevaar.'

 

Dat de Suryoye-gemeenschap nog weinig bekendheid geniet, komt volgens Aygur ook door de aard van het volk. 'We zijn christelijk opgevoed; hebben tweeduizend jaar geen geweld tegen andere volkeren gebruikt.

 

De Koerden bijvoorbeeld vechtten terug en zijn ook daarom bekend bij het publiek.

 

Bij ons is het zo dat wie op de ene wang geslagen wordt, de andere wang toekeert.'

 

‘Dat kun je niet maken’

 

'Dit kun je binnen Nederland niet maken.' De organisatie van het Suryoye-festival in het ExpoCenter distantieert zich van de uitspraken, van voorzitter H.Aydin van de Suryoye Culturele Vereniging Baradeus. Die vreest grote problemen bij de komst van het asielzoekerscentrum (azc) op het voormalige ATC-terrein, dicht bij de Suryoye-kerk. Onlangs liet hij weten niet in te kunnen staan voor jonge geloofsgenoten die in conflict zouden met islamieten op het azc. De moslims die naar het azc komen, zijn niet dezelfden als die de Suryoye- gemeenschap verjaagd en vervolgd hebben, stelt de organisatie van het culturele festival. Alleen al omdat ook moslims uit Afrikaanse landen zullen komen die de agressie tegen Suryoye moeilijk verweten kan worden. Volgens de organisatoren Firkri Aygur en Attiya Tunc zijn mensen als Aydin in iedere andere cultuur een gevaar. ‘Wij laten bij onze manifestatie zien dat niet iedere moslim een gevaar is. Mensen als Aydin vertegenwoordigen maar paar procent van de Suryoye.

 

 


 Paar Omerkingen:

 

1. Deze festijn werd georganiseerd in 2000 waar toen nog tussen mevrouw Attiya Tunc (alias: Attiya Gamri, Attiya Xamri, Attiya Gamri- Beth Arsan) en de heer Fikri Aygur (alias: Fikri Aho) koek en ei was!

2. Mevrouw Tunc zegt,, Begin deze eeuw richtten de Turken bloedbaden aan onder Assyriėrs…”

 

Erg vreemd hoor mevrouw Tunc! Hoe zit het dan met de deelname van de Koerden? De Koerden hebben gretig meegedaan en het bloed van ons volk gedronken, hoe kan het nu opeens dat U zo “vergeetachtig” bent geworden over de wandaden van de Koerden tegen ons volk? Heeft dat misschien te maken mevrouw Tunc met de afspraak tussen PKK en ADO om het Aramese volk te ,,Assyrianieren”? Hoe noem je nou zoiets mevrouw Tunc: samenwerken met diegene die je bloed hebben gedronken?’

 

3. Mevrouw Tunc zegt,, Turken bloedbaden aan onder Assyriėrs (Arameeėrs),  waartoe ook Suryoye (= Syriėrs= Arameeėrs) behoren

 

Dit komt niet alleen onnozel over, maar of: het getuigd van onkunde, of dit is een doelbewuste poging – in de lijn der verwachting, om verwarring en chaos teweeg te brengen. En natuurlijk werkt de Twentsche Courant weer als een prachtige medium voor!

 

4. Zowel de heer Aygur als mevrouw Tunc vinden het belangrijk om ook met de moslims samen te werken. Wat was eigenlijk de achtergrond van deze ,,samenwerking met de moslims" ? En om welke moslims ging het hier precies? Toch niet diegene die zich toevallig ,,Koerden" noemen?

 

5. Misschien is het belangrijk voor Aygur en Tunc om nu eens je eigen geloof beter te leren kennen, voordat je tot samenwerking met anderen overgaat.